Albertus z wojny – anonimowa komedia rybałtowska, opublikowana w 1596 roku w Krakowie. Utwór opowiada o wojennych losach Albertusa, sługi parafialnego, wyprawionego przez plebana na wojnę na Podolu, bohatera Wyprawy plebańskiej (1590). Po powrocie na plebanię zdaje on chlebodawcy relację ze swoich przygód i kłopotów, jakie miał z zakupionym ekwipunkiem i opowiada o pobycie w obozie wojskowym. Mimo pragnienia dalszych przygód, decyduje się w końcu pozostać z Plebanem, który obiecuje mu z czasem przekazać parafię. W przeciwieństwie do pierwowzoru, Albertus z wojny nie służy doraźnym celom publicystycznym, a zaspokojeniu ciekawości czytelnika co do dalszych losów postaci. Utwór cieszył się dużą popularnością, był czterokrotnie wznawiany w XVII wieku – w 1613, 1614, 1649 i 1697 roku. Należy do serii tzw. "albertusów".

BibliografiaEdytuj

  • Czesław Hernas: Barok. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13846-7.
  • Stanisław Grzeszczuk Alebrtus i "Wyprawa plebańska". W: Lektury polonistyczne. Tom I. Kraków: Universitas, 1997. ISBN 83-7052-304-8.