Otwórz menu główne

Alfred Znamierowski

polski dziennikarz, heraldyk, weksylolog

Alfred Znamierowski (ur. 21 czerwca 1940 w Warszawie) – wnuk Czesława Znamierowskiego, polski dziennikarz, heraldyk i weksylolog. Studiował geografię na Uniwersytecie Warszawskim.

Alfred Znamierowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1940
Warszawa
Narodowość  Polska
Edukacja Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W pierwszej połowie lat 60. publikował artykuły o flagach i banderach m.in. w „Dookoła Świata”, „Skrzydlata Polska”, „Morze”, „Kontynenty”. Następnie emigrował, w 1966 uzyskał azyl polityczny we Francji. W latach 1966–1978 pracował w monachijskim Radio Wolna Europa, w 1985-1994 w sekcji polskiej Głosu Ameryki, m.in. jako jej korespondent w Rzymie. Współpracował z paryską Kulturą i innymi pismami emigracyjnymi. Był członkiem najwyższych władz Ruchu Społeczno-Politycznego POMOST i jego przedstawicielem w Waszyngtonie, członkiem Solidarności Walczącej.

W Niemczech współpracował z niemieckim heraldykiem Ottfriedem Neubeckerem, będąc wykonawcą ilustracji – rysunków herbów do jego leksykonu Wappen Bilder–Lexikon oraz encyklopedii Brockhaus Encyklopädie.

W 1978 założył w San Diego (Stany Zjednoczone) ośrodek The Flag Design Center, zajmujący się projektowaniem flag dla miast, hrabstw oraz osób prywatnych, a także badaniami weksylologicznymi. Następnie został dyrektorem artystycznym w Annin & Co w New Jersey, przedsiębiorstwie zajmującym się produkcją flag. Równocześnie był też głównym ilustratorem amerykańskiego pisma The Flag Bulletin.

Po przemianach roku 1989 w Polsce powrócił do kraju. W 1992 był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Weksylologicznego. Wykonuje ilustracje przedstawiające flagi i herby dla czasopism oraz wydawnictw, w tym dla PWN. W 1997 założył Instytut Heraldyczno-Weksylologiczny, zajmujący się badaniami herbów i flag oraz projektujący znaki dla polskich jednostek samorządowych.

Członek Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Komisji Heraldycznej[1] przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji i Rady Numizmatycznej przy NBP, w latach 1998–2000 prezes, następnie wiceprezes PTW.

OdznaczeniaEdytuj

15 czerwca 2007 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w dokumentowaniu prawdy historycznej o dziejach Narodu Polskiego[2].

28 lipca 2016 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi na rzecz przemian demokratycznych w Polsce[3].

W 2016 odznaczony Krzyżem Solidarności Walczącej.

PublikacjeEdytuj

  • Zaciskanie pięści, rzecz o Solidarności Walczącej, Editions Spotkania, Paryż 1988
  • Stworzony do chwały, Editions Spotkania, Warszawa 1995
  • The World Encyclopedia of Flags, Anness Publishing Ltd., London 1999
  • Flags Through the Ages, a Guide to the World of Flags, Banners, Standards and Ensigns, Southwater, London 2000
  • Flags of the World, an Illustrated Guide to Contemporary Flags, Southwater London, 2000
  • World Flags Identifier, Lorenz Books London 2001
  • Flagi świata, Horyzont, Warszawa 2002
  • Insygnia, symbole i herby polskie, Świat Książki 2003
  • Herbarz rodowy, Świat Książki 2004
  • Wielka księga heraldyki, Świat Książki 2008
  • Pieczęcie i herby Śląska Cieszyńskiego, Górki Wielkie-Cieszyn 2011
  • Orzeł Biały. Znak państwa i narodu, Bajka 2016
  • Niezłomni, Editions Spotkania 2016
  • Heraldyka i weksylologia, Arkady 2017

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 stycznia 2000 r. (Dz.U. z 2000 r. nr 6, poz. 83).
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 czerwca 2007 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2007 r. nr 59, poz. 679)
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 stycznia 2016 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2016 r. poz. 306)

BibliografiaEdytuj