Aleksandra Kurzak

Aleksandra Małgorzata Kurzak (ur. 7 sierpnia 1977 w Brzegu Dolnym[2]) – polska śpiewaczka (sopran), solistka operowa. Córka Jolanty Żmurko – śpiewaczki i Ryszarda Kurzakawaltornisty.

Aleksandra Kurzak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1977
Brzeg Dolny
Typ głosu sopran
Gatunki opera
Zawód solistka operowa
Aktywność od 1998
Wydawnictwo Decca Classics[1]
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła Szkołę Muzyczną im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu w klasie skrzypiec, wydział wokalny Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu[3]. Laureatka Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w 1998. W 1999 zadebiutowała rolą Zuzanny w Weselu Figara Mozarta w Operze Wrocławskiej[4]. Laureatka konkursów wokalnych w Helsinkach, Barcelonie oraz Kantonie.

W latach 2001–2007 była solistką Staatsoper w Hamburgu. W wieku 27 lat zadebiutowała w Metropolitan Opera w Nowym Jorku rolą Olimpii w Opowieściach Hoffmanna Offenbacha (2004 r.)[4]. Od 2007 związana m.in. z takimi teatrami jak: Metropolitan Opera w Nowym Jorku, ROH Covent Garden w Londynie, Bayerische Staatsoper w Monachium, Wiedeńska Staatsoper, Festiwal w Salzburgu. W 2009 uzyskała dyplom doktora sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej: wokalistyka[4].

Jest w związku z francuskim (o sycylijskich korzeniach) tenorem Roberto Alagną, 29 stycznia 2014 przyszła na świat ich córka Malèna Alagna[5]. 16 listopada 2015 Alagna i Kurzak wzięli ślub we Wrocławiu.

Najważniejsze role
  • Aspasia w Mitridates, król Pontu Mozarta w Royal Opera House w Londynie (2005 r.),
  • Kleopatra w Juliuszu Cezarze Haendla w Staatsoper w Hamburgu (2005 r.) oraz w Bayerische Staatsoper w Monachium (2005/06 r.),
  • Adela w Zemście Nietoperza Johanna Straussa II w Staatsoper w Hamburgu (2004–2006 r.) Bayerische Staatsoper w Monachium (2005–2008 r.),
  • Norina w Don Pasquale Donizettiego w Royal Opera House w Londynie (2006 r.) oraz w Teatro Massimo w Palermo (2007 r.),
  • Adina w Napoju Miłosnym Donizettiego w Royal Opera House w Londynie (2007 r., 2012 r., 2017 r.), w Wiener Staatsoper (2011 r.), Gran Teatre de Liceu w Barcelonie (2013 r.) oraz w Bayerische Staatsoper w Monachium (2014 r.),
  • Gilda w Rigoletcie Verdiego w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2009 r.), w Teatro alla Scala w Mediolanie (2010 r.), w Royal Opera House w Londynie (2014 r.) oraz w Wiener Staatsoper (2015 r.),
  • Ännchen w Wolnym Strzelcu Webera podczas Salzburger Festspiele (2007 r.),
  • Blonda w Uprowadzeniu z seraju Mozarta w Lyric Opera of Chicago (2009 r.) oraz w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2008 r.),
  • Maria w Córce pułku Donizettiego w Wiener Staatsoper (2013 r.) oraz w Teatro Real w Madrycie (2014 r.),
  • Zuzanna w Weselu Figara Mozarta w Royal Opera House w Londynie (2007 r.) oraz w Wiener Staatsoper (2012 r.),
  • Fiorilla w Turku we Włoszech Rossiniego w Bayerische Staatsoper w Monachium (2009 r.) oraz w Royal Opera House w Londynie (2010 r., 2015 r.),
  • Małgosia w Jasiu i Małgosi Humperdincka w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2011 r., 2014 r,),
  • Olimpia w Opowieściach Hoffmanna Offenbacha w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2004 r.),
  • Rosina w Cyruliku Sewilskim Rossiniego w Wiener Staatsoper (2008 r.) oraz w Royal Opera House (2011 r.),
  • Łucja w Łucji z Lammermooru Donizettiego w Seattle Opera (2010 r.) oraz w Royal Opera House (2016 r.),
  • Violetta Valery w Traviacie Verdiego w Wiener Staatsoper (2013 r.), Opera Bastille (2018 r.), Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2020 r.) oraz w Royal Opera House (2020 r.),
  • Mimi w Cyganerii Pucciniego w Staatsoper Unter den Linden (2016/17 r.),
  • Micaela w Carmen Bizeta w Opera Bastille (2017 r.) oraz w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2019 r.),
  • Liu w Turandot Pucciniego w Royal Opera House w Londynie (2017 r.) oraz w Wiener Staatsoper (2018 r.),
  • Nedda w Pajacach Leoncavalliego w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (2018 r.) oraz w Gran Teatre del Liceu (2019 r.),
  • Desdemona w Otello Verdiego w Wiener Staatsoper (2018 r.) oraz w Opera Bastille (2019 r.),
  • Elisabetta di Valois w Don Carlo Verdiego w Opera Bastille (2019 r.),

DyskografiaEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
POL
2010 Chopin: Songs (oraz Mariusz Kwiecień, Nelson Goerner)
  • Data: 5 listopada 2010[6]
  • Wydawca: Fryderyk Chopin Society
2011 Gioia!
  • Data: 12 sierpnia 2011[8]
  • Wydawca: Decca Classics/Universal Music
8[9]
2012 Hej, kolęda! (oraz Sebastian Karpiel-Bułecka)
  • Data: 13 listopada 2012[11]
  • Wydawca: Universal Music Polska
16[12]
  • POL: złota płyta[7]
2013 Bel Raggio (oraz Sinfonia Varsovia pod dyr. Pier Giorgio Morandi)
  • Data: 16 kwietnia 2013 (Polska), 3 czerwca 2013 (świat)[13]
  • Wydawca: Decca Classics (Universal Music)
50[14]
2018 Puccini in Love (z Roberto Alagna, Sinfonia Varsovia pod dyr. Riccardo Frizza
„—” pozycja nie była notowana.

NagrodyEdytuj

  • 1998: I Nagroda na V Międzyuczelnianym Konkursie Wokalnym w Dusznikach-Zdroju.
  • 1998: Nagroda Specjalna na Międzyuczelnianym Konkursie Wokalnym w Dusznikach-Zdroju.
  • 1998: I Nagroda na III Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie.
  • 1998: Nagroda Specjalna na III Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie w kategorii najlepszy debiut roku.
  • 1999: Nagroda Specjalna Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Mirjam Helin w Helsinkach.
  • 2000: Nagroda Mozarteum w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Francisco Vinasa w Barcelonie
  • 2000: Nagroda Publiczności w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Francisco Vinasa w Barcelonie
  • 2002: III Nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Kantonie
  • 2000: I Nagroda w Konkursie im. Elise Meyer w Hamburgu.
  • 2000: Nagroda Milenijna Prezydenta Wrocławia.
  • 2000: Wrocławska Nagroda Muzyczna.
  • 2002: Laureatka Brązowej Iglicy.
  • 2010: Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[15]
  • 2013: Laureatka Wiktory 2012 w kategorii Gwiazda Piosenki i Estrady[16]
  • 2015: Złoty Krzyż Zasługi[17][18]
  • 2018: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[19]

Źródło:[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Polska sopranistka na kontrakcie Decca Classics (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2016-11-14].
  2. a b Małgorzata Kosińska: Aleksandra Kurzak (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-11-14].
  3. Aleksandra Kurzak – Biography (ang.). aleksandrakurzak.com. [dostęp 2016-11-14].
  4. a b c Aleksander Laskowski, Si, Amore.
  5. Mat: Malena, córka Aleksandry. W: www.wroclaw.pl Oficjalny portal internetowy Wrocławia [on-line]. 2014-01-30 aktualizacja 2014-01-31. [dostęp 2014-08-28].
  6. Chopin: Songs / Kurzak, Kwiecien, Goerner Chopin / Kurzak / Kwiecien / Goerner (ang.). www.arkivmusic.com. [dostęp 2016-11-14].
  7. a b ZPAV: złote płyty 2013 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2016-11-14].
  8. Aleksandra Kurzak – „Gioia!” (pol.). www.universalmusic.pl. [dostęp 2016-11-14].
  9. OLiS – sprzedaż w okresie 15.08.2011 – 21.08.2011 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-11-14].
  10. ZPAV: platynowe płyty 2012 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2016-11-14].
  11. Aleksandra Kurzak, Sebastian Karpiel-Bułecka – „Hej, kolęda!” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2016-11-14].
  12. OLiS – sprzedaż w okresie 12.11.2012 – 18.11.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-11-14].
  13. Aleksandra Kurzak – „Bel Raggio” (ang.). www.deccaclassics.com. [dostęp 2016-11-14].
  14. OLiS – sprzedaż w okresie 01.04.2013 – 07.04.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-11-14].
  15. Doroczne Nagrody Ministra wręczone. mkidn.gov.pl. [dostęp 2016-11-14].
  16. Wiktory 2012 rozdane!. tvp.pl. [dostęp 2016-11-14].
  17. M.P. z 2015 r. poz. 845.
  18. Odznaczenia dla twórców i mecenasów kultury. prezydent.pl. [dostęp 2016-11-14].
  19. Aleksandra Kurzak otrzymała Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis. dzieje.pl, 2018-06-30. [dostęp 2018-07-01].