Otwórz menu główne

Alfred Delp (ur. 15 wrzesień 1907 w Mannheim, zm. 2 lutego 1945 w Berlinie) – niemiecki teolog i jezuita, opozycjonista w okresie III Rzeszy związany z Kręgiem z Krzyżowej.

Alfred Delp
Ilustracja
Alfred Delp
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 15 września 1907
Mannheim
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1945
Berlin
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1937

ŻyciorysEdytuj

Urodził się jako najstarszy syn z sześciorga dzieci w mieszanej wyznaniowo rodzinie z Mannheim (kupca Friedricha i Marii z domu Bernauer)[1]. Będąc czternastolatkiem zdecydował się na konwersję, przechodząc na katolicyzm[2][3]. Od 1922 do 1926 roku zaangażował się we współpracę z Biskupim Konwiktem w Dieburgu, działając w tym samym czasie na rzecz Związku Nowych Niemiec (niem. Bund Neudeutschland)[3]. Po maturze wstąpił do zakonu jezuitów[1]. Po odbyciu nowicjatu studiował filozofię (1928-1931)[3]. Po studiach został wychowawcą młodzieży w internacie Kolegium Jezuickiego w Feldkirch[3]. Posadę tę sprawował do 1934 roku, by potem zostać prefektem w Kolegium St. Blasien[4]. Od roku 1934 studiował teologię, a w 1937 roku przyjął święcenia kapłańskie[3]. W latach 1939-1941 był redaktorem wpływowego katolickiego czasopisma „Stimmen der Zeit"[3]. Po wydaniu zakazu publikacji dalszych numerów, został rektorem kościoła filialnego St. Georg w monachijskiej dzielnicy Bogenhausen[3][1].

Za sprawą Augustina Röscha, w latach 1942-1943, zaczął intensywnie działać w Kręgu z Krzyżowej[3][1]. Do tworzonych przez spiskowców planów nowego ładu udało mu się wprowadzić elementy katolickiej nauki społecznej[5][1]. Delp uczestniczył w drugim i trzecim zjeździe w Krzyżowej. Starał się udzielać pomocy środowiskom żydowskim[6]. Na potrzeby Kręgu opracował materiały poświęcone kwestiom robotniczym i chłopskim. Nie był jedynie filozofem i myślicielem, pomógł bowiem także nawiązać kontakty z pojedynczymi osobami z monachijskiego kręgu oporu i grupą Helmuta Jamesa von Moltkego[3].

28 lipca 1944 roku aresztowano go w Monachium, a 11 stycznia 1945 roku tzw. sąd ludowy – specjalny sąd, ustanowiony przez władze III Rzeszy – skazał go na karę śmierci[3][7]. Powieszony 2 lutego 1945 roku w berlińskim więzieniu Plötzensee[8][3]. Jego zwłoki zostały spalone, a prochy rozrzucone[1].

Publikacje (wybór)Edytuj

Wśród opublikowanych tekstów A. Delpa znajdują się m.in.[9]:

  • Tragische Existenz. Zur Philosophie Martin Heideggers. Herder, Freiburg 1935[1]
  • Gesammelte Schriften. Hrsg.: Roman Bleistein. Josef Knecht, Frankfurt am Main, ​ISBN 978-3-7820-0699-6​ (ok. 2215 stron w 5 tomach).
  • Geistliche Schriften. 1982, ​ISBN 3-7820-0478-7​ (teksty wprowadzające: Karl Rahner).
  • Philosophische Schriften. 1983, ​ISBN 3-7820-0485-X​ (teksty wprowadzające: Karl Heinz Neufeld).
  • Predigten und Ansprachen. 1983, ​ISBN 3-7820-0487-6​ (teksty wprowadzające: Ludwig Bertsch).
  • Aus dem Gefängnis. 1984, ​ISBN 3-7820-0499-X​ (teksty wprowadzające: Roman Bleistein).
  • Briefe – Texte – Rezensionen. 1988, ​ISBN 3-7820-0580-5​.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Alfred Delp 1907-1945 (niem.). LeMO - Lebendiges Museum Online. [dostęp 2018-01-22].
  2. Sebastian Fikus: Niepokorni z Krzyżowej. Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2010, s. 205. ISBN 978-83-60691-97-7.
  3. a b c d e f g h i j k Alfred Delp (niem.). Gedenkstätte Deutscher Widerstand. [dostęp 2018-01-22].
  4. Sebastian Fikus: Niepokorni z Krzyżowej. Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2010, s. 206. ISBN 978-83-60691-97-7.
  5. Sebastian Fikus: Niepokorni z Krzyżowej. Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2010, s. 209. ISBN 978-83-60691-97-7.
  6. Sebastian Fikus: Niepokorni z Krzyżowej. Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2010, s. 14. ISBN 978-83-60691-97-7.
  7. Vor 60 Jahren wurde Jesuitenpater Alfred Delp hingerichtet (niem.). kath.net, 30 stycznia 2005. [dostęp 2018-01-22].
  8. Sebastian Fikus: Niepokorni z Krzyżowej. Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2010, s. 215. ISBN 978-83-60691-97-7.
  9. Alfred Delp (niem.). Katalog Niemieckiej Biblioteki Narodowej. [dostęp 2018-01-22].