Aerofłot

rosyjska linia lotnicza
Ten artykuł dotyczy linii lotniczych. Zobacz też: Aerofłot Open – turniej szachowy.

Aeroflot, Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze S.A. (ros. OAO Аэрофлот – российские авиалинии) – narodowy przewoźnik[2][3] i największa linia lotnicza Federacji Rosyjskiej[4]. Została założona i rozpoczęła działalność w 1923 roku, co czyni ją jedną z najstarszych działających do dzisiaj linii lotniczych na świecie. Aerofłot ma główną siedzibę w Centralnym okręgu administracyjnym Moskwy, a hub linii lotniczej to Międzynarodowy Port Lotniczy Moskwa-Szeremietiewo. Aerofłot lata na 146 lotnisk w 52 krajach.

Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze
Аэрофлот – Российские авиалинии
ilustracja
IATA
SU
ICAO
AFL
Znak
AEROFLOT
Historia
Data założenia 3 lutego 1923[1]
Rozpoczęcie działalności 15 lipca 1923
Lokalizacja
Państwo  Rosja
Baza Moskwa – SVO
Węzeł Port lotniczy Szeriemietiewo
Kooperacja
Program lojalnościowy Aeroflot Bonus
Sojusz SkyTeam
Powiązania Obecnie:

W przeszłości:

Flota
Liczba samolotów 247
Liczba tras 146
Przedsiębiorstwo
Siedziba AEROFLOT Przedstawicielstwo w Polsce
Centrum LIM – Marriott, 13 piętro
Al. Jerozolimskie 65/79
00-697 Warszawa
Członkowie zarządu Vitaly Savelyev (CEO)
Slogan Sincerely Yours (Russian: Искренне ваш, Iskrenne vash)
Skytrax 4/5 gwiazdek
Strona internetowa
Tupolew Tu-104 Linii Aeroflot
Tupolew Tu-124 Aeroflot w locie
Samolot Ił-18 był używany przez Aeroflot na trasach średniego zasięgu od 1959 do początku lat 90.
Samolot Tu-114 używany był przez Aeroflot na trasach dalekodystansowych w latach 1962–1976. Na zdjęciu jako pomnik przed lotniskiem Domodiedowo w Moskwie w 2005
Trzy samoloty Jak-40 w starych barwach Aeroflotu na płycie lotniska w Osz w 1974
Tu-144 Aeroflot
Ił-62 latał w Aerofłocie na rejsach dalekodystansowych
Samoloty krótkiego i średniego zasięgu Jak-42 służyły w Aerofłocie w latach 1980–2000
Samoloty Ił-86 będące radziecką odpowiedzią na Airbusa A300 służyły w Aerofłocie w latach 1980–2006
McDonnell Douglas DC-10 Cargo w starszych barwach Aeroflotu na lotnisku w Nowosybirsku w 2006
Samolot transportowy Ił-76 Aeroflotu
Airbusy A310 używane przez Aeroflot od 1992 do 2005 były pierwszymi zachodnimi samolotami w barwach tej linii
Tu-134 były używane przez Aeroflot od 1967 do 2007
Boeingi 737-400 służyły w Aerofłocie od 1994 do 2004. Następnie zostały przekazane liniom Aeroflot-Don i Aeroflot-Nord
Samoloty Tu-154 były używane przez Aeroflot w latach 1972–2011
Samoloty McDonnell Douglas MD-11 służyły w Aerofłocie od 2008 do 2013
Wycofany samolot Boeing 767 w barwach Aeroflotu
Samoloty typu Ił-96 linii Aeroflot
Samolot Suchoj SuperJet 100 linii Aeroflot
Samoloty Boeing 737-800 są najnowszymi maszynami we flocie Aeroflotu
Airbus A330 w barwach Aeroflotu
Airbus A320 linii Aerofłot
Suchoj SuperJet 100 linii Aerofłot w malowaniu sojuszu SkyTeam

Od założenia do początku lat 90. linia była narodowym przewoźnikiem i państwowym przedsiębiorstwem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR). W tym okresie Aerofłot powiększył swoją flotę do ponad pięciu tysięcy wyprodukowanych w ZSRR samolotów i otworzyła krajową i międzynarodową sieć lotów, obejmującą ponad trzy tysiące miejsc docelowych, dzięki czemu w danym okresie była największą linią lotniczą na świecie[5][6]. Oprócz lotów komercyjnych Aerofłot zobowiązał się również do wykonywania lotów towarowych i służenia państwu poprzez pomoc wojsku. Z powodu posiadania ogromnej floty samolotów, linia miała o wiele więcej wypadków i katastrof niż konkurencja, przez co reputacja przewoźnika była na bardzo niskim poziomie[4]. Po rozpadzie ZSRR, przewoźnik został przekształcony w otwartą spółkę akcyjną i rozpoczął radykalny proces transformacji, drastycznie zmniejszając swoją flotę, jednocześnie kupując samoloty z zachodu i nowsze modele samolotów krajowych. Aerofłot skupił się głównie na rynku międzynarodowym.

Pod koniec roku 2017 Aerofłot kontrolował około 40% rynku lotniczego w Rosji[7]. Narodowy przewoźnik jest właścicielem Rossiya Airlines (linii lotniczej z siedzibą w Sankt Petersburgu), Pobedy (rosyjskiego taniego przewoźnika), oraz posiada 51% udziałów Aurory (linii lotniczej ze wschodu Rosji). Aerofłot i jego spółki zależne mają w posiadaniu 359 samolotów na 31 grudnia 2019 r.[8] składających się głównie z Airbusów i Boeingów oraz modeli krajowych takich jak Sukhoi Superjet 100. Aerofłot posiadał również spółkę cargo o nazwie Aerofłot-Cargo, jednak później oddział połączył się z macierzystą linią lotniczą[9][10].

W kwietniu 2006 roku Aerofłot został członkiem sojuszu SkyTeam. Od marca 2020 roku Rząd Federacji Rosyjskiej jest właścicielem 51% Aerofłotu za pośrednictwem Federalnej Agencji Zarządzania Majątkiem Państwowym, a reszta akcji jest w wolnym obrocie[11].

ChronologiaEdytuj

  • 1 maja 1922 – uruchomienie pierwszej linii zagranicznej Moskwa-Królewiec
  • 9 lutego 1923 – oficjalna data utworzenia towarzystwa lotniczego
  • 17 marca 1923 – utworzenie towarzystwa lotniczego Dobrolet („Добролет”)
  • 15 lipca 1923 – uruchomienie pierwszej linii wewnętrznej Moskwa – Niżnyj Nowgorod
  • 29 października 1930 – przekształcenie towarzystwa Dobrolet we Wszechzwiązkowe Towarzystwo Cywilnej Floty Powietrznej przy Radzie Pracy i Obrony (Всесоюзное объединение Гражданского воздушного флота при Совете Труда и Обороны – ВО ГВФ)
  • 6 listopada 1931 – otwarcie w Moskwie na centralnym lotnisku im. M.W.Frunze pierwszego w kraju portu lotniczego
  • 25 lutego 1932 – powołano Główny Zarząd Floty Powietrznej (Главное управление воздушного флота)
  • 26 marca 1932 – przyjęcie nazwy Aerofłot
  • 21 listopada 1932 – przejęcie przez Główny Zarząd Cywilnej Floty Powietrznej lotnictwa rolniczego
  • 19 maja 1934 – powołanie 12 zarządów terytorialnych
  • 19 lipca 1937 powstał Zarząd Międzynarodowych Linii Powietrznych (Управление международных воздушных линий)
  • czerwiec 1941 – podporządkowanie cywilnej floty powietrznej Narodowemu Komisariatowi Obrony
  • 30 stycznia 1943 – otwarcie regularnego połączenia ZSRR przez Krasnojarsk z USA
  • maj 1954 – podporządkowanie Głównego Zarządu Lotnictwa Cywilnego Radzie Ministrów ZSRR
  • 1956 – wprowadzenie do eksploatacji na liniach wewnętrznych (Moskwa-Irkuck) i międzynarodowych (Moskwa-Praga) samolotu odrzutowego TU-104
  • 1 czerwca 1960 – otwarcie portu przeznaczonego do obsługi międzynarodowego ruchu lotniczego Moskwa-Szeremietiewo
  • 27 lipca 1964 – przekształcenie Głównego Zarządu Floty Powietrznej w Ministerstwo Lotnictwa Cywilnego ZSRR (Министерство гражданской авиации СССР)
  • 31 grudnia 1965 – otwarcie w Moskwie miejskiego portu lotniczego
  • 29 stycznia 1971 – zorganizowanie na bazie Zarządu Międzynarodowych Linii Lotniczych, Centralnego Zarządu Międzynarodowych Połączeń Lotniczych Aerofłotu (Центральное управление международных воздушных сообщений Аэрофлота – ЦУМВС), które stało się jedynym przewoźnikiem wykonującym rejsy międzynarodowe pod nazwą Radzieckie Linie Lotnicze Aerofłot („Аэрофлот – советские авиалинии”)
  • 1989 – przystąpienie do Międzynarodowego Stowarzyszenia Przewoźników Powietrznych IATA
  • czerwiec 1991 – utworzenie zjednoczenia produkcyjno-handlowego Radzieckie Linie Lotnicze Aerofłot (Производственно-коммерческое объединение „Аэрофлот – советские авиалинии”)
  • 1992 – podział linii po rozpadzie Związku Radzieckiego. Na bazie Aerofłotu powstało według różnych ocen od 300 do 500 przewoźników lokalnych i regionalnych. Nowe przedsiębiorstwa zwykle tworzone były na bazie samolotów stacjonujących w poszczególnych portach lotniczych kraju. Stąd też i nazwy tworzonych wtedy linii często odwoływały się do nazw lotnisk (np. Pulkovo Airlines od lotniska Pułkowo czy Domodedovo Airlines od lotniska Domodiedowo). Niektóre z nowych przedsiębiorstw liczyły nawet po jednym czy kilka samolotów. Obecnie (2007) liczba linii lotniczych w Rosji w wyniku systematycznej konsolidacji spadła do 182.

Po podziale przedsiębiorstwa znak handlowy Aerofłot pozostawiono przewoźnikowi realizującemu połączenia międzynarodowe, który zasadniczo ograniczony został do samolotów stacjonujących na moskiewskim lotnisku Szeremietiewo. Przez krótki okres tak okrojony Aerofłot pozostawał monopolistą na liniach zagranicznych, ale wkrótce i tu musiał on stawić czoła konkurencji.

  • 28 lipca 1992 – przekształcenie w otwarte towarzystwo akcyjne Rosyjskie Międzynarodowe Linie Lotnicze Aerofłot (открытое акционерное общество „Аэрофлот – российские международные авиалинии”)
  • maj 1995 – wejście Aerofłotu w skład grupy finansowo-przemysłowej Rosyjskie Konsorcjum Lotnicze („Российский авиационный консорциум”)
  • luty 2002 – pierwszy otwarty turniej szachowy Aerofłot Open, uznawany za najsilniejszy tego typu turniej na świecie
  • kwiecień 2006 – Aerofłot jako pierwsze rosyjskie linie lotnicze dołączają do globalnego sojuszu przewoźników lotniczych (SkyTeam)
  • 2009 oficjalne wycofanie z użytku samolotów Tu-154, jednak naprawdę samoloty latały do lata 2011 roku.
  • 2011 Aerofłot odbiera 2 z 30 zamówionych samolotów konstrukcji rosyjskiej Suchoj SuperJet 100[12].

Rejsowe kierunki lotówEdytuj

AfrykaEdytuj

Ameryka PółnocnaEdytuj

Ameryka ŚrodkowaEdytuj

AzjaEdytuj

EuropaEdytuj

FlotaEdytuj

Aerofłot flota (stan na maj 2017)[17]
Samolot Kraj Pochodzenia Liczba Liczba pasażerów
(Business/Economy)
Airbus A320-200   Francja 70 140 (20/120)
158 (8/150)
Airbus A321-200   Francja 36 170 (28/142)
Airbus A330-200   Francja 5 241 (34/207)
Airbus A330-300   Francja 17 302 (34/268)
Boeing 737-800   Stany Zjednoczone 27 bd.
Boeing 777-300ER   Stany Zjednoczone 16 402 (30/48/324)
Suchoj Superjet 100-95   Rosja 32 87 (12/75)
Iljuszyn Ił-96-300   Rosja 2
Irkut MS-21   Rosja 0 bd.
Razem 205

Wypadki lotniczeEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Katastrofy lotnicze linii Aerofłot.

Aerofłot w PolsceEdytuj

Spółka Akcyjna „Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze” Oddział w RP adres: Al. Jerozolimskie 65/79 local 13.19, 00-679 Warszawa

PrzypisyEdytuj

  1. oficjalna strona Aeroflot.
  2. Messier-Bugatti carbon brakes for 32 Airbus A320s, „Aircraft Engineering and Aerospace Technology”, 71 (6), 1999, DOI10.1108/aeat.1999.12771fab.034, ISSN 0002-2667 [dostęp 2020-05-14].
  3. September 2018, „TAPPI Journal”, 17 (09), 2018, DOI10.32964/tj17.09, ISSN 0734-1415 [dostęp 2020-05-14].
  4. a b Alexander Eremichev, Marif Aslanov, Turkish Airlines Versus Aeroflot, „SSRN Electronic Journal”, 2019, DOI10.2139/ssrn.3390667, ISSN 1556-5068 [dostęp 2020-05-14].
  5. USAF, Cable, HQ USAF to COMGENTHIRDAIRDIV, July 12, 1950, Top Secret, LOC., „Weapons of Mass Destruction”, DOI10.1163/9789004346673.wmdo-02_029 [dostęp 2020-05-14].
  6. Hunting, (Charles) Patrick (Maule), (16 Dec. 1910–21 March 1993), Chairman of Hunting Group, 1962–74, „Who Was Who”, Oxford University Press, 2007, DOI10.1093/ww/9780199540884.013.u173310 [dostęp 2020-05-14].
  7. CODA:, University of Arizona Press, 30 października 2018, s. 273–312, DOI10.2307/j.ctv6zdc76.35, ISBN 978-0-8165-3916-1, JSTORj.ctv6zdc76.35 [dostęp 2020-05-14].
  8. New books: March 2020, „Physics Today”, 2020 (3), 2020, 0303a, DOI10.1063/pt.6.3.20200303a, ISSN 1945-0699 [dostęp 2020-05-14].
  9. Advanced Composite Cargo Aircraft makes first flight, „Reinforced Plastics”, 53 (6), 2009, s. 4, DOI10.1016/s0034-3617(09)70228-0, ISSN 0034-3617 [dostęp 2020-05-14].
  10. A123 Systems Goes Bankrupt, „Chemical & Engineering News Archive”, 90 (43), 2012, s. 8, DOI10.1021/cen-09043-notw2, ISSN 0009-2347 [dostęp 2020-05-14].
  11. Fifty Years of Aeroflot Diamond, Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, s. 339–339, DOI10.1007/978-3-540-72816-0_8304, ISBN 978-3-540-72795-8 [dostęp 2020-05-14].
  12. Aeroflot puts its second Sukhoi Superjet 100 aircraft in operation (ang.). Sukhoi Company. [dostęp 2011-10-13].
  13. UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes Colombo service in late-Oct 2018, „Routesonline” [dostęp 2018-08-21] (ang.).
  14. a b c UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes 3 European routes in W18, „Routesonline” [dostęp 2018-08-18] (ang.).
  15. a b UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot continues to expand domestic routes in W18, „Routesonline” [dostęp 2018-08-21] (ang.).
  16. UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes Nalchik link from Oct 2018, „Routesonline” [dostęp 2018-08-18] (ang.).
  17. www.aeroflot.com: Aeroflot Airplanes (ang.). [dostęp 2012-11-12].