Otwórz menu główne

Aleksander Jan Potocki[1] herbu Pilawa (ur. przed 1660[2] lub 1662 w Kamieńcu Podolskim, zm. 1714) – podkomorzy halicki, wojewoda smoleński, starosta szczyrzecki w 1703 roku[3].

Aleksander Jan Potocki
Ilustracja
Portret Aleksandra Jana Potockiego
Herb
Herb Pilawa Złota
Dynastia Potoccy herbu Pilawa
Ojciec Paweł Potocki
Matka Eleonora Sołtykowa
Żona

Zuzanna Karczewska, Teresa Tarło

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Pawła Potockiego (zm. 1675), kasztelana kamienieckiego i Eleonory Sołtykow (zm. 1691). Brat Stefana (zm. 1730), marszałka nadwornego koronnego i Teodora Andrzeja, prymasa Polski. Przyrodni brat Józefa Stanisława, kasztelana kamienieckiego. Poślubił Zuzannę Karczewską, córkę Tomasza Karczewskiego, kasztelana halickiego. Ich jedyny syn Tomasz (ur. 1689) zmarł w młodości. Druga żona od 1693 Teresa Tarło, córka kasztelana zawichojskiego Aleksandra Tarło (1630-1684) i Joanny Kostczanki, herbu Dąbrowa (1649-1684) urodziła czworo dzieci: Elżbieta, późniejszą żonę Marcina Szczuki, starosty wąwolnickiego, Teresę – ksenię Bernardynek we Lwowie, Józefa (1695-1765), kasztelana lwowskiego i Antoniego Michała, wojewody bełskiego i generała. Po śmierci mąża Teresa z Tarłów Potocka wzniosła drewniany kościół w Monasterzyskach (przed 1721 r.)[4].

Od roku 1692 podkomorzy halicki, później kasztelan kamieniecki (1702- 1712) i wojewoda smoleński (1712-1714). Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku[5]. Kolejny właściciel majątku Uście Zielone, Monasterzyska[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Antoni Kostka: Kostkowie herbu Dąbrowa. Koszalin: Wyd. Z.P. POLIMER, 2010, s. 252. ​ISBN 978-83-89976-40-6​.
  2. Siemianówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  3. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo szczyrzeckie wspólnie z Teresą Tarłówną; zob.: Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 235.
  4. a b J. K. Ostrowski, s. 84.
  5. Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti [...] Proximo Anno Domini 1704, s. G2.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj