Otwórz menu główne

AgustaWestland AW149 – wielozadaniowy śmigłowiec wyprodukowany przez przedsiębiorstwo Leonardo (dawniej AgustaWestland), przeznaczony do wypełniania zadań transportowych, wsparcia pola walki, ratownictwa bojowego i morskiego oraz maszyn dowodzenia. Śmigłowiec jest powiększoną wersją śmigłowca AgustaWestland AW139.

AgustaWestland AW149
Prezentacja AW149 w PZL Świdnik w roku 2012
Prezentacja AW149 w PZL Świdnik w roku 2012
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
 Wielka Brytania
Producent Leonardo (dawniej AgustaWestland)
Typ śmigłowiec wielozadaniowy
Konstrukcja metalowa i kompozytowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 13 listopada 2009
Dane techniczne
Napęd 2 × Silnik turbowałowy GE CT7-2E1
Moc 1490 kw (2000 KM) każdy
Wymiary
Średnica wirnika 14,6 m
Długość 17,57 m
Długość kadłuba 14,6 m
Szerokość kadłuba 3,02 m
Wysokość 5,14 m
Masa
Startowa 8 600 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 278 km/h
Pułap zawisu z wpływem ziemi 1830 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
18

Spis treści

HistoriaEdytuj

AW149 powstał jako odpowiedź przedsiębiorstwa na zamówienie przez siły zbrojne Włoch na nowy śmigłowiec ratowniczy. Do tej pory AgustaWestland oferowała maszyny lekkie typu AW109 LUH i ciężkie AW101. Pomiędzy nimi był średni śmigłowiec AW139M, którego głównym polem działania była jednak służba cywilna oraz 6-tonowy AgustaWestland AW159. Koncepcji budowy AW149 przyświecała myśl opracowania średniego śmigłowca transportowego, zdecydowanie lepiej radzącego sobie na współczesnym polu walki niż AW139, o większej ładowności niż AW159, o podobnych możliwościach bojowych jak NHI NH90 (w którego produkcji AgustaWestland ma również swój udział), ale tańszego od niego w eksploatacji, a co za tym idzie będącego zdecydowanie korzystniejszym wyborem dla potencjalnych użytkowników cywilnych. Podczas targów Farnborough International Airshow, odbywających się w Farnborough, w 2006 roku ujawniono publicznie informację o rozpoczęciu prac nad nowym śmigłowcem. Prace nad nową maszyną koncentrowały się w dwóch ośrodkach przedsiębiorstwa, w brytyjskim Yeovil prowadzono prace konstruktorskie, a sam prototyp budowano we włoskim Cascina Costa. Tam również gotowa maszyna po raz pierwszy wzbiła się w powietrze 13 listopada 2009 roku. Za jej sterami siedział szef pilotów doświadczalnych przedsiębiorstwa Giuseppe Lo Coco, który odbył 20-minutowy lot[1]. Podczas targów Farnborough International Airshow odbywających się w dniach 14 - 20 lipca 2014 roku, producent poinformował o przyznaniu wojskowego certyfikatu typu, wydanego przez Dyrektoriat Uzbrojenia Lotniczego Armaereo. Stało się to możliwe po pomyślnym przejściu badań w wojskowym ośrodku doświadczalnym Reparto Sperimentale di Volo znajdującym się w bazie Pratica di Mare zlokalizowanej niedaleko Rzymu[2]. Jak do tej pory brak oficjalnych zamówień na AW149.

AgustaWestland brała udział w konkursie na nowy wielozadaniowy śmigłowiec dla Sił Zbrojnych Republiki Turcji (TUHP/Turkish Utility Helicopter Programme). W 2011 roku Turcja wybrała śmigłowiec S-70i Black Hawk[3]. Kontrakt na 109 śmigłowców oznaczonych T70 podpisano w 2014 roku[4]

PZL Świdnik wystawił AW149 w przetargu na śmigłowiec wielozadaniowy (oparty na wspólnej platformie) dla Wojsk Lądowych, Marynarki Wojennej i Sił Powietrznych Rzeczypospolitej Polskiej, ogłoszony 29 marca 2012 r[5]. Początkowo miało być zakupionych 26 maszyn w czterech wersjach dla zastąpienia Mi-8 i Mi-14. W 2013 roku liczbę śmigłowców zwiększono do 70 sztuk, w tym 48 transportowych[6]. Termin składania ofert upłynął 30 grudnia 2014[7]. Na zakup 70 śmigłowców z dostawami w latach 2017-2022 zarezerwowano 11,5 mld PLN[8]. 21 kwietnia 2015 roku Ministerstwo Obrony Narodowej dopuściło do fazy testów śmigłowiec Airbus H2250M Caracal z zamiarem zakupu 50 śmigłowców za 13,5 mld PLN, w wersjach: 16 transportowych, 13 ratownictwa bojowego (CSAR), 8 wsparcia wojsk specjalnych, 8 zwalczanie okrętów podwodnych i 5 ewakuacji medycznej[9]. Oferta na AW149 została odrzucona z powodu terminu dostaw od 2019[10], a oferta PZL Mielec na S-70i Black Hawk/S-70B Seahawk z powodu braku uzbrojenia[11] W czerwcu 2015 PZL Świdnik domagał się unieważnienia przetargu przez sąd, ale pozew oddalono w maju 2016 roku[12]. 4 października 2016 Ministerstwo Rozwoju zakończyło negocjacje offsetowe z Airbus Helicopters bez podpisania kontraktu[13]. W związku ze zgłoszeniem pilnej potrzeby operacyjnej na śmigłowce dla wojsk specjalnych i morskie śmigłowce poszukiwawczo-ratownicze[14] do końca października 2016 MON rozpoczął rozmowy z wszystkimi oferentami startującymi w przetargu[15] Oprócz AW149 PZL-Świdnik zaproponował śmigłowce morskie AgustaWestland AW101[16]. Do lutego 2017 prowadzono niejawne rozmowy z producentami oraz analizowano oferty nadesłane przez PZL Mielec (Lockheed Martin), PZL-Świdnik (Leonardo) i Airbus Helicopters[17] W 2017 roku ma być podpisany kontrakt na 16 śmigłowców, po osiem dla wojsk specjalnych i marynarki[18].

KonstrukcjaEdytuj

Duży udział w konstrukcji płatowca AW149 odgrywają kompozyty. Dojście do kabiny ładunkowej, w której może pomieścić się 15 żołnierzy z wyposażeniem lub maksymalnie 18 osób, zapewniają duże przesuwane drzwi. W wersji medycznej możliwe jest przewożenie sześciu rannych na noszach i sześciu osób na fotelach. Za kabiną ładunkową znajduje się zbiornik paliwa. Fotele obydwu pilotów są opancerzone. Śmigłowiec posiada trójpodporowe podwozie, częściowo chowane w locie. Przednie, składające się z dwóch kół, chowane jest w kadłub, główne (dwa golenie z pojedynczymi kołami) do bocznych owiewek po obu stronach kadłuba. Napęd stanowią dwa silniki turbowałowe GE CT7-2E1 wyposażone w elektroniczny układ sterowania FADEC. W pierwszym prototypie zastosowano silniki PWC PT6C-67C z AW139. Śmigłowiec ma pięciołopatowy wirnik z możliwością zastosowania instalacji przeciwoblodzeniowej. Standardowo śmigłowiec ma być wyposażony w głowicę elektrooptyczną. Uzbrojenie podwieszane będzie na zewnętrznych wysięgnikach.

PrzypisyEdytuj

  1. Dziewiczy lot AW149, „Lotnictwo”, nr 12 (2009), s. 12, ISSN 1732-5323
  2. Piotr Butowski, Farnborough International Airshow, 14-20 lipca 2014 r., „Lotnictwo”, nr 9 (2014), s. 22-29, ISSN 1732-5323
  3. TURCJA WYBRAŁA T-70. Altair, 22 kwietnia 2011.
  4. TURCJA ZAMÓWIŁA BLACK HAWKI ZA 3,5 MLD USD. Altair, 22 lutego 2014.
  5. Zamówienia publiczne / IU/36/IX-30/UZ/PRZ/DOS/S/2012. INSPEKTORAT UZBROJENIA, 29 marca 2012.
  6. Oficjalnie o zakupie 70 śmigłowców. Altair, 21 lutego 2013.
  7. MON znów przesunął termin składania ofert w przetargu na śmigłowce. TVP Info, 24 listopada 2014.
  8. Przetarg na śmigłowce: Sikorsky zagrał va bank, będą duże kłopoty. Dziennik Gazeta Prawna
  9. Airbus jedynym finalistą na śmigłowiec Sił Zbrojnych RP. dziennikzbrojny.pl, 2015-04-21.
  10. PZL-Świdnik: Dostawy śmigłowców zgodnie z wymogami od 2017 roku. defence24.pl, 25 kwietnia 2015.
  11. MON o odrzuceniu oferty PZL Mielec. "Udział w przetargu miał charakter dobrowolny". defence24.pl, 5 maja 2015.
  12. Przetarg na śmigłowce dla armii. PZL-Świdnik przegrywa w sądzie. Onet, 19 maja 216.
  13. Rząd zerwał negocjacje. Polska jednak nie kupi śmigłowców Caracal od Francuzów. gazeta.pl, 4 października 2016.
  14. Wniosek DORSZ o pilne śmigłowce ratownicze. dziennikzbrojny.pl, 25 października 2016.
  15. Kownacki o śmigłowcach: najpilniejsze "specjalne" i morskie. defence24.pl, 30 października 2016.
  16. PZL Świdnik przedstawił swoją ofertę. niezalezna.pl, 11 listopada 2016.
  17. Macierewicz i śmigłowce: "Właśnie przed chwilą powiedziano mi, że najpóźniej będzie to marzec" [KALENDARIUM OBIETNIC.] Tok Fm, 16 lutego 2017.
  18. Antoni Macierewicz: przesunięcie ws. nowych śmigłowców niewielkie wobec zaniedbań poprzedników. Polskie Radio, 16 lutego 2017.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj