Otwórz menu główne
Alfred Schouppé
Widok Tatr, 1849

Alfred Schouppé (ur. 23 grudnia 1812 w Grabownicy Starzeńskiej, zm. 17 kwietnia 1899 w Szczawnicy albo 15 kwietnia 1899 w Krynicy[potrzebny przypis]) – polski malarz, autor pejzaży tatrzańskich, jeden z założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie[1].

Zajmował się głównie pejzażem, choć początkowo malował także obrazy religijne. Jako jeden z pierwszych malował pejzaże tatrzańskie. Współpracował z Juliuszem Kossakiem przy wykonywaniu ilustracji.

Był uczniem Jana Nepomucena Głowackiego w Krakowie i Józefa Richtera w Warszawie. W 1837 dzięki rządowemu stypendium wyjechał na studia do Akademii św. Łukasza w Rzymie, gdzie kształcił się pod okiem Tommasa Mindardiego[1]. Powrócił do Warszawy w 1840. Odbył wiele podróży zagranicznych, po przejściu na emeryturę w 1897 opuścił Warszawę. Prawie co roku bywał w Tatrach. Jego tatrzańskie krajobrazy cechuje poetyczność i idealizm. Malował również obrazy religijne oraz zajmował się ilustratorstwem we współpracy z Juliuszem Kossakiem.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Malinowski, Jerzy., Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.


BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj