Ajla Tomljanović

Ajla Tomljanović (ur. 7 maja 1993 w Zagrzebiu) – australijska tenisistka, grająca w barwach Chorwacji do 2014 roku, a od stycznia 2018 obywatelka Australii[1]. Zawodniczka praworęczna z oburęcznym bekhendem.

Ajla Tomljanović
Ilustracja
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

7 maja 1993
Zagrzeb

Wzrost

180 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

Grudzień 2009

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Fernando Martinez, Rene Gomez

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 4 ITF

Najwyżej w rankingu

33 (31 października 2022)

Australian Open

2R (2014, 2015, 2020, 2021)

Roland Garros

4R (2014)

Wimbledon

QF (2021, 2022)

US Open

QF (2022)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

47 (5 stycznia 2015)

Australian Open

QF (2014)

Roland Garros

3R (2022)

Wimbledon

3R (2015)

US Open

3R (2014, 2018)

Kariera tenisowaEdytuj

W styczniu 2009 wygrała juniorski Australian Open w deblu. Jej partnerką deblową była Christina McHale. W maju wygrała swój pierwszy turniej ITF w deblu, w rodzinnym Zagrzebiu. W listopadzie po raz pierwszy grała w finale turnieju ITF, w którym przegrała z Brytyjką Naomi Broady. Rok zakończyła na 404 miejscu w rankingu WTA.

W styczniu 2010 po przejściu kwalifikacji wygrała swój pierwszy turniej ITF. W finale turnieju w Plantation pokonała Johannę Larsson. W lutym zadebiutowała w rozgrywkach Fed Cup. W pierwszym swoim meczu w tych rozgrywkach zwyciężyła z Neuzą Silvą.

W 2011 roku wystąpiła w pierwszym turnieju z cyklu WTA. Był to turniej w Memphis. Odpadła tam w pierwszej rundzie. Przegrała też w pierwszej rundzie turnieju w Miami. Największymi sukcesami Chorwatki w tym roku była druga runda turnieju WTA w Budapeszcie, zwycięstwo w turnieju ITF w Clearwater i wygrana w Grado.

W 2012 roku Ajla wystąpiła łącznie tylko w sześciu turniejach. Nie udało jej się zakwalifikować do turniejów Roland Garros i Wimbledonu. Jej największym sukcesem był turniej ITF w Mariborze, gdzie doszła do półfinału.

W roku 2013 Tomljanović wystąpiła z dziką kartą w trzech turniejach WTA Tour – w Acapulco i Stanford, gdzie odpadała po pierwszym meczu i w Miami, gdzie osiągnęła czwartą rundę. Jako kwalifikantka zanotowała pierwszą rundę Wimbledonu i drugie rundy w Birmingham i US Open. W Québecu zaszła do ćwierćfinału.

W sezonie 2014 osiągnęła ćwierćfinał wielkoszlemowego Australian Open w grze podwójnej. W lutym awansowała do ćwierćfinału w Acapulco. We French Open zaliczyła czwartą rundę, pokonując m.in. rozstawione Jelenę Wiesninę i Agnieszkę Radwańską.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q2 A A 2R 2R 1R A 1R 1R 2R 2R 1R 0 / 8 4 – 8
French Open A A Q1 Q1 Q1 Q1 4R 2R A 1R 1R 1R 1R 2R 2R 0 / 8 6 – 8
Wimbledon A A Q3 Q1 Q1 1R 1R 2R A A 1R 2R NH QF QF 0 / 7 10 – 7
US Open A A Q2 Q2 A 2R 1R 1R A 2R 2R 2R 1R 3R QF 0 / 9 10 – 9
Ranking na koniec roku 973 353 157 145 453 78 63 66 930 151 43 51 68 45 0 / 32 30 – 32

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A QF 2R 2R A 1R 1R 1R 1R A 0 / 7 5 – 7
French Open A A A A A A 1R 1R A 2R 1R 1R 2R 2R 3R 0 / 8 5 – 8
Wimbledon A A A A A A 1R 3R A A 1R 2R NH 1R 1R 0 / 6 3 – 6
US Open A A A A A A 3R 1R A 1R 3R 2R A 2R 1R 0 / 7 6 – 7
Ranking na koniec roku 380 724 275 360 299 48 92 385 370 140 159 127 141 0 / 28 19 – 28

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A 1R A 1R A A A A A A 0 / 2 0 – 2
French Open A A A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A 2R A A A A NH A A 0 / 1 1 – 1
US Open A A A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
0 / 3 1 – 3

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 4 (0-4)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 lutego 2015 Pattaya Twarda   Daniela Hantuchová 6:3, 3:6, 4:6
Finalistka 2. 5 maja 2018 Rabat Ceglana   Elise Mertens 2:6, 6:7(4)
Finalistka 3. 23 września 2018 Seul Twarda   Kiki Bertens 6:7(2), 6:4, 2:6
Finalistka 4. 3 lutego 2019 Hua Hin Twarda   Dajana Jastremśka 2:6, 6:2, 6:7(3)

Wygrane turnieje ITFEdytuj

gra pojedyncza (4)Edytuj

Data Turniej Finalistka Wynik
1. 17/01/2010   Plantation   Johanna Larsson 6:3, 6:3
2. 13/03/2011   Clearwater   Sesił Karatanczewa 7:6, 6:3
3. 29/05/2011   Grado   Alexandra Cadanțu 6:2, 6:4
4. 21/04/2013   Dothan   Zhang Shuai 2:6, 6:4, 6:3

gra podwójna (1)Edytuj

Data Turniej Partnerka Finalistki Wynik
1. 10/05/2009   Zagrzeb   Petra Martić   Ksienija Mileuska
  Anastasija Piwowarowa
6:3, 6:7(4), 10-5

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra podwójna (1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2009   Australian Open Twarda   Christina McHale   Aleksandra Krunić
  Sandra Zaniewska
6:1, 2:6, 10-4

PrzypisyEdytuj

  1. Kacper Kaczmarek: Ajla Tomljanovic dopięła swego! Zagra dla Australii w finale. tenisklub.pl, 2019-10-19. [dostęp 2020-01-23]. (pol.).

BibliografiaEdytuj