Alfred Halban

polski historyk prawa

Alfred Halban (ur. 22 września 1865 w Krakowie, zm. 26 września 1926 we Lwowie) – polski historyk prawa.

Alfred Halban
Ilustracja
Alfred Halban (przed 1905)
Data i miejsce urodzenia 22 września 1865
Kraków
Data i miejsce śmierci 26 września 1926
Lwów
Poseł na Sejmu Krajowego Galicji
Okres od 1908
do 1914
Poseł do Sejmu Ustawodawczego
Okres od 1919
do 1922
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry)

ŻyciorysEdytuj

Był synem Leona Blumenstocka, profesora medycyny sądowej (od 1892 Halban), bratem Henryka i ojcem Leona. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (wraz z Władysławem Abrahamem i Oswaldem Balzerem był uczestnikiem seminarium prowadzonego przez Michała Bobrzyńskiego). Tam też w 1887 był promowany, a w 1889 habilitował się z prawa kościelnego i w następnym roku został docentem UJ.

Początkowo pracował w administracji i skarbowości państwowej. W 1894 został mianowany profesorem zwyczajnym prawa niemieckiego na Uniwersytecie w Czerniowcach, a w 1898 wybrany dziekanem. W 1900 inicjator założenia tam Domu Akademickiego. W 1905 przeniósł się na Uniwersytet Lwowski.

Został posłem do Sejmu Krajowego (1908−1911) i do parlamentu austriackiego (1911−1914). W 1909 został członkiem wydziału Towarzystwa Prawniczego we Lwowie[1]. Zastępca członka Wydziału Stronnictwa Prawicy Narodowej w 1910 roku[2].

W czasie wojny zorganizował w Wiedniu trzy polskie gimnazja dla przebywającej tam polskiej młodzieży. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został posłem do Sejmu Ustawodawczego (1919), członek Klubu Pracy Konstytucyjnej[3], był też rektorem Uniwersytetu Lwowskiego.

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kronika. Towarzystwo Prawnicze we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 35 z 14 lutego 1909. 
  2. Trzecie walne zgromadzenie Stronnictwa Prawicy Narodowej : odbyte w dniu 7 maja 1910 roku w sali Rady powiatowej w Krakowie / Stronnictwo Prawicy Narodowej, Kraków 1910, s. 34.
  3. Tadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919 roku, Poznań 1920, s. 288.
  4. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 15.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj