Aleksander Sewruk

polski aktor

Aleksander Sewruk (ur. 17 stycznia 1912 w Korninie, zm. 23 listopada 1974 w Warszawie[1]) – polski aktor, dyrektor w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatrach Dramatycznych w Poznaniu, Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie, Teatru Dramatycznego w Elblągu.

Aleksander Sewruk
Imię i nazwisko

Aleksander Serwuk

Data i miejsce urodzenia

17 stycznia 1912
Kornin

Data i miejsce śmierci

23 listopada 1974
Warszawa

Zawód

aktor

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Grób Aleksandra Sewruka

Życiorys

edytuj

Urodził się 17 stycznia 1912 roku w Korninie, w ówczesnym powiecie skwirskim guberni kijowskiej, w rodzinie Konstantego i Stanisławy. W nowe granice odrodzonej Polski przybył w 1920 roku. Osiedlił się wraz z rodziną w Ciechanowcu. Maturę zdał 23 maja 1930 r. w Gimnazjum Państwowym im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim. Zaczął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 360. lokatą w korpusie oficerów artylerii[2].

10 kwietnia 1939 został powołany do służby czynnej. W kampanii wrześniowej walczył jako oficer ogniowy 5. baterii 30 pułku artylerii lekkiej. Po kapitulacji Modlina dostał się do niewoli. Przebywał w obozie w Działdowie, a potem w oflagach Arnswalde i Grossborn. W 1940 roku razem z Bolesławem Płotnickim, Józefem Słotwińskim i Leonem Kruczkowskim zorganizował teatr obozowy. Jego pierwszą rolą był Papkin w „Zemście”, wystawionej w 1940 roku. W Arnswalde występował w „Teatrze Symbolów”. Po wyzwoleniu obozu w maju 1945 roku założył objazdowy teatrzyk rewiowy „Oberża Komediantów”, a następnie w latach 1946–47 występował w teatrze rewiowym Polskiej Dywizji Pancernej w Niemczech.

W czerwcu 1947 roku wrócił do kraju i debiutował rolą Rzecznickiego w „Fantazym” w olsztyńskim teatrze. Od 1949 roku był to teatr łączący dwie sceny – elbląską i olsztyńską – w jednym organizmie. A. Sewruk występował w nim do 1952 roku. W 1957 r. objął stanowisko dyrektora i kierownika artystycznego Teatru im. Jaracza Olsztyn-Elbląg i kierował nim jako dyrektor do 1969 r. Występował także w Teatrze Dramatycznym w Poznaniu (1952–57). Od 1969 do końca życia był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. Był gorącym rzecznikiem teatru i aktorów. Chętnie zapraszany na plany filmowe, w latach 1954–1974 wystąpił w 30 filmach i serialach. Zdobył ogólnopolską sławę. W filmie zadebiutował w 1953 roku w „Celulozie”. Tworzył postacie charakterystyczne, zapadające w pamięć. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A35-4-8)[3].

Upamiętnienie

edytuj

W grudniu 2007 elbląski Teatr Dramatyczny przyjął jego imię i działa jako Teatr im. Aleksandra Sewruka[4].

W Olsztynie funkcjonuje Policealne Studium Aktorskie im. Aleksandra Sewruka przy Teatrze im. Stefana Jaracza[5].

Filmografia

edytuj

Odznaczenia i nagrody

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Jerzy Sikorski: Galopem przez stulecia : Olsztyn 1353-2003. red. i wybór il. Tomasz Śrutkowski. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 182. ISBN 83-919110-0-4.
  2. Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 122.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  4. Historia teatru, [w:] teatr.elblag.pl [online] [dostęp 2022-07-04].
  5. Policealne Studium Aktorskie, O szkole - Studium Aktorskie im. Aleksandra Seweruka w Olsztynie [online], O szkole - Studium Aktorskie im. Aleksandra Seweruka w Olsztynie [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  6. Srebrny Medal na MIFF w Moskwie w 1959 roku Oficjalna strona Festiwalu w Moskwie.

Bibliografia

edytuj
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.

Linki zewnętrzne

edytuj