Otwórz menu główne

Aleksander Jelski

polski pisarz i etnograf
Aleksander Jelski

Aleksander Jelski (ur. 4 czerwca 1834 w Dudziczach[1], zm. 27 sierpnia 1916[2]) – białoruski[3] działacz społeczny, pisarz i etnograf.

Prawnuk wojewody witebskiego Józefa Prozora, brat znanego skrzypka Michała. W 1892 członek Komisji Historii Sztuki Akademii Umiejętności w Krakowie. Napisał przeważnie pod pseudonimem „Litwin-obywatel” lub „Bocian z nad Ptycza” wielu artykułów, broszur, prac popularnych publikowanych m.in. w "Kurjerze Wileńskim" i innych czasopismach polskich. Z ważnych jego prac można wymienić wydane w 1898 obszerne dwutomowe dzieło pt. Rys dziejów gospodarstwa krajowego w zestawieniu z obyczajami narodu i dolą ludu, O fabryce szkła i zwierciadeł w Urzeczu, O pasach słuckich. W Słowniku geograficznym zamieścił kilka tysięcy opisów miejscowości ziemi mińskiej. Przełożył Pana Tadeusza na język białoruski. Zgromadził znaczną bibliotekę i cenne zbiory historyczne, numizmatyczne, etnograficzne oraz galerię obrazów polskich i obcych. Zbiory te uległy częściowemu zniszczeniu w czasie rewolucji bolszewickiej.

Jego córka, Aleksandra ("Olesia") w 1883 r. wyszła za mąż za Zygmunta Glogera.

PrzypisyEdytuj

  1. Aleksander Jelski, Dudzicze (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  2. Aleksander Jelski w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym
  3. E. Mironowicz, Białorusini w Polsce 1944-1949, Warszawa 1993. s. 20.

BibliografiaEdytuj

Wielka ilustrowana encyklopedia powszechna, t. 7, Wydawnictwo „Gutenberga”


Linki zewnętrzneEdytuj