Otwórz menu główne

Aleksy, imię świeckie Aniempodist Jakowlewicz Dorodnicyn (ur. 2 listopada 1859, zm. w 1919 w Nowosybirsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Aleksy
Aniempodist Dorodnicyn
arcybiskup włodzimierski i suzdalski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 2 listopada 1859
Data śmierci 1919
arcybiskup włodzimierski i suzdalski
Okres sprawowania 1914–1917
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne marzec 1902
Prezbiterat 1902
Sakra biskupia 30 maja 1904
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 maja 1904
Miejscowość Charków
Miejsce Sobór Zwiastowania
Konsekrator Arseniusz (Briancew)
Współkonsekratorzy Mikołaj (Ziorow), Symeon (Pokrowski)

Był synem prawosławnego psalmisty. Ukończył seminarium duchowne w Jekaterynosławiu, a następnie, w 1885, uzyskał tytuł kandydata nauk teologicznych w Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1886 został zatrudniony w szkole duchownej w Chersoniu. Od 1890 łączył tę pracę z obowiązkami misjonarza zwalczającego działalność sztundystów. W 1891 uzyskał tytuł magistra nauk teologicznych. Od 1894 działał jako misjonarz w eparchii jekaterynosławskiej. Od 1901 wykładał w seminarium duchownym w Czernihowie.

W marcu 1902 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Aleksy, po czym został wyświęcony na hieromnicha. W tym samym roku powierzono mu stanowisko inspektora seminarium duchownego w Stawropolu. W roku następnym otrzymał godność archimandryty i został rektorem seminarium duchownego w Wilnie.

30 maja 1904 w soborze Zwiastowania w Charkowie miała miejsce jego chirotonia na biskupa sumskiego, wikariusza eparchii charkowskiej, w której jako konsekratorzy udział wzięli arcybiskup charkowski Arseniusz, biskup taurydzki Mikołaj, biskup jekaterynosławski Symeon i inni hierarchowie. W lipcu 1905 został wikariuszem eparchii chersońskiej z tytułem biskupa jelizawietgradzkiego, po czym po miesiącu został przeniesiony do eparchii kazańskiej, ponownie jako biskup pomocniczy, z tytułem biskupa czystopolskiego. Równocześnie mianowano go rektorem Kazańskiej Akademii Duchownej. W 1910 obronił pracę doktorską z teologii.

W styczniu 1912 został biskupem saratowskim i carycyńskim. Dwa lata później otrzymał godność arcybiskupią, obejmując równocześnie zarząd eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej. Urząd ten sprawował do 1917, gdy został z niego usunięty przez zjazd duchowieństwa, który oskarżył go o despotyczne traktowanie podległych mu kapłanów. W roku następnym udał się do eparchii jekaterynosławskiej, gdzie usiłował zorganizować wokół siebie grupę duchowieństwa niechętnego metropolicie kijowskiemu Włodzimierzowi. Za zaangażowanie w ruch na rzecz ogłoszenia jednostronnie autokefalii Kościoła prawosławnego na Ukrainie po jego śmierci w styczniu 1918 został suspendowany.

Zmarł w 1919 w Nowosybirsku, przed śmiercią suspensa została z niego zdjęta. Uroczystościom jego pogrzebu przewodniczył metropolita Eulogiusz (Gieorgijewski).

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Aleksy (Mołczanow)
Rektor Kazańskiej Akademii Duchownej
1905 – 1912
Następca
Anastazy (Aleksandrow)
Poprzednik
Hermogen (Dołganiow)
Biskup saratowski
1912 – 1914
Następca
Palladiusz (Dobronrawow)
Poprzednik
Mikołaj (Nalimow)
Biskup włodzimierski
1914 – 1917
Następca
Sergiusz (Stragorodski)