Otwórz menu główne

Aleksiej Panfiłow

wojskowy radziecki, oficer służb specjalnych

Aleksiej Pawłowicz Panfiłow, ros. Алексей Павлович Панфилов (ur. 17 maja 1898 w Kazaniu, zm. 18 maja 1966) – generał porucznik wojsk pancernych Armii Radzieckiej.

Aleksiej Pawłowicz Panfiłow
ros. Алексей Павлович Панфилов
ilustracja
generał porucznik generał porucznik
Data urodzenia 17 maja 1898
Data śmierci 18 maja 1966
Przebieg służby
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca korpusu pancernego
szef wywiadu wojskowego
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji
Walki nad jeziorem Chasan 1938
II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa II klasy (ZSRR)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Aleksiej Pawłowicz Panfiłow urodził się 17 maja 1898 (ur. 5 maja 1898 jul.) w Kazaniu. W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej i do WKP(b). Uczestniczył w wojnie domowej w Rosji na froncie wschodnim. W 1937 roku ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii im. Stalina.

Jako pułkownik dowodził 2 brygadą zmechanizowaną w zwycięskiej kampanii latem 1938 roku, prowadzonej przeciwko Japończykom nad jeziorem Chasan. (Patrz: Walki nad jeziorem Chasan 1938). W 1939 roku został zastępcą szefa zarządu wojsk pancernych Armii Czerwonej.

W latach 1940–1941 był zastępcą szefa Zarządu Wywiadu Sztabu Generalnego Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, a w latach 1941-1942 - szefem tego Zarządu[1], 16 lutego 1942 przekształconego rozkazem Ludowego Komisarza Obrony ZSRR w Główny Zarząd Wywiadowczy Sztabu Generalnego[2].

Jednocześnie od października 1941 roku do sierpnia 1942 roku był zastępcą szefa Sztabu Generalnego i pełnomocnikiem do spraw formowania Armii Polskiej w ZSRR[1] .

Pod koniec sierpnia 1942 roku, w związku z wyjściem Armii Andersa z ZSRR, został oddelegowany na front. Był zastępcą dowódcy 3 Armii Pancernej i 5 Armii Pancernej, następnie dowodził 6 Korpusem Pancernym Gwardii oraz 10 Korpusem Pancernym (październik 1943- kwiecień 1944). 11 marca 1944 roku został awansowany na generała porucznika. Od sierpnia 1944 roku do maja 1945 roku dowodził 3 Korpusem Pancernym Gwardii. Za działania w rejonie polskiego Trójmiasta uhonorowany został 29 maja 1945 roku tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Po zakończeniu II wojny światowej dowodził 3 Dywizją Pancerną. W 1954 roku ukończył wyższy kurs przy Akademii Sztabu Generalnego. Został kierownikiem zakładu w Akademii Wojsk Pancernych i starszym wykładowcą Akademii Sztabu Generalnego. Przeniesiony do rezerwy w 1959 roku. Zmarł 18 maja 1966 roku.

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Aleksandr Kołpakidi, Dmitrij Prochorow: Империя ГРУ. Очерки истории российской военной разведки. Moskwa: Ołma-Press, 2000, s. 126. ISBN 5-224-00600-7.
  2. Rozkaz o przekształceniu Zarządu Wywiadowczego Sztabu Generalnego w Główny Zarząd Wywiadowczy Sztabu Generalnego Armii Czerwonej nr 0033 z 16 lutego 1942

Linki zewnętrzneEdytuj