Achacy Grochowski

brat Stanisława Grochowskiego arcybiskupa lwowskiego

Achacy (Achacjusz) Grochowski herbu Junosza (zm. 7 stycznia 1633) – biskup przemyski oraz łucki, sekretarz Jego Królewskiej Mości, prepozyt łęczycki i sandomierski, kanonik krakowski i przemyski, prepozyt miechowski[1], przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w 1620 roku[2].

Achacy (Achacjusz) Grochowski
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data śmierci

7 stycznia 1633

Biskup łucki
Okres sprawowania

1627–1633

Biskup przemyski
Okres sprawowania

1624–1627

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

26 sierpnia 1624

Sakra biskupia

brak danych

ŻyciorysEdytuj

Był bratem Stanisława Grochowskiego, arcybiskupa lwowskiego. Odbył studia w Krakowie i Padwie, był sekretarzem królewskim oraz posiadaczem szeregu godności kościelnych (prepozytura łęczycka i sandomierska, kanonikat w Przemyślu, Krakowie i Poznaniu). W sierpniu 1624 mianowany biskupem przemyskim, rządy w diecezji objął na początku kolejnego roku; zajmował się m.in. odbudową diecezji zniszczonej w czasie najazdu tatarskiego. W październiku 1627 przeniesiony został na diecezję łucką, gdzie był pierwszym ordynariuszem posługującym się tytułem "biskupa łuckiego i brzeskiego". Jednocześnie otrzymał prepozyturę komendatoryjną w Miechowie. Występował zdecydowanie przeciw reformacji i postulatom równouprawnienia dysydentów i katolików. W 1625 wystąpił z oskarżeniem przeciw Samuelowi Bolestraszyckiemu, z powodu wydania przez niego cenzurowanej publikacji[3].

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa wołyńskiego w 1632 roku[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 80-81.
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 143.
  3. Bartłomiej Szyndler, Dzieje cenzury w Polsce do 1918 roku. Krajowa Agencja Wydawnicza Kraków 1993, s. 38,39.
  4. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., s. B2.

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", Warszawa 2000, s. 131

Linki zewnętrzneEdytuj