Abazja (łac. abasia, gr. αβασία) – objaw kliniczny polegający na niemożności chodzenia[1][2], poruszania całością lub częścią kończyny dolnej, niedowładzie lub całkowitym porażeniu spowodowanym urazem. Objaw występuje jako element zaburzeń dysocjacyjnych lub schorzeń neurologicznych.

Dysocjacyjne zaburzenia ruchu
ICD-10 F44.4

Chorzy z abazją zachowują pełną czynność kończyn dolnych w pozycji horyzontalnej. Spionizowani – nie są w stanie wykorzystać funkcji lokomocyjnych kończyn.

Abazja jest następstwem zaburzeń czynnościowych, występujących najczęściej w histerii[3] (łącznie z astazją). Niekiedy jest następstwem zmian organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (guz płata czołowego[4], schyłkowy okres zespołów otępiennych[4]) lub w błędniku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wielka encyklopedia zdrowia. Wojciech Twardosz (red.). T. I: Ab-Az. Poznań: Wydawnictwo HORYZONT, 2002, s. 9. ISBN 83-89242-01-X.
  2. Mała Encyklopedia Medycyny. Wyd. IV. Warszawa: PWN, 1988, s. 530. ISBN 83-01-08835-4. (pol.)
  3. Lucjan Korzeniowski, Stanisław Pużyński: Encyklopedyczny słownik psychiatrii. Warszawa: PZWL, 1978, s. 5.
  4. a b Choroby wewnętrzne. Podręcznik multimedialny oparty za zasadach EBM. Pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Szczeklika. Wyd. I. T. II. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1881. ISBN 83-7430-069-8. (pol.)

BibliografiaEdytuj