Otwórz menu główne

Ace Rusevski

bokser jugosłowiański

Ace Rusevski (ur. 30 listopada 1956 w Kumanowie[1]) – jugosłowiański bokser, medalista igrzysk olimpijskich w 1976 i mistrz Europy z 1977.

Ace Rusevski
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1956
Kumanowo
Wzrost 173 cm
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Jugosławia
Igrzyska olimpijskie
brąz Montreal 1976 boks
(waga lekka)
Mistrzostwa Europy
Złoto Halle 1977 waga lekka
Mistrzostwa Europy juniorów w boksie
brąz Kijów 1974 waga piórkowa
Igrzyska śródziemnomorskie
złoto Split 1979 waga lekkopółśrednia

Zdobył brązowy medal w kategorii piórkowej (do 57 kg) na mistrzostwach Europy juniorów w 1974 w Kijowie[2].

Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu zdobył brązowy medal w wadze lekkiej (do 60 kg). Po wygraniu czterech walk uległ w półfinale Howardowi Davisowi ze Stanów Zjednoczonych[1].

Zwyciężył w tej kategorii na mistrzostwach Europy w 1977 w Halle. Pokonał m.in Ryszarda Tomczyka w ćwierćfinale i Christiana Zornowa z NRD w finale[3]. Na mistrzostwach świata w 1978 w Belgradzie przegrał drugą walkę z późniejszym mistrzem Davidsonem Andehem z Nigerii[4].

Od 1979 Rusevski walczył w kategorii lekkopółśredniej (do 63,5 kg). Odpadł w niej w pierwszej walce z Karlem-Heinzem Krügerem z NRD na mistrzostwach Europy w 1979 w Kolonii[5]. Zwyciężył na igrzyskach śródziemnomorskich w 1979 w Splicie[6]. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie przegrał w ćwierćfinale z późniejszym mistrzem Patrizio Olivą[1].

Rusevski był mistrzem Jugosławii w wadze lekkiej w 1977[7] i 1978[8] oraz w wadze lekkopółśredniej w 1979[9] i 1980[10], a także wicemistrzem w wadze piórkowej w 1974[11] i w wadze lekkiej w 1976[12].

W latach 1981-1987 walczył jako zawodowy bokser w kategorii półśredniej. Jego rekord to 18 zwycięstw (8 przez KO) 2 porażki i 3 remisy. Zadebiutował 5 marca 1981 roku w walce z Jeanem Michelem Igerem. Wygrał kolejnych 14 pojedynków. Pierwszej porażki doznał 5 maja 1985 roku z Felixem Reyesem. Ostatnią walkę stoczył 23 czerwca 1987 roku z Bobbym Jonesem. Wygrał po 8 rundach na punkty. Po walce zakończył sportową karierę[13]. Po rozpadzie Jugosławii został obywatelem Macedonii.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ace Rusevski Biography and Olympic Results, Sports-Reference.com [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  2. 3.European Junior Championships – Kiev, Soviet Union – June 1-9 1974, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  3. 22.European Championships – Halle, GDR – May 28 – June 5, 1977, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  4. 2.World Championships – Belgrade, Yugoslavia – May 6-20, 1978, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  5. 23.European Championships – Cologne, FRG – May 5-12 1979, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  6. 8.Mediterranean Games – Split, Yugoslavia – September 15-29 1979, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  7. 31.Yugoslav National Championships – Skopje – May 1-5 1977, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  8. 32.Yugoslav National Championships – Belgrade – March 31 – April 2 1978, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  9. 33.Yugoslav National Championships – Pula – March 28 – April 1 1979, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  10. 34.Yugoslav National Championships – Borovo – May 14-18 1980, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  11. 28.Yugoslav National Championships – Banja Luka – April – May 1974, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  12. 30.Yugoslav National Championships – Nis – May 1976, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  13. Wykaz walk zawodowych Rusevskiego, boxrec.com [dostęp 2017-11-10] (ang.).