Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy polskiego historyka, pedagoga. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Adam Wiktor Przyboś[1][2] (ur. 23 grudnia 1906 w Rzeszowie, zm. 14 sierpnia 1990 w Krakowie[1]) – polski historyk, badacz dziejów nowożytnych XVI-XVIII wieku, pedagog, działacz społeczny, profesor PAN, Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Uniwersytetu Jagiellońskiego[3].

Adam Wiktor Przyboś
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1906
Rzeszów
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1990
Kraków
Zawód, zajęcie historyk

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent historii (uczeń Władysława Konopczyńskiego) i romanistyki na UJ. Doktorat obronił w 1930.

Na mocy rozporządzenia Ministra WRiOP na początku 1937 mianowany nauczycielem II Gimnazjum w Tarnopolu[4]. Po 1945 związany z PAU w Krakowie. Od 1950 – pracownik Wyższej Szkoły Pedagogicznej (WSP) w Krakowie, 1955 – docent, 1961 – profesor nadzwyczajny, 1971 – profesor zwyczajny, od 1977 – na emeryturze. Zajmował się historią polityczną XVII wieku oraz edycją źródeł.

Współpracownik Polskiego Słownika Biograficznego (biogramy o Fryderyku Wilhelmie[5], Fryderyku Kazimierze Kettlerowi, Michale Kazimierze Pacie, Aleksandrze Koniecpolskim, Krzysztofie Grodzickim i inni).

Jego córką jest prof., dr hab. Ewa Przyboś.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Wiesław Bieńkowski: Przyboś Adam. [W:] Słownik historyków polskich, red. Maria-Prosińska Jackl, Warszawa 1994, s. 430.
  • Tadeusz Ochenduszko: Przyboś Adam Wiktor. [W:] Leksykon nauczycieli i wychowanków I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie urodzonych pomiędzy XVII wiekiem a 1945 rokiem. 2015.
  • Przyboś Adam. [W:] Bbibliografia publikacji pracowników Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (1968–1970). Kraków, 1972, s. 72–74.

Linki zewnętrzneEdytuj