Airwolf

serial telewizyjny

Airwolfamerykański serial telewizyjny emitowany w latach 1984–1987. Opowiada o wysoce specjalistycznym, naddźwiękowym wojskowym śmigłowcu o nazwie kodowej "Airwolf". Jego załoga uczestniczy w wielu niebezpiecznych misjach, których tło stanowi okres zimnej wojny.

Airwolf
Ilustracja
Replika Airwolfa w Muzeum Lotnictwa Tennessee
Gatunek

akcja
przygodowy

Kraj produkcji

USA

Oryginalny język

angielski

Twórcy

Donald P. Bellisario

Główne role

Jan-Michael Vincent
Ernest Borgnine
Alex Cord

Produkcja
Reżyseria

Virgil W. Vogel
Donald A. Baer

Scenariusz

Burton Armus
Donald P. Bellisario

Muzyka

Sylvester Levay

Zdjęcia

Howard Schwartz

Scenografia

Stephen Geaghan

Czas trwania odcinka

45 minut

Pierwsza emisja
Data premiery

22 stycznia 1984

Stacja telewizyjna

CBS
USA Network

Lata emisji

1984–1987

Twórcą serialu był Donald Bellisario. W pierwszych trzech seriach nadawania serialu występowali: Jan-Michael Vincent, Ernest Borgnine, Alex Cord oraz Jean Bruce Scott. W finałowym sezonie obsada aktorska uległa zmianie.

Motyw muzyczny, który słyszymy w czołówce, skomponował na potrzeby serialu Sylvester Levay.

Historia produkcji.

Seria 1-3 składa się z 56 odcinków, które zostały wyemitowane przez stację CBS w Stanach Zjednoczonych od roku 1984 przez 1986, a dodatkowe 24 odcinki (seria 4) z nową produkcją na antenie USA Network w 1987 roku, w sumie powstało 80 odcinków. Udoskonalona wersja pierwszego odcinka została wydana również w cyfrowej wersji w kilku krajach, jak również w formacie DVD. Pokaz był transmitowany w kilku rynkach międzynarodowych. W Polsce serial ukazał się na DVD dzięki wydawnictwu Amercom S.A. W latach 90. wyemitowała stacja RTL 7

Obsada aktorskaEdytuj

Sezon 1 (CBS, wiosna 1984) – dwugodzinny odcinek pilotażowy, dodatkowo 10 kolejnych

  • Jan-Michael Vincent – Stringfellow Hawke (kapitan rezerwy, Armia Stanów Zjednoczonych) (34 lata)
  • Ernest Borgnine – Dominic Santini (właściciel firmy lotniczej Santini Air)
  • Alex Cord – Michael Coldsmith-Briggs III (wysoko postawiony człowiek w organizacji nazwanej "firmą" (The Firm); pseudonim operacyjny: Archanioł)
  • Deborah Pratt – Marella, prawa ręka Archanioła

Sezony 2–3 (CBS, 1984–1986) – dwa sezony po 22 odcinki każdy

  • Vincent, Borgnine, Cord, Pratt, oraz
  • Jean Bruce Scott – Caitlin O’Shannessy (początkowo kobieta pilot teksańskiej policji, następnie zatrudniona w Santini Air)

Sezon 4 (USA Network, wiosna-lato 1987) – 24 odcinki

W mniejszych rolach i epizodach wystąpili m.in.: David Hemmings, David Carradine, Shannen Doherty, Larry Linville, Ray Wise, William Smith, Tia Carrere[1].

Śmigłowiec AirwolfEdytuj

Śmigłowiec Airwolf był w rzeczywistości przerobionym modelem Bell 222, numer seryjny 47085, czasami nazywany nieoficjalnie Bell 222A. Podczas filmowania serialu helikopter był własnością firmy JetCopters, Inc z Van Nuys, w Kalifornii. Po zakończeniu serialu został sprzedany i służył jako śmigłowiec sanitarny w Niemczech, gdzie rozbił się podczas burzy 6 czerwca 1992 zabijając 3 osoby[2].

Specyfikacja śmigłowca AirwolfEdytuj

ZasięgEdytuj

  • 950 mil (3-osobowa załoga z ekwipunkiem)
  • 1450 mil (2-osobowa załoga)
  • Możliwość tankowania w locie

PułapEdytuj

  • 11000 stóp (3 400 m)
  • 89000 stóp (kabina ciśnieniowa)

Trzeci sezon:

  • 100000 stóp (kabina ciśnieniowa)

PrędkośćEdytuj

  • 300 kn (560 km/h; 350 mph) (konwekcjonalny lot)
  • Mach 1+ (dopalacze)
  • Mach 2 (prędkość maksymalna)

DziałkaEdytuj

  • 40 mm Cannon (×2)
  • 30 mm Chain guns (×4)

szybkostrzelność działka – 4000 strz. na minutę.

RakietyEdytuj

Pierwszy sezon:

Drugi-czwarty sezon:

Czwarty sezon:

  • laser czerwony

Systemy obronneEdytuj

  • Flary na pociski namierzane ciepłem
  • Dipole odbijające na pociski namierzane radarem
  • Pancerz chroniący kadłub przed pociskami małego kalibru
  • Pokładowy system radarowy umożliwiający śledzenie rzeźby terenu i pozwalający na wykonywanie lotu z omijaniem przeszkód terenowych.
  • zakłócanie radaru-radia
  • powłoka absorbująca w 90% promieniowanie radaru (właściwości stealth)

Porównanie Airwolfa ze zwykłym Bell 222

Airwolf vs. Bell 222
Bell 222 Airwolf
Załoga 2 pilotów 2-3 (piloci i technik uzbrojenia)
Pasażerowie 5-6 co najmniej 1[3]
Długość 15,10 m (49,54 ft)
Wysokość 3,56 m (11,68 ft)
Masa 2 066 kg (4 555 lb) brak danych
Prędkość 240 km/h (149 mph) 555 km/h (345 mph) konwencjonalny lot, Mach 2 z dopalaczami
Zasięg 600 km (373 mi) 1 530–2 330 km (950–1 450 mi)
Pułap 3 900 m (12 800 ft) 30 480 m (100 000 ft)
Silniki (×2) 618 KM (461 kW) brak danych

PrzypisyEdytuj

  1. Airwolf (1984–1986) Full cast and crew. imdb.com. [dostęp 2022-05-24].
  2. Rund um Ramsbeck Archiv – Juni 1992. [dostęp 2010-11-27]. (niem.).
  3. W 7. odcinku II serii Airwolfem lecą 4 osoby – S. Hawke, D. Santini, C. O’Shannessy, M. Coldsmith-Briggs, a wsiąść miała jeszcze jedna pasażerka (nie wsiadła bo zginęła).

Linki zewnętrzneEdytuj