Otwórz menu główne

Alexandra Patricia Morgan (ur. 2 lipca 1989 w San Dimas w Kalifornii) – amerykańska piłkarka, reprezentantka Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej, zawodniczka klubu Orlando Pride, grająca na pozycji napastniczki. Mistrzyni Świata z 2015 i 2019 roku. Była najmłodszą piłkarką drużyny Stanów Zjednoczonych, która zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2011 odbywających się w Niemczech oraz złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku.

Alex Morgan
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alexandra Patricia Morgan Carrasco
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1989
San Dimas
Wzrost 170 cm
Pozycja Napastnik
Informacje klubowe
Klub Orlando Pride
Numer w klubie 13
Kariera juniorska
Lata Klub
2007–2010 California Golden Bears
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2008–2009 West Coast FC 2 (2)
2010 California Storm 3 (5)
2010 Pali Blues 3 (1)
2011 Western New York Flash 13 (4)
2012 Seattle Sounders Women 3 (2)
2013–2015 Portland Thorns FC 36 (15)
2016– Orlando Pride 54 (18)
2017 Olympique Lyon (wyp.) 8 (5)
W sumie: 122 (52)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008 Stany Zjednoczone U-20 10 (5)
2010– Stany Zjednoczone 169 (107)
W sumie: 179 (112)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto Francja 2019
złoto Kanada 2015
srebro Niemcy 2011
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 2012
Mistrzostwa świata U-20
złoto Chile 2008

Kariera klubowaEdytuj

Karierę piłkarską rozpoczęła na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w drużynie California Golden Bears, dla której w sumie zdobyła 45 bramek, tym samym zajmuje 3. miejsce wśród najskuteczniejszych strzelczyń w historii drużyny[1]. Wybrana z numerem 1 w pierwszej rundzie draftu ligi Women’s Professional Soccer w 2011 roku przez Western New York Flash, pomogła temu klubowi w zdobyciu mistrzostwa WPS 2011. W roku 2012, po rozwiązaniu ligi WPS, grała przez kilka miesięcy w zespole Seattle Sounders Women w półamatorskiej W-League. Po utworzeniu w 2013 roku National Women Soccer League została zawodniczką klubu Portland Thorns FC[2]. Pod koniec 2016 roku zdecydowała się przenieść do Europy, by reprezentować barwy francuskiego Olympique Lyonnais.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Karierę reprezentacyjną rozpoczęła w 2008 roku od występów w drużynie U-20. Jej debiut nastąpił w meczu przeciwko Kubie[3], w którym strzeliła swoją pierwszą bramkę w kadrze na Mistrzostwach CONCACAF w Piłce Nożnej Kobiet do lat 20 w Meksyku[4]. W tym samym roku została powołana na Mistrzostwa Świata U-20 w piłce nożnej kobiet 2008 w Chile i wraz ze swoją reprezentacją zdobyła złoty medal. Z dorobkiem 4 bramek (z Francją, Argentyną i Koreą Północną) otrzymała Brązowego Buta (3. najlepsza strzelczyni turnieju) oraz Srebrną Piłkę (2. najlepsza piłkarka turnieju). W drugiej kategorii lepsza od niej okazała się partnerka z ataku Sydney Leroux. Trafienie Morgan w finale przeciwko Korei Północnej zostało wybrane bramką mistrzostw, a później w plebiscycie FIFA bramką roku.

W seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych zadebiutowała w meczu przeciwko Meksykowi w marcu 2010, a w październiku tego samego roku zdobyła swoją pierwszą bramkę w kadrze, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych w meczu z Chinami. Miesiąc później zdobyła bardzo ważną dla reprezentacji bramkę, dającą zwycięstwo w pierwszym meczu barażu z Włochami w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w 2011 roku[5]. Alex Morgan wraz z drużyną narodową USA zdobyła srebro na mistrzostwach świata w piłce nożnej kobiet w Niemczech. Była najmłodszą zawodniczką amerykańskiej ekipy. W 82 minucie półfinałowego spotkania z Francją (3:1) zdobyła swojego pierwszego w karierze gola na mistrzostwach świata, grając jako rezerwowa. W finale przeciwko Japonii weszła na boisko w drugiej połowie, a w 69 minucie otworzyła wynik spotkania, zdobywając bramkę na 1:0, a także asystowała przy golu Abby Wambach na 2:1 w 104 minucie.

W swoim debiucie na igrzyskach olimpijskich w Londynie w meczu przeciwko reprezentacji Francji strzeliła dwa gole (w 32'- na 2:2, w 66'- na 4:2). Najbardziej spektakularny mecz w karierze rozegrała w półfinale igrzysk przeciwko Kanadzie, w którym zdobyła zwycięskiego, dającego awans do finału gola na 4:3, w 123. minucie meczu (w dogrywce). Jest to najpóźniej zdobyta bramka w historii głównych turniejów piłkarskich pod patronatem FIFA (zarówno kobiecych jak i męskich). W finale przeciwko Japonii asystowała przy pierwszej bramce Carli Lloyd a jej drużyna wygrała 2:1, zdobywając złoty medal olimpijski.

W 2012 roku Morgan zdobyła tytuł Piłkarki Roku 2012 Amerykańskiej Federacji Piłkarskiej, zajęła trzecie miejsce w głosowaniu na Piłkarkę Roku 2012 w plebiscycie FIFA, była także nominowana do tytułu sportowca roku przez ESPY Awards.

W 2015 roku zdobyła w Kanadzie Mistrzostwo Świata z reprezentacją USA rozbijając w finale Japonię 5:2. W 2019 roku we Francji obroniła ten tytuł pokonując w finale Holandię 2:0.[6]

Życie prywatneEdytuj

W 2012 roku jej zdjęcia w namalowanym farbą na ciele stroju kąpielowym ukazały się w Sports Illustrated[7]. Obecnie związana jest z amerykańskim piłkarzem Servando Carrasco, którego poznała podczas studiów na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley[8]. Alex jest wierną fanką Seattle Sounders FC, FC Barcelona i Manchesteru United[9]. Według wpisu na oficjalnym koncie na portalu Instagram, Alex Morgan spodziewa się dziecka.

OsiągnięciaEdytuj

KluboweEdytuj

Western New York Flash
Portland Thorns FC
Olympique Lyon

ReprezentacyjneEdytuj

Juniorskie
  • Mistrzostwa Świata U-20:
Seniorskie
  • SheBelieves Cup:
    •   2016, 2018

IndywidualneEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj