Otwórz menu główne

Alfons Dunin-Borkowski (ur. 20 października 1850 w Plancie, zm. w 1918 w Raśnikach) – polski malarz, syn Mikołaja Dunin-Borkowskiego i Julianny Gromadzińskiej.

Alfons Dunin-Borkowski
Data i miejsce urodzenia 20 października 1850
Planta
Data i miejsce śmierci 1918
Raśniki
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka realizm
Obraz Dunin-Borkowskiego Kozak w stepie z 1881 r.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Artysta otrzymał wszechstronne wykształcenie w szkołach warszawskich i krakowskich od najlepszych ówczesnych pedagogów. Studia artystyczne odbył w latach 1876-1879 w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego oraz w okresie od 1879 do 1887 w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie początkowo u Władysława Łuszczkiewicza i Leopolda Löfflera, następnie w szkole kompozycyjnej Jana Matejki. Jeszcze w czasie studiów uczestniczył w wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, salonu Krywulta, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

W 1888 roku powrócił do rodzinnej miejscowości. W 1898 r. przeniósł się do majątku żony na Wileńszczyźnie, gdzie w Swille otworzył swoją pracownię. Po śmierci żony udał się do Bikbardy – posiadłości rodziny Koziełł-Poklewskich w Bykowszczyźnie pod Uralem. Namalował tam szereg obrazów m.in.: Polowanie na niedźwiedzia, Połów ryb z ością, Nie tędy droga. Od 1905 r. mieszkał w Suchedniowie w pow. kieleckim.

TwórczośćEdytuj

Był autorem scen rodzajowych, batalistycznych i myśliwskich, realizował zlecenia portretowe i o tematyce religijnej do mauzoleum rodziny Koziełł-Poklewskich na Białorusi. Zaprojektował także przebudowę kościoła parafialnego w Sędziejowicach koło Buska-Zdroju, gdzie w ołtarzu głównym wisi obraz pędzla artysty – Św. Jakub.

Z ważniejszych prac malarza należy wymienić: Ostatnie zlecenie, Bratobójca, Po bitwie Grunwaldzkiej, Maurytanka, Popas Szaraków, Polowanie na lisa, Bitwa pod Cudnowem (do 1927 roku w zbiorach Muzeum Polskiego w Rapperswilu), Przed sejmikiem, Sejmik w końcu XVIII wieku, Podjazd, Wiatr biednemu w oczy, Odprawa, Pokój zbrojny, Awangarda w odwrocie.

Prace artysty były reprodukowane m.in. w: „Wędrowcu” (Walka Kmicica z Wołodyjowskim w nr. 6 w 1902 roku), „Rok 1863 w malarstwie polskim” ( przegląd prac z lwowskiej wystawy organizowanej z okazji 50-lecia Powstania Styczniowego pod redakcją Tadeusza Klemensa Rutowskiego /1852-1918/ pt.Utarczka z kozakami), „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” (Stary Lis - nr. 9 w 1937 roku).

Obrazy na wystawachEdytuj

  • TZSP w Warszawie:
    • 1887 - Przed sejmikiem w refektarzu OO. Bernardynów
    • 1893 - Chora żona
    • 1895 - Quasimodo, rys.
    • 1899 - Myto na Białorusi
  • W Salonie Krywulta: 1882, 1883
  • TPSP w Krakowie:
    • 1880-81, 1882 (wystawa szkiców), 1883, 1884, 1885, 1886
    • 1887 - Przed sejmikiem w refektarzu OO. Bernardynów
    • 1888 - Portret mężczyzny
    • 1889 - Podjazd Lisa - (nr 20 w katalogu wystawy) 1891,1894
  • Lwów:
    • 1894 - Wystawa sztuki współczesnej w ramach wystawy krajowej - Na czatach
    • 1913 - Wystawa z okazji 50-lecia Powstania Styczniowego - Utarczka z Kozakami w 1863 r.

Obrazy w muzeachEdytuj

  • 1905 r. (lub wcześniej) do 1927 r. - w Muzeum Narodowym Polskim w Rapperswil Bitwa pod Cudnowem 1887 (sala malarstwa polskiego)
  • MNW - U wodopoju, 1887.
  • MNK - Studium konia w skoku - rys., akw., Sarna w biegu - rys., Ubita sarna - rys.
  • MOS - Portret mężczyzny z 1888 r.
  • Muzeum ASP w Krakowie - Studium aktu męskiego z listkiem figowym - praca studencka z 1883 r.

Zobacz teżEdytuj

  • Duninowie – Alfons Dunin-Borkowski należał do rodu Duninów.

Literatura dodatkowaEdytuj