Otwórz menu główne

Aerodyna

statek powietrzny cięższy od powietrza

Aerodynastatek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej, powstającej przez dynamiczne oddziaływanie powietrza na nieruchome lub ruchome płaty nośne.

Do aerodyn z nieruchomymi płatami nośnymi zalicza się samoloty, szybowce, lotnie i paralotnie, natomiast do aerodyn z ruchomymi płatami nośnymi należą śmigłowce i wiatrakowce wyposażone w wirujące płaty nośne oraz skrzydłowce.

Rozróżnia się następujące rodzaje aerodyn[1]:

  • aerodyna lądowa - przystosowana do startu z podłoża stałego na lądzie i lądowania na tym samym podłożu,
  • aerodyna wodna - przystosowana do startu z powierzchni wody i wodowania na tej samej powierzchni,
  • aerodyna wodnolądowa - przystosowana do startu zarówno z powierzchni wody, jak i stałego podłoża lądowego oraz do wodowania i lądowania na nich,
  • aerodyna specjalna - nie będąca stałopłatem, wiropłatem ani zmiennopłatem lub nie mająca płata nośnego.

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Domański, 1000 słów o samolocie i lotnictwie, Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 9-10

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj