Aleksander Cesarski

Aleksander Cesarski (ur. 14 sierpnia 1921 w Warszawie, zm. 8 listopada 1975 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.

Aleksander Cesarski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1921
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 listopada 1975
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach o Berlin”
Grób Aleksandra Cesarskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

ŻyciorysEdytuj

Syn działacza KPP, szewca-chałupnika Aleksandra. Podczas okupacji był aktywistą Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR, a później PPR i członkiem GL.

W czerwcu 1943, zdradzony przez kolegę, został aresztowany i uwięziony na Pawiaku, gdzie przebywał do lipca 1943[1].

W 1945 wstąpił do WP. Ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych. 28 marca 1947 uczestniczył w inspekcji wojskowej w Bieszczadach, podczas której śmierć poniósł generał Karol Świerczewski[2][3]. Towarzyszył mu jako oficer do zleceń w jego ostatniej podróży inspekcyjnej, śmiertelnie rannego wyniósł z pola ostrzału. Został za ten czyn awansowany do stopnia majora[4].

Następnie był w służbie kwatermistrzostwa w Terenowej Obronie Przeciwlotniczej, gdzie został zastępcą komendanta głównego, a w końcu komendantem głównym. W okresie od 1957 do 30 lipca 1960 ukończył w systemie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego i w 1963 został awansowany na generała brygady. Jednocześnie w latach 1957 – 1960 studiował geografię gospodarczą na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie, gdzie uzyskał 31 sierpnia 1961 dyplom magistra geografii[4].

W 1970 przeniesiony w stan spoczynku, później pracował w Związku Inwalidów Wojennych. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 29D-1-3)[5].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • H. P. Kosk – Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001;
  • Janusz Królikowski: Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 (A–H).. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. ISBN 978-83-7611-801-7..