Aichi E16A

Aichi E16A Zuiun (oznaczenie amerykańskie – Paul) – japoński wodnosamolot zwiadowczy z okresu II wojny światowej.

Aichi E16A Zuiun
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Japonia

Producent

Aichi Kokuki KK

Typ

wodnosamolot rozpoznawczy

Konstrukcja

dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie – pływakowe, stałe

Załoga

2

Historia
Data oblotu

maj 1942

Lata produkcji

1943 – 1945

Wycofanie ze służby

1945

Dane techniczne
Napęd

1 silnik gwiazdowy, 14-cylindrowy Mitsubishi Kinsei 54

Moc

1300 KM (960 kW)

Wymiary
Rozpiętość

12,81 m

Długość

10,83 m

Wysokość

4,79 m

Powierzchnia nośna

28,00 m²

Masa
Własna

2896 kg

Startowa

3895 kg

Osiągi
Prędkość maks.

440 km/h

Prędkość przelotowa

350 km/h

Prędkość wznoszenia

4 min. 40 sek. na wysokość 3000 m

Pułap

10 000 m

Zasięg

570 km (normalny)
1300 km (maksymalny)

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 Typ 99 kal. 20 mm (stałe, zamontowane w skrzydłach)
1 karabin maszynowy Typ 2 kal. 12,7 mm (ruchomy, w tylnym stanowisku strzeleckim)
1 bomba o masie 250 kg lub 2 każda o masie 60 kg
Użytkownicy
Japonia

HistoriaEdytuj

Pod koniec 1940 wytwórnia Aichi Kokuki KK podjęła się opracowania nowoczesnego wodnosamolotu zwiadowczego i równocześnie przystosowanego do bombardowania z lotu nurkowego, który miał zastąpić wodnosamoloty Aichi E13A Raiun. Projekt takiego samolotu oznaczonego jako AM-22 opracował inż. Rishiro Matsuo, we współpracy z inż. Yasushiro Ozawą.

W trakcie projektowania wymagania stawiane przez dowództwo lotnictwa marynarki uległy zmianie i ostatecznie prototyp był gotowy w 1942. Otrzymał wtedy oznaczenie E16A. Prototyp, wyposażony w silnik gwiazdowy Mitsubishi Kinsei 51, został oblatany w maju 1942, a następnie poddany szeregu próbom, które wykazały szereg usterek. Ostatecznie samolot ten został zatwierdzony do produkcji seryjnej dopiero w sierpniu 1943. Otrzymał oznaczenie E16A1 i nazwę Zuiun (pol. „pomyślna chmura”) i został wyposażony w nowy silnik Mitsubishi Kinsei 54 o mocy identycznej jako silnik prototypu.

Produkcja seryjna samolotu trwała do sierpnia 1945, przy czym początkowo produkowano go w zakładach Aichi Kokuki KK, a później także w zakładach Nippon Hikoki KK w Tomioka. Łącznie wyprodukowano 255 samolotów Aichi E16A1 oraz 3 prototypy.

W 1944 zbudowano także jeden prototyp oznaczony jako Aichi E16A2T, w którym zastosowano silnik Mitsubishi Kinsei 62 o mocy 1560 KM. W momencie kapitulacji Japonii we wrześniu 1945 samolot ten znajdował się jeszcze w fazie prób.

Użycie w lotnictwieEdytuj

Wodnosamolot E16A1 wprowadzone zostały do użytku w 1944 roku, a po raz pierwszy w akcji bojowej użyto ich w rejonie Filipin. Następnie samoloty te używane zarówno do zwiadu jak i do bombardowania z lotu nurkowego.

W końcowym okresie wojny wszystkie niezniszczone wcześniej samoloty Aichi E16A1 Zuiun zostały użyte jako samoloty pilotów samobójców.

Opis konstrukcjiEdytuj

Wodnosamolot Aichi E16A Zuiun był dolnopłatem o konstrukcji w zasadzie metalowej. Jedynie odejmowana skrajna część płata i usterzenie poziome były konstrukcji drewnianej. Podwozie stanowiły dwa metalowe pływaki jednoredanowe. Na krawędzi spływu przednich wsporników pływaków zamontowano otwierane hydraulicznie hamulce aerodynamiczne, co było oryginalnym rozwiązaniem, zastosowanym tylko w tym samolocie.

Napęd samolotu stanowił silnik gwiazdowy, chłodzony powietrzem, napędzający trzyłopatowe śmigło.

Uzbrojenie samolotu stanowiły 2 stałe działka kal. 20 mm, umieszczone w skrzydłach i 1 ruchomy karabin maszynowy kal. 12,7 mm, umieszczony w tylnym stanowisku strzeleckim. Wodnosamolot mógł przenosić jedną bombę o masie 250 kg lub dwie o masie 60 kg każda.