Alfred Ildefons Schuster

(Przekierowano z Alfredo Ildefonso Schuster)

Alfred Ildefons Schuster OSB, właśc. Alfredo Ludovico Schuster (ur. 18 stycznia 1880 w Rzymie, zm. 30 sierpnia 1954 w Venegono Inferiore) – włoski duchowny rzymskokatolicki, benedyktyn, doktor filozofii, arcybiskup Mediolanu w latach 1929–1954, kardynał prezbiter od 1929, przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch w latach 1952–1953. Błogosławiony Kościoła katolickiego.

Alfredo Ildefonso Schuster
Alfredo Ludovico Schuster
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Alfredo Ildefonso Schuster (1930)
Herb Alfredo Ildefonso Schuster
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1880
Rzym
Data i miejsce śmierci 30 sierpnia 1954
Venegono Inferiore
Miejsce pochówku Katedra w Mediolanie
Arcybiskup metropolita Mediolanu
Okres sprawowania 1929–1954
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch
Okres sprawowania 1952–1953
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Śluby zakonne 13 listopada 1900
Prezbiterat 19 marca 1904
Nominacja biskupia 26 czerwca 1929
Sakra biskupia 21 lipca 1929
Kreacja kardynalska 15 lipca 1929
Pius XI
Kościół tytularny bazylika św. Sylwestra i św. Marcina w Monti
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 lipca 1929
Miejscowość Watykan
Miejsce Kaplica Sykstyńska
Konsekrator Pius XI
Współkonsekratorzy Carlo Cremonesi
Agostino Zampini
Błogosławiony
Alfred Ildefons Schuster
Ilustracja
Alfred Ildefons Schuster (1939)
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 12 maja 1996
Plac Świętego Piotra
przez Jan Paweł II
Wspomnienie 30 sierpnia
Szczególne miejsca kultu Katedra Dom de Milan

ŻyciorysEdytuj

Przyszedł na świat w rodzinie niemieckiego imigranta. Ojciec pochodził z Bawarii i był krawcem. Alfredo był dzieckiem z drugiego małżeństwa. W dzieciństwie służył jako ministrant. W 1898 wstąpił do zakonu benedyktynów. Profesję złożył w listopadzie 1900. Uzyskał doktorat z filozofii w 1903, a następnie doktorat z teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 marca 1904 w Bazylice laterańskiej z rąk kardynała Pietra Respighiego. Później był między innymi mistrzem nowicjatu i przeorem.

26 czerwca 1929 otrzymał nominację na arcybiskupa Mediolanu. Złożył przysięgę wierności przed królem Wiktorem Emmanuelem III jako pierwszy biskup po podpisaniu konkordatu między państwem włoskim a Watykanem. Sakry udzielił mu papież Pius XI w Kaplicy Sykstyńskiej. Parę dni wcześniej otrzymał nominację kardynalską z tytułem prezbitera Santi Silvestro e Martino ai Monti. Popierał inwazję Włoch na Etiopię (wojna włosko-abisyńska), gdyż sądził, że za cenę krwi pomoże to nawrócić ten kraj na wiarę katolicką i pomóc w zaprowadzeniu tam rzymskiej cywilizacji[1] (na terytorium Etiopii już w IV wieku istniało jedno z pierwszych państw chrześcijańskich na świecie i do dzisiaj chrześcijanie stanowią większość). Brał udział w konklawe 1939.

Zmarł w seminarium pod Mediolanem i pochowany został w mediolańskiej katedrze. Uroczystościom pogrzebowym przewodził patriarcha Wenecji Angelo Giuseppe Roncalli (przyszły papież Jan XXIII).

 
Grób bł. kardynała Alfreda Schustera w katedrze Narodzin św. Marii w Mediolanie

W roku 1957 otwarto jego proces beatyfikacyjny. Aktu beatyfikacji dokonał papież Jan Paweł II 12 maja 1996 roku.

 
Fragment grobu bł. Alfreda Schustera

Wspomnienie liturgiczne bł. Alfreda Ildefonsa obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

PrzypisyEdytuj

  1. Zapomniane piekło (tłumaczenie artykułu De Zeit) (pol.). 13 grudnia 2001. [dostęp 2015-02-04].

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj