Otwórz menu główne

Adam Słodowy

polski popularyzator majsterkowania

Adam Słodowy (ur. 3 grudnia 1923 w Czarnkowie) – major Wojska Polskiego, popularyzator majsterkowania, autor i prowadzący programu telewizyjnego Zrób to sam (1959–1983), autor książek i scenariuszy.

Adam Słodowy
major major
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1923
Czarnków
Przebieg służby
Lata służby 1944–1958
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Odznaczenia
Order Uśmiechu

Spis treści

Życiorys

Podczas okupacji niemieckiej w latach 1939–1944 pracował w fabryce. W 1944 zgłosił się na ochotnika do wojska, wojnę kończył w Szczecinie jako oficer artylerii[1]. W latach 1950–1958 był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie, a następnie w Wojskowej Akademii Technicznej, gdzie uzyskał stopień majora.

Po opuszczeniu wojska poświęcił się popularyzacji majsterkowania, a od 1959 roku związał swoją karierę z telewizją, gdzie początkowo pracował jako konstruktor urządzeń scenotechnicznych. W latach 1961–1978 był redaktorem Naczelnej Redakcji Programów Oświatowych i Dziecięcych TVP. Znany był jako prezenter programu Zrób to sam. Był on częścią czwartkowego Ekranu z bratkiem, a potem niedzielnego Teleranka; Adam Słodowy prezentował w nim osobiście, jak z ogólnie dostępnych rzeczy (np. zużytych opakowań) robić zabawki i przedmioty użytkowe. Program był nadawany przez 24 lata od 1959 roku do 1983 roku, łącznie wyemitowano 505 odcinków. W 1983 r. przeszedł na emeryturę[1].

Jest również autorem wielu książek poświęconych samodzielnemu majsterkowaniu, w tym Lubię majsterkować, przeznaczonej dla starszych odbiorców, w której zamieścił niektóre informacje prezentowane wcześniej w telewizji, a także projekty wielu nowych zabawek i urządzeń. Książka została przetłumaczona na języki obce, a jej łączny nakład wyniósł ponad 560 000 egzemplarzy. Słodowy pisał także książki o samochodach, dotyczące głównie obsługi i napraw starszych modeli marki Škoda.

Słodowy jest również autorem scenariusza do serii filmów animowanych dla dzieci Pomysłowy Dobromir i Pomysłowy wnuczek, a także filmów Śrubokręt i spółka oraz Dziura w ścianie.

Na wniosek dzieci 21 marca 1974 roku został Kawalerem Orderu Uśmiechu; ceremonia wręczenia odznaczenia odbyła się 13 marca 1976 w Pałacu Młodzieży w Warszawie – otrzymał legitymację z numerem 107.

W roku 1983 dostał nagrodę literacką Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich jako autor najpoczytniejszych książek w bibliotekach publicznych[1].

19 lipca 2019 wiele polskich mediów podało fałszywą informację o jego śmierci[2][3].

Życie prywatne

Adam Słodowy obecnie mieszka w Warszawie z żoną Bożeną. Jest już na emeryturze, ale nadal występuje w różnych kampaniach reklamowych. Ma dwóch synów: młodszego Wojciecha, lekarza mieszkającego w Chicago, oraz starszego Piotra, matematyka i fizyka, zamieszkałego w Melbourne[1].

Twórczość

Książki

na temat majsterkowania i motoryzacji
  • Budowa samochodu amatorskiego 1958
  • Podręcznik kierowcy amatora 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1966
  • To wcale nie jest trudne 1963
  • Umiem majstrować 1964, Nasza Księgarnia
  • Budujemy przyczepki campingowe 1965
  • Samochód bez tajemnic 1966
  • Lubię majsterkować 1973
  • Majsterkowanie dla każdego 1976
  • Majsterkuję narzędziami EMA-COMBI 1980
  • Sam obsługuję samochód 1969, 1972, 1978
proza
  • Diabły drzemią na ścianach 1993, zbiór opowiadań

Scenariusze

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d Helena Kowalik, Nazywali go Pan Zrób to Sam, www.tygodnikprzeglad.pl, 2004 [dostęp 2019-07-09].
  2. „To fake news” – mówi radiu Poznań Maciej Rozbicki – wnuk siostry Adama Słodowego, radiopoznan.fm [dostęp 2019-07-19].
  3. Adam Słodowy żyje. Fatalna pomyłka mediów, TVP Info [dostęp 2019-07-19].
  4. Adam Słodowy w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne