Adam Zieliński (prawnik)

prawnik polski
Ten artykuł dotyczy prawnika. Zobacz też: Adam Zieliński – inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Adam Stanisław Zieliński (ur. 28 czerwca 1931 w Pruszkowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista z zakresu prawa cywilnego, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1982–1992 prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, poseł na Sejm X kadencji, w latach 1996–2000 rzecznik praw obywatelskich.

Adam Zieliński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1931
Pruszków
Profesor nauk prawnych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1968 – nauki prawne
Habilitacja 1975 – nauki prawne
Profesura 1989
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Okres spraw. 1982–1992
Poprzednik Sylwester Zawadzki
Następca Roman Hauser
Rzecznik praw obywatelskich
Okres spraw. 8 maja 1996–30 czerwca 2000
Poprzednik Tadeusz Zieliński
Następca Andrzej Zoll
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, w 1975 otrzymał stopień doktora habilitowanego. W 1989 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych.

W latach 1955–1982 orzekał w sądzie powiatowym, a następnie w Sądzie Okręgowym dla m.st. Warszawy. Pracował także w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektor departamentu prawnego (od 1970). W latach 1982–1992 zajmował stanowisko sędziego i jednocześnie prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Równocześnie zasiadał w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (1976–1984 i 1986–1989), pełnił funkcję członka Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (Wojciechu Jaruzelskim) oraz był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (1988–1990)[1].

W 1989 został wybrany na posła na Sejm kontraktowy z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Został wybrany w pierwszej turze głosowania jako jeden z dwóch (obok Mikołaja Kozakiewicza) kandydatów z 35-osobowej listy krajowej[2]. Przewodniczył Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, ponadto zasiadał w Komisji Konstytucyjnej i Komisji Ustawodawczej oraz w trzech komisjach nadzwyczajnych. Na koniec kadencji pozostał posłem niezrzeszonym.

W latach 1994–1995 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1996 wybrano go na stanowisko rzecznika praw obywatelskich. W 2000 został zastąpiony przez profesora Andrzeja Zolla.

Został też pracownikiem naukowym Instytutu Prawa Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i członkiem Komitetu Nauk Prawnych PAN. Był członkiem Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości.

Życie prywatneEdytuj

Z żoną Katarzyną Sójką-Zielińską (1931–2019) miał syna Macieja Zielińskiego (1957–2016), doktora nauk prawnych i radcę prawnego[3].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj