Agapit I

papież z VI wieku, święty

Agapit I (łac. Agapitus I ur. w Rzymie, zm. 22 kwietnia 536 w Konstantynopolu[1]) – święty Kościoła katolickiego i prawosławnego (ros. Святитель Агапит, Папа Римский), 57. papież. w okresie od 13 maja 535 do 22 kwietnia 536[2].

Agapit I
Agapetus I
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Miejsce urodzenia

Rzym

Data i miejsce śmierci

22 kwietnia 536
Konstantynopol

Miejsce pochówku

bazylika św. Piotra

Papież
Okres sprawowania

13 maja 535–22 kwietnia 536

Wyznanie

chrześcijaństwo

Kościół

rzymskokatolicki

Pontyfikat

13 maja 535

Święty
Agapit
Ilustracja
Czczony przez

Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

22 kwietnia – Kościół katolicki
30 kwietnia – Cerkiew prawosławna

ŻyciorysEdytuj

Rzymianin, pochodził z rodu Anicjuszów, był synem kapłana Giordana[1] i krewnym papieża Feliksa III. Po wyborze na papieża Agapit musiał ulec żądaniom króla Ostrogotów Atalaryka wypłaty wysokiej daniny. Wspólnie ze słynnym historykiem Kasjodorem papież zamierzał stworzyć w Rzymie wyższą uczelnię teologiczną, ale zanim do tego doszło następca Atalaryka, Teodahad, powierzył mu misję dyplomatyczną w Konstantynopolu[1]. Agapit miał przekonać cesarza Justyniana do zaniechania kampanii wojennej przeciwko Gotom w Italii, czego jednak papieżowi nie udało się dokonać[1].

Według legendy w drodze do Konstantynopola miał spotkać kulawego i niemego człowieka, którego uzdrowił, a następnie po otrzymaniu komunii św. człowiek ów miał przemówić. W samym Konstantynopolu uzdrowić miał innego ślepego i ubogiego. Na zwołanym w owym czasie soborze w Konstantynopolu św. Agapit I miał ostro skrytykować heretyków m.in. Seweriusza, którzy twierdzili że Ciało Jezusa Chrystusa miało, podobnie jak każdego innego człowieka, ulec gniciu po śmierci.

W Konstantynopolu papież usunął patriarchę Antyma I, zwolennika monofizytyzmu[2], i mianował na jego miejsce Menasa. Nie powróciwszy do Rzymu, Agapit zmarł w Konstantynopolu.

Kościół katolicki wspomina św. Agapita 22 kwietnia[1], natomiast Cerkiew prawosławna wspomina świętego papieża rzymskiego 17/30 kwietnia[a][3], tj. 30 kwietnia według kalendarza gregoriańskiego[4].

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 86-88. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 35. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Kazimierz Dopierała: Księga papieży. Poznań: Pallottinum, 1996, s. 57. ISBN 83-7014-248-6.
  4. Kalendarium prawosławne. – 17/30 kwietnia (ros.)

BibliografiaEdytuj