Otwórz menu główne

Adam Dzierżek herbu Nieczuja (zm. 1661) – cześnik sanocki, podczaszy sanocki, starosta żydaczowski, kasztelan rozprzański.

Adam Dzierżek
POL COA Nieczuja.svg
Nieczuja
Data śmierci 1661
Ród Dzierżkowie herbu Nieczuja
Rodzice Jan
Małżeństwo Elżbieta z Czuryłów
Dzieci Anna, Franciszek, Jan
Administracja cześnik, podczaszy sanocki, starosta żydaczowski, kasztelan rozprzański

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z wywodzącej się z Małopolski rodziny szlacheckiej Dzierżków herbu Nieczuja, był synem Jana, sędziego ziemskiego lubelskiego. W 1611 na mocy przywileju od Zygmunta III Wazy został tenutariuszem królewskich wsi Siekuń i Suski na Wołyniu. Posiadał także majątek ziemski Piaseczno. W 1628 pełnił urząd starosty żydaczowskiego[1]. W 1632 podpisał elekcję Władysława IV Wazy[2]. Był cześnikiem (1643) i podczaszym sanockim (1649)[3].

Poseł sejmiku wiszeńskiego na sejm koronacyjny 1649 roku, sejm nadzwyczajny 1652 roku, sejm 1653 roku, poseł sejmiku halickiego na sejm nadzwyczajny 1654 roku[4].

Związany z dworem królewskim, szczególnie ceniony był przez Jana Kazimierza, który mianował go w 1658 kasztelanem rozprzańskim. Poślubił Elżbietę z Czuryłów, stolnikównę sanocką, сórkę Mikołaja. Z tego związku małżeńskiego dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. III. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1906, s. 353
  2. Jerzy Dunin Borkowski, Mieczysław Dunin Wąsowicz: Elektorowie królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszyńskiego i spis stronników Augusta III. [W:] Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. T. I, 1908–1909, Lwów 1910, s. 49.
  3. Adam Boniecki: Herbarz polski. Cz. 1. T. 5, s. 193.
  4. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 343.
  5. Tamże

BibliografiaEdytuj