Otwórz menu główne

Aleja gen. Władysława Andersa w Krakowie

ulica w Krakowie

Aleja Generała Władysława Andersa – aleja w Krakowie, przebiegająca przez dzielnice Bieńczyce i Nowa Huta. Jest częścią drogi krajowej nr 79.

POL Kraków COA.svg Kraków
aleja
Generała
Władysława Andersa
Bieńczyce, Nowa Huta
Długość: 3 km
Widok alei tuż przy wylocie
Widok alei tuż przy wylocie
Przebieg
Ikona ulica z lewej.svg 0m al. gen. T. Bora-Komorowskiego, ul. gen. L. Okulickiego
Ikona ulica z lewej.svg 200m ul. J. Bogusza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 650m ul. X Dunikowskiego, ul. Braci Schindlerów
Ikona ulica rondo.svg 1000m Rondo gen. S. Maczka
ul. W. Broniewskiego, ul. M. Dąbrowskiej
Ikona ulica z prawej.svg 1350m ul. G. Pokrzywki
Ikona ulica z lewej.svg 1450m ul. J. Szajnowicza-Iwanowa
Ikona ulica z lewej.svg 1700m ul. Batalionu Parasol
Ikona ulica rondo.svg 1850m Rondo Kocmyrzowskie
ul. Kocmyrzowska, ul. Bieńczycka
Ikona ulica z lewej.svg 2100m ul. E. Rydza-Śmigłego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 2400m ul. Ludźmierska, ul. gen. M. Boruty-Spiechowicza
Ikona ulica z lewej.svg 2600m al. Przyjaźni
Ikona ulica z prawej.svg 2750m ul. Artystów
Ikona ulica plac.svg 3000m Plac Centralny
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
aleja Generała Władysława Andersa
aleja Generała
Władysława Andersa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
aleja Generała Władysława Andersa
aleja Generała
Władysława Andersa
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
aleja Generała Władysława Andersa
aleja Generała
Władysława Andersa
Ziemia50°04′56,6″N 20°01′24,7″E/50,082380 20,023528
Początek alei przy Placu Centralnym
Widok alei na wysokości Os. Strusia w kierunku wschodnim, w zimowej scenerii

Spis treści

PrzebiegEdytuj

Aleja zaczyna bieg na skrzyżowaniu z al. gen. Bora-Komorowskiego i ul. gen. Okulickiego, gdzie staje się przedłużeniem tej pierwszej. Na początkowym odcinku – do skrzyżowania z ul. Dunikowskiego stanowi granicę między dzielnicami Bieńczyce i Czyżyny. Od wspomnianego skrzyżowania do Ronda Kocmyrzowskiego jest położona w całości w dzielnicy Bieńczyce. Na ostatnim odcinku, od Ronda Kocmyrzowskiego do Placu Centralnego jest położona w całości w dzielnicy Nowa Huta. Aleja przebiega obok licznych osiedli mieszkaniowych. Licząc od skrzyżowania z al. gen. Bora-Komorowskiego, po lewej stronie alei znajdują się osiedla: Strusia, Na Lotnisku, Kazimierzowskie, Przy Arce, Teatralne, Zgody oraz Centrum C. Z kolei po prawej stronie znajdują się osiedla: Dywizjonu 303, Kościuszkowskie, Albertyńskie, Niepodległości, Spółdzielcze, Handlowe oraz Centrum D.

HistoriaEdytuj

Droga w miejscu obecnej Alei gen. Andersa powstała w 30. latach XX wieku jako polna droga łącząca wieś Mogiła z Krakowem. W swojej obecnej formie utworzyła się w latach 50. i 60. XX wieku, podczas budowy Nowej Huty i rozbudowy Krakowa w tym kierunku w formie znajdujących się przy alei osiedli. Omawiana droga od momentu powstania istniała jako Aleja Rewolucji Październikowej. Obecną nazwę nadaną ku czci generała Władysława Andersa uzyskała po zmianach ustrojowych w 1991 roku. Na przełomie XX i XXI wieku nastąpił remont całej długości torowiska tramwajowego w alei, zaś w 2015 roku na prawie całej długości alei prowadzone były tzw. „remonty nakładkowe”, w wyniku których zmieniono już dość wypracowaną nawierzchnię jezdni.

Współczesność i komunikacjaEdytuj

Aleja gen. Andersa jest na całej swojej długości dwujezdniową, czteropasmową (po dwa pasy w każdym kierunku) aleją. Na całej jej długości posiada również szeroki pas zieleni w którym od Ronda gen. Maczka do Placu Centralnego w pasie zieleni ulicy jest położone torowisko tramwajowe. Wzdłuż alei, po obu jej stronach znajdują się również szerokie chodniki i drogi rowerowe. Pobliże alei jest dobrze skomunikowane z większością rejonów Krakowa. Przemierza ją na różnych odcinkach w sumie 14 linii Komunikacji Miejskiej – 9 linii autobusowych (123, 125, 132, 142, 152, 172, 501, 502 i 572) i 5 tramwajowych (9, 14, 16, 21 i 52) Na ulicy znajduje się 6 przystanków komunikacji miejskiej, z czego 4 są tramwajowo-autobusowe, a 2 są tylko autobusowymi.

OtoczenieEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • DemartKieszonkowy Atlas Krakowa – wydanie z 2007 roku.
  • Agnieszka GajPrzewodnik po Krakowie Nowej Hucie, wyd. WAM – 2013.