Otwórz menu główne

Adolfo Díaz Recinos (1875-1964) - nikaraguański polityk konserwatywny, wiceprezydent w latach 1910-1911 i prezydent w latach 1911-1917 (do 1 stycznia 1913 tymczasowo) i 1926-1928.

Adolfo Diaz Recinos
Ilustracja
1912
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1875
Alajuela, Kostaryka
Data i miejsce śmierci 29 stycznia 1964
San Jose, Kostaryka
Wiceprezydent Nikaragui
Okres od sierpień 1910
do 1911
Poprzednik Francisco Baca
Następca Fernando Solórzano
Prezydent Nikaragui
Okres od 9 maja 1911
do 1 stycznia 1917
Poprzednik Juan José Estrada
Następca Emiliano Chamorro Vargas
Prezydent Nikaragui
Okres od 14 listopada 1926
do 31 grudnia 1928
Poprzednik Sebastián Uriza
Następca José María Moncada

ŻyciorysEdytuj

Znany z polityki silnie proamerykańskiej, dwukrotnie (w 1912 i w 1926) poprosił o pomoc militarną Stany Zjednoczone w celu utrzymania kontroli nad krajem w trakcie walk z oddziałami zbuntowanych liberałów: za pierwszym razem na skutek konfliktu z ministrem, generałem Luisem Mene. Wykorzystał pożyczkę udzieloną mu przez banki Stanów Zjednoczonych do zakupu karabinów dla własnej armii w walce z liberałami[1]. W 1926 miały miejsce rozmowy pokojowe między liberałami a konserwatywnym rządem Adolfo Diaza. Zakończyły się one jednak niepowodzeniem z powodu różnic w planach politycznych: Diaz miał pozostać zgodnie z życzeniami USA prezydentem Nikaragui, podczas gdy powstańcy woleli na tym stanowisku m.in. jednego ze swoich przywódców - Juana Bautistę Sacasę. Wznowienie walk towarzyszyło ponownemu wezwaniu przez Adolfo Diaza sił amerykańskich na pomoc, aż w dniu 4 maja 1927 odbyła się konferencja pokojowa w Titipapa między obiema stronami. Diaz zgodził się na pakt, według którego będzie prezydentem do końca swej kadencji[2], po czym przekaże w sfałszowanych wyborach powszechnych urząd generałowi Jose Marii Moncadzie, innemu przywódcy liberałów, co osiągnięto 31 grudnia 1928.

PrzypisyEdytuj

  1. Waldemar Chamala, Pod czerwono-czarnym sztandarem, lewica.pl, 18 maja 2005.
  2. Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, Jolanta Sawicka (tłum.), Warszawa: Wyd. MUZA SA, 2008, s. 90, ISBN 978-83-7495-323-8, OCLC 749811259.