Otwórz menu główne

Abstrakcjonizm

kierunek we współczesnych sztukach plastycznych

Abstrakcjonizm – kierunek we współczesnych sztukach plastycznych, który charakteryzuje się wyeliminowaniem wszelkich przedstawień mających bezpośrednie odniesienie do form lub przedmiotów obserwowanych w rzeczywistości. Jest to sztuka abstrakcyjna, bezprzedmiotowa. Malarze abstrakcyjni szukali nowych form tj.: linia – plama, pion – poziom, odrzucając figuratywność na rzecz wewnętrznej konstrukcji obrazu układu linii barwnych plam, prostych form geometrycznych. Malarstwo to pragnęło wyzwolić się od tematu, odejść od rzeczywistości, zrezygnować z naśladowania natury. Prekursorami abstrakcjonizmu byli: Wassily Kandinsky, Edward Munch.

Abstrakcjonizm dzieli się na geometryczny (nazywany nieorganicznym lub zimnym) oraz na niegeometryczny (analogicznie nazywany też organicznym lub ciepłym)

Spis treści

Początki sztuki abstrakcyjnejEdytuj

Abstrakcja w rzeczywistości istniała w sztuce od zawsze. Jest to w zasadzie pierwszy przejaw w sztuce. Taką formę plastyczną możemy oglądać na paleolitycznych amuletach, czy w prehistorycznych jaskiniach, takich jak Lascaux i Altamirze. Potem abstrakcjonizm widoczny jest we wszystkich kulturach świata, na przykład w formie ornamentów.

Za ojca abstrakcjonizmu uważa się Rosjanina, Wassily'ego Kandinsky'ego. Stworzył on tak zwany abstrakcjonizm niegeometryczny. W latach 1910-1920 moda na abstrakcjonizm ogarnęła całą Europę.

Za pierwszy obraz abstrakcyjny uważa się dzieło Wassily'ego Kandinsky'ego, "Akwarelę abstrakcyjną"

Założenia abstrakcjonizmuEdytuj

Abstrakcyjny znaczy oderwany, ogólny. W sztuce oznacza niepodobny do żadnego tworu natury. Dzieło abstrakcjonizmu jest więc "nieprzedstawiające". Forma dzieła ma zależeć tylko od osobowości artysty.

Przedstawiciele abstrakcjonizmuEdytuj

Nurty abstrakcjonistyczneEdytuj

 
Theo van Doesburg, Kontrkompozycja XV, 1925 (Muzeum Sztuki w Łodzi)

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Epoki literackie. T. 9: Dwudziestolecie międzywojenne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 6-9. ISBN 978-83-01-15509-4.