Aglarond – kompleks jaskiń ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Pojawia się w Dwóch wieżach, drugiej części Władcy Pierścieni. Pewne wzmianki na ich temat znajdują się w Niedokończonych opowieściach[1]. Położenie Aglarondu w Helmowym Jarze przedstawiła Karen Wynn Fonstad w swoim Atlasie Śródziemia[2].

  • W angielskim oryginale – Aglarond / Caverns of Helms Deep / Glittering Caves (of Aglarond)
  • Przekład Marii SkibniewskiejAglarond / Pieczary Helmowego Jaru / Błyszczące Pieczary Aglarondu
  • Przekład Jerzego ŁozińskiegoAglarond / Pieczary Helmowego Parowu / Migotliwe Jaskinie
  • Przekład Marii i Cezarego FrącówAglarond / Pieczary Helmowego Jaru / Błyszczące Groty Aglarondu

PowieśćEdytuj

Aglarond był położony w Helmowym Jarze, w Ered Nimrais. Odkryli je i wykorzystywali Dúnedainowie z Gondoru. Od 2510 roku Trzeciej Ery[3] należały do Rohirrimów. Jaskinie te były znakomitym schronieniem dla ludności podczas wojny. Dowiodły tego wydarzenia z 2758 roku (najazd Dunlendingów) i 3019 (najazd Sarumana podczas Wojny o Pierścień).

Krasnolud Gimli, który w trakcie bitwy o Rogaty Gród walczył w obronie jaskiń, zachwycił się ich pięknem. Jak później opisywał je Legolasowi: (...) jeden z cudów północy (...) ogromne i wspaniałe (...), krasnoludy pielgrzymowałyby tutaj tłumnie, żeby je chociaż zobaczyć. (...) gdy zapalono łuczywa (...), drogie kamienie, kryształy i żyły bezcennego złota zalśniły na gładkich ścianach[4]. Po pokonaniu Saurona, w Czwartej Erze, Gimli na czele znacznej grupy pobratymców z Ereboru osiedlił się w Aglarondzie.

Jaskinie te zwano również Pieczarami Helmowego Jaru oraz Błyszczącymi Pieczarami Aglarondu. Rohirrimowie w swoim języku[5] nazwali je GlœmscrafuJaskinie blasku. Słowo Aglarond pochodzi z sindarinu i znaczy w tej mowie Błyszczące pieczary[6] lub Jaskinie blasku[7]. Nazwa ta była też używana przez Dúnedainów jako miano Rogatego Grodu, póki znajdował się on w granicach Gondoru.

EkranizacjaEdytuj

W trylogii filmowej Władcy Pierścieni w reżyserii Petera Jacksona Aglarond pojawia się w filmie Dwie wieże.

Jaskinie pokazane zostały w scenach przed bitwą o Rogaty Gród, kiedy to chroni się tam większość starców, kobiet i dzieci wraz z Éowiną (w powieści nie ma jej wtedy w Helmowym Jarze). Także sama batalia przerywana jest krótkimi scenami na których widać ludzi ukrywających się w Aglarondzie.

PrzypisyEdytuj

  1. Pierwowzorem Aglarondu były jaskinie w Cheddar Gorge (hrabstwo Somerset), które Tolkien dwukrotnie zwiedzał: podczas miesiąca miodowego (1916) i w 1940, patrz: list do P. Rorke’a z 1971 John Ronald Reuel Tolkien: Listy. wyb. i opr. Humphrey Carpenter i Christopher Tolkien, przeł. Agnieszka Sylwanowicz. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo s. c., 2000. ISBN 83-7150-667-8.
  2. Karen Wynn Fonstad: Atlas Śródziemia. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2007, s. 133. ISBN 978-83-241-2845-7.
  3. Daty w tym artykule podane za: Dodatek A Kroniki królów i władców, Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 3: Powrót króla. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA, 2002, s. 476-477, 486. ISBN 83-7319-172-0.
  4. John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 2: Dwie wieże (księga 3, rozdział 7 Helmowy Jar). Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  5. W rzeczywistości to słowo z języka staroangielskiego (glœmscrafuJaskinie blasku). Zobacz: Cirion i Eorl. W: John Ronald Reuel Tolkien: Niedokończone opowieści. przeł. Radosław Kot. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2005, s. 366, przyp. 27. ISBN 83-241-2008-4.
  6. Tłumaczenie nazwy podano za: J.R.R. Tolkien: Silmarillion. przeł. Maria Skibniewska. 2004, s. 282 (indeks).
  7. Tłumaczenie podano za: Arkadiusz Kubala: Przewodnik po nazwach miejscowych Śródziemia czyli Tłumaczenie i etymologia nazw miejscowych Śródziemia Trzeciej i Czwartej Ery według J.R.R. Tolkiena. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2003, s. 15. ISBN 83-241-1143-3. (hasła „Aglarond”)

Linki zewnętrzneEdytuj