Otwórz menu główne

Aleksander Omiljanowicz

pisarz polski, funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa

Aleksander Paweł Omiljanowicz (ur. 8 maja 1923 w Remieńkińi[2], zm. 6 kwietnia 2006 w Barczewie) – polski pisarz, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL.

Aleksander Omiljanowicz
Aleksander Paweł Omiljanowicz
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1923
Remieńkiń
Data i miejsce śmierci 6 kwietnia 2006
Barczewo
Przebieg służby
Lata służby 1945–1949
Formacja Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jednostki PUBP w Suwałkach
WUBP w Olsztynie
PUBP w Iławie
PUBP w Nidzicy
Stanowiska refrent PUBP
starszy referent PUBP
p.o. szefa PUBP[1]

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Piotra i Bronisławy Omiljanowiczów[3]. Był więźniem hitlerowskich obozów koncentracyjnych. W 1946 pełnił obowiązki szefa III sekcji do walki z bandytyzmem w suwalskim Urzędzie Bezpieczeństwa. Na podstawie jego dokumentów skazano na karę śmierci 4 osoby. Szef Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Iławie i Nidzicy. Później pracował m.in. jako redaktor „Głosu Koszalińskiego”, „Gazety Białostockiej” i „Niwy”. Autor wielu książek opisujących zdarzenia z II wojny światowej, a także powojenne walki partyzantów antykomunistycznych.

W 2005 sąd oddalił odwołanie się Omiljanowicza od wyroku skazującego go na 4,5 roku pozbawienia wolności za zbrodnie przeciwko ludności w latach 1946–1947. Sąd w Suwałkach uznał go za winnego „bezprawnego zatrzymywania, bicia i znęcania się nad członkami organizacji niepodległościowych, głównie ugrupowania Wolność i Niezawisłość”.

Proces sądowy wykazał również, że był on współpracownikiem sowieckiego wywiadu wojskowego Smiersz. Penetrował polskie podziemie, a także donosił na oficerów Wojska Polskiego o poglądach antysowieckich. Za swoją działalność miał pobierać pieniądze od Rosjan.

Od września 2005 odbywał karę więzienia w Białymstoku, po pogorszeniu stanu zdrowia w Barczewie. Ze względu na konieczność operacji onkologicznej uzyskał kilkumiesięczne zwolnienie, do więzienia wrócił w marcu 2006. Ubiegał się bezskutecznie o kasację wyroku i ułaskawienie prezydenta RP. Zmarł w kwietniu 2006 w zakładzie karnym w Barczewie koło Olsztyna.

Wybrana bibliografiaEdytuj

  • V-Mann „Karol 32" (1960) z serii wydawniczej Biblioteka Żółtego Tygrysa nr. 11/1960
  • Było to nad Czarną Hańczą” (1960)
  • Listy spod gilotyny (1964)
  • Barykada (1968)
  • Duch Białowieży (1971)
  • Stalowy szlak (1972)
  • Tropiąc cienie” (1975)
  • Gustaw (Moskwa 1978)
  • Znikające echa (1979)
  • Cienie powracają (1982)
  • Argentyńska mozaika (1984)
  • Szpiegowski nokturn (1985)
  • Azyl w dżungli (1989)
  • Duch zemsty (1991)
  • Przed wyrokiem: rozmowy z gestapowcem (1998)
  • Wyrok
  • Kryptonim tajne

PrzypisyEdytuj

  1. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-04-27] (ang.).
  2. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-04-27] (ang.).
  3. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-04-27] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj