Adam Galis

Adam Galis ps. Lucjan Kaszyński (ur. 14 marca 1906 w Warszawie, zm. 6 października 1988 tamże) – polski poeta, eseista oraz tłumacz literatury radzieckiej.

Studiował na Wydziale Humanistycznym i Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w 1925 r. na łamach dziennika „Ziemia Lubelska” jako publicysta. W latach 1927–1939 był dziennikarzem warszawskiej prasy. W 1933 r. ogłosił tom poezji Bryły. W latach 1939–1947 przebywał w ZSRR. Do Warszawy powrócił w 1947 r. Należał do PPR, a od 1948 roku – do PZPR[1]. Był wieloletnim redaktorem Polskiego Radia. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem 10-lecia Polski Ludowej[1]. Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 26B-5-1).

Grób Adama Galisa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Twórczość literackaEdytuj

  • Bryły (poezje)
  • Opowieść o górniku Janie Chodeli (poemat)
  • Osiemnaście dni Aleksandra Błoka w Warszawie (szkice)
  • Poszukiwacz prawdziwej rozmowy (szkice i wspomnienia)
  • Gdziekolwiek człowiek stoi (poezje)
  • Literatura bursztynowego wybrzeża, szkice napisane wspólnie z Moniką Warneńską.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 227. ISBN 83-223-2073-6.

BibliografiaEdytuj