Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy kasztelana witebskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Aleksander Dadźbóg Sapieha herbu Lis (ur. 1585, zm. w styczniu 1635) – kasztelan witebski, podkomorzy witebski, starosta orszański, rotmistrz królewski.

Aleksander Dadźbóg Sapieha
Ilustracja
Herb
Lis
Rodzina Sapiehowie herbu Lis
Data urodzenia 1585
Data śmierci styczeń 1635
Ojciec Hrehory Sapieha
Matka Zofia zd. Strawińska
Żona

Elżbieta Chodkiewiczówna, c. Hieronima, kasztelana wileńskiego

Dzieci

Anna, ż. Stanisława Naruszewicza, pisarza wielkiego litewskiego
Krystyna Konstancja, ż. Jana Samuela Paca, podstolego litewskiego

ŻyciorysEdytuj

Był wnukiem Iwana, synem Hrehorego, podkomorzego orszańskiego (zm. 1600) i Zofii Strawińskiej (zm. 1611). Ponadto – bratankiem Lwa i Andrzeja oraz bratem Krzysztofa Stefana. Oboje rodzice byli wyznania kalwińskiego. Po ich śmierci dostał się na wychowanie stryja Lwa, który młodych bratanków wysłał na naukę do kolegium jezuickiego, co zapewniło ich rychłą konwersję na katolicyzm.

W latach 1602-1603 uczył się w Breniewie i w Krakowie.

W 1606 mianowany podkomorzym witebskim. W 1607 posłował na sejm. W latach 1609-1611 brał udział w wyprawie smoleńskiej, w tymże czasie otrzymał starostwo orszańskie. W 1613 posłował na sejm, gdzie został mianowany kasztelanem witebskim. W 1614 położył znaczne zasługi w ratowaniu oblężonego przez Rosjan Smoleńska. Brał udział w bitwie pod Chocimiem, gdzie po śmierci Chodkiewicza objął dowództwo nad całym wojskiem litewskim. W 1622 został nagrodzony starostwami czeczerskim i propojskim. W 1625 przebywał we Włoszech. Brał udział w wojnie ze Szwecją, przybywając na czele swoich wojsk do Inflant pod koniec 1627. W 1628 z Janem Stanisławem Sapiehą wyjechał do wód na Węgry. W 1631 otrzymał cześnikostwo litewskie, którego nie przyjął ze względu na pogarszający się stan zdrowia.

Zmarł w styczniu 1635 roku.