Otwórz menu główne

Aleksander Raczyński (minister)

polski prawnik, polityk, minister

Aleksander Raczyński (ur. 28 grudnia 1872 w Wiedniu, zm. 18 grudnia 1941 w Krakowie) – polski doktor prawa, polityk, minister II RP.

Aleksander Raczyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1872
Wiedeń, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 18 grudnia 1941
Kraków, Polska pod okupacją III Rzeszy
Minister rolnictwa i dóbr państwowych
Okres od 21 czerwca 1926
do 30 września 1926
Poprzednik Józef Raczyński
Następca Karol Niezabytowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Po studiach praktykę sądowa odbył w Wiedniu, a adwokacką we Lwowie. Następnie był wicemarszałkiem rady powiatowej w Podhajcach. Po odzyskaniu niepodległości prezes Krajowego Urzędu Odbudowy we Lwowie, wiceprezes konserwatywnego Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego we Lwowie i członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie. Od 21 czerwca 1926 do 30 września 1926 był ministrem rolnictwa i dóbr państwowych w rządach Kazimierza Bartla. Następnie pełnił funkcje prezesa Komisji Prawno-Agrarnej we Lwowie i znajdował się wśród władz lwowskiego Akcyjnego Banku Hipotecznego. Przed wybuchem II wojny światowej docent prawa gospodarczego na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim, kwatera LXXIII-18-1 na pasie[1].

OdznaczeniaEdytuj

1921- Order "Odrodzenia Polski" klasy IV - w uznaniu wybitnej i niezwykle korzystnej dla Skarbu Państwa pracy na powierzonym stanowisku[2]

1928- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3]

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj