Adrian Gomólski

żużlowiec polski

Adrian Gomólski (ur. 29 kwietnia 1987 w Gnieźnie) – polski żużlowiec.

Adrian Gomólski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1987
Gniezno
Informacje klubowe
Klub Kolejarz Opole
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
2003–2007, 2010, 2014–2015 Start Gniezno
2008–2009, 2011–2012
2013 KM Ostrów Wlkp.
2013 Wybrzeże Gdańsk
Falubaz Zielona Góra
2016 Kolejarz Rawicz
2017 Kolejarz Opole
Liga szwedzka
2004–2007 Dalakraft
2008, 2011 Valsarna
2009 Vetlanda
Liga angielska
2007 Poole
Liga niemiecka
2006 Stralsund
Liga czeska
2008 Pardubice
Strona internetowa

W 2003 roku zdał egzamin na licencję żużlową. Debiut w lidze polskiej zaliczył 23 sierpnia 2003 podczas meczu wyjazdowego ze Stalą Rzeszów. W 2003 wystąpił łącznie w czterech meczach i uzyskał średnią biegową 0,823.

Sezon 2004 – wówczas 17-letni Adrian – rozpoczął bardzo dobrze (jak na pierwszy poważny sezon). Zdobywał średnio 5-7 punktów w meczu. Dołączył do teamu LNB Poland (w którym startuje Jason Crump oraz niegdyś Krzysztof Cegielski). Drużyna Startu Gniezno zajęła jednak ostatnie miejsce w I lidze oraz ostatnie w małej lidze barażowej i spadła do II ligi. Adrian Gomólski był w tym sezonie jednym z liderów zespołu osiągając coraz lepsze wyniki – w tym, w meczu z KSŻ-em Krosno 5 września komplet 18 punktów. Sezon zakończył średnią biegową równą 1,402.

W sezonie 2005 był już liderem Startu, któremu pomógłw powrocie do I ligi. Sam Gomólski uzyskał średnią aż 2,231 punktów (7 miejsce wśród II-ligowych żużlowców).

W 2007 roku podpisał dwuletni kontrakt ze Startem Gniezno i jednocześnie powołany do kadry narodowej. W 2008 po spadku Startu do II ligi został wypożyczony do I-ligowego KM Ostrów Wielkopolski.

7 września 2008 doznał bardzo groźnej kontuzji po kolizji z Rosjaninem Emilem Sajfutdinowem podczas pierwszoligowego meczu KM Ostrów z Polonią Bydgoszcz już w pierwszym biegu. Do wypadku był liderem ostrowskiego klubu. Startował w finale IMP w Lesznie, gdzie był czternasty i zdobył 3 pkt. Wystąpił także w finale MIMP w Rybniku. Uważany za głównego faworyta do zdobycia złotego medalu, zajął ostatecznie piąte miejsce. Z powodu kontuzji nie wystąpił w kolejnych czterech turniejach indywidualnych w kategorii juniorów (IMŚJ w czeskim Pardubicach, DMŚJ na stadionie duńskim w Holsted, Złoty Kask we Wrocławiu i Srebrny Kask w Rzeszowie).

Jego ojciec, Jacek również był żużlowcem. Ma młodszego o 6 lat brata Kacpra, który występuje w Wybrzeżu Gdańsk (od 2019)[1].

OsiągnięciaEdytuj

Indywidualne Mistrzostwa Polski:

  • 2009 Toruń – 11 miejsce (3,w,1,0,1)
  • 2008 Leszno – 14 miejsce (0,3,0,0,0)

Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych im. Mieczysława Połukarda:

Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów:

Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów:

  • 2008 – Pardubice – finalista / nie wystąpił z powodu kontuzji
  • 2007 – Ostrów – rezerwowy w finale

Indywidualne Mistrzostwa Europy Juniorów:

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski:

  • 2007 Rzeszów – 8 miejsce (1,2,1,2,1)
  • 2006 Toruń – 8 miejsce (1,2,1,2,1)
  • 2005 – 15 miejsce w półfinale
  • 2004 – 10 miejsce w półfinale

Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych:

  • 2008 Gorzów – 2 miejsce w finale
  • 2007 Leszno – 5 miejsce w finale
  • 20066 miejsce w półfinale
  • 2005 – 6 miejsce w półfinale
  • 2004 – 6 miejsce w półfinale

Srebrny Kask:

  • 2007 Rybnik – 3 miejsce (1,3,3,2,3)
  • 2006 Zielona Góra – 3 miejsce (2,2,2,2,3)
  • 2005 Tarnów – 12 miejsce (0,0,0,2,2)
  • 2004 – 11 miejsce w półfinale

Brązowy Kask:

  • 2006 Opole – 6 miejsce (3,3,d,3,1)
  • 2005 Zielona Góra – 4 miejsce (0,3,2,3,2)
  • 2004 Lublin – 15 miejsce (1,w,0,1,1)

PrzypisyEdytuj

  1. Maciej Kmiecik: Będziemy najbardziej waleczną drużyną – rozmowa z Kacprem Gomólskim, żużlowcem KS Toruń. sportowefakty.pl, 10 grudnia 2014. [dostęp 2015-02-09].

Linki zewnętrzneEdytuj