Otwórz menu główne

Adam Sławoczyński

generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego, generał dywizji Wojska Polskiego

Adam Sławoczyński (ur. 18 sierpnia 1855[1] na Witebszczyźnie, zm. 18 października 1925 w Warszawie) – generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego, generał dywizji Wojska Polskiego.

Adam Sławoczyński
generał dywizji generał dywizji
Data urodzenia 18 sierpnia 1855
Data i miejsce śmierci 18 października 1925
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 81 Abszeroński Pułk Piechoty,
156 Pułk Piechoty,
Zarząd Wojskowy w Okręgu Batumi,
85 Wyborski Pułk Piechoty,
22 Dywizja Piechoty,
45 Dywizji Piechoty,
Brygada Strzelców Polskich,
5 Dywizja Piechoty
Główne wojny i bitwy wojny rosyjsko-tureckie,
wojna rosyjsko-japońska,
I wojna światowa
Grób gen. Adama Sławoczyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

12 sierpnia 1872 wstąpił do szkoły junkrów. Po czterech latach nauki został awansowany na chorążego ze starszeństwem z 19 grudnia 1876 i przydzielony do 81 Abszerońskiego Pułku Piechoty. W następnym roku awansował na porucznika ze starszeństwem z 24 października 1877, a po kolejnych dwóch latach na porucznika ze starszeństwem z 11 lutego 1879. W 1873 oraz w latach 1879-1880 uczestniczył w rosyjskich interwencjach zbrojnych w Turkmenistanie, natomiast w latach 1877-1878 walczył na wojnie rosyjsko-tureckiej. W międzyczasie ukończył Oficerską Szkołę Strzelecką "Skutecznie"[2]. W 1880 awansował na sztabskapitana ze starszeństwem z 26 lutego 1881, a w następnym roku na kapitana ze starszeństwem z 16 grudnia 1881. Dowodził 7 kompanią oraz III batalionem. Od 12 listopada 1893 do 7 września 1904 był naczelnikiem Zarządu Wojskowego w Okręgu Batumi, przyłączonego w 1878 do Imperium Rosyjskiego. W latach 1904-1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej. Od 25 kwietnia 1905 dowodził 85 Wyborskim Pułkiem Piechoty. W 1906 awansował na generała majora ze starszeństwem z 10 lutego 1905 i wyznaczony został na stanowisko dowódcy 1 brygady 22 Dywizji Piechoty. 28 listopada 1908 został gubernatorem Kutaisi. 10 kwietnia 1911 awansowany został na generała lejtnanta. W 1914 został przeniesiony w stan spoczynku. 3 września 1914 został reaktywowany i przydzielony do rezerwy oficerskiej przy Sztabie Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a następnie wyznaczony na stanowisko dowódcy brygady 45 Dywizji Piechoty.

Działał na rzecz tworzenia polskich formacji wojskowych przy armii rosyjskiej. Od 17 kwietnia do września 1916 dowodził Brygadą Strzelców Polskich w Rosji. Na jej czele walczył na froncie austriackim. W tym samym roku objął dowództwo rosyjskiej 5 Dywizji Piechoty IX Korpusu i sprawował je do 15 października 1917. W 1918 przeniesiony został w stan spoczynku. Następnie był aresztowany przez bolszewików i więziony przez jedenaście miesięcy w Piotrogrodzie i Moskwie. Uwolniony w wyniku starań delegacji polskiej na rokowania pokojowe, powrócił do Polski w lipcu 1921, jako jeniec cywilny.

5 grudnia 1921 przyjęty został do Wojska Polskiego, w stopniu generała porucznika, z równoczesnym przeniesieniem w stan spoczynku z prawem noszenia munduru[3]. Później zweryfikowany został w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. Mieszkał i zmarł w Warszawie.

PrzypisyEdytuj

  1. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej s. 61 oraz Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 309 jako datę urodzin podają 1860 r. Ponadto P. Stawecki podał, że w 1881 po ukończeniu gimnazjum w Witebsku i czterech semestrów w Instytucie Technologicznym w Petersburgu, został karnie wcielony do 4 Turkiestańskiego Batalionu Strzelców za uczestnictwo w wystąpieniach studenckich. Odmienną datę urodzin oraz przebieg służby Adama Sławoczyńskiego podano na stronie projektu Armia rosyjska w I wojnie światowej.
  2. Według P. Staweckiego w 1884 zdał egzaminy do Konstantynowskiej Szkoły Piechoty w Petersburgu, a po jej ukończeniu pełnił służbę w 156 Pułku Piechoty na Kaukazie.
  3. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 25.02.1922 r. Tu jako rok urodzenia podano 1860. Podobnie w Rocznikach oficerskich z 1923 i 1924.

BibliografiaEdytuj