Otwórz menu główne

Alfredo Keil

portugalski kompozytor i malarz

Alfredo Keil (ur. 3 lipca 1850 w Lizbonie, zm. 4 października 1907 w Hamburgu)[1][2]portugalski kompozytor, malarz i poeta niemieckiego pochodzenia, twórca portugalskiej opery narodowej i hymnu państwowego Portugalii[2][1].

Alfredo Keil
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1850
Lizbona
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 4 października 1907
Hamburg
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna, muzyka romantyczna
Zawód kompozytor, malarz, poeta
Podpis
Alfredo Keil, Klasztor św. Katarzyny del Sasso nad jeziorem Maggiore (1888)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny wywodzącej się z Niemiec. Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne, plastyczne, poetyckie i lingwistyczne. Początkowo uczył się muzyki w Lizbonie u Antónia José Soaresa, Óscara de la Cinny, Ernesta Vieiry. W 1868 wyjechał do Norymbergi by studiować malarstwo i kompozycję. Po powrocie do Portugalii w 1870 skupił się na twórczości plastycznej, zyskując sławę jako malarz; uczestniczył w wielu wystawach i był wielokrotnie nagradzany[2][1].

W tym czasie nie poświęcał wiele uwagi muzyce. Komponował jedynie drobne utwory fortepianowe i pieśni o charakterze salonowym. Dopiero sukces jego pierwszej jednoaktowej opery komicznej Susana (1883)[2][1] rozbudził w nim pasję kompozytorską, która trwała nieprzerwanie przez następnych 20 lat[2].

Równocześnie nadal uprawiał malarstwo i kontynuował twórczość poetycką[2], a także zajmował się archeologią i dużo podróżował[2]. Był też kolekcjonerem historycznych instrumentów muzycznych, zgromadził cenną kolekcję liczącą około 400 eksponatów[2][1]. Współcześnie kolekcja ta znajduje się w Museu da Música w Lizbonie[a][1].

TwórczośćEdytuj

Keil dążył do stworzenia idiomu portugalskiej muzyki artystycznej, co widoczne jest zwłaszcza w jego operach prezentujących wysoki poziom warsztatowy, mimo że posługiwał się obiegowymi środkami techniki kompozytorskiej[2]. Po premierze swojej najbardziej dojrzałej opery komicznej Serrana (1899), która jako pierwsza została wydrukowana z librettem w języku portugalskim (chociaż w partyturze był umieszczony również tekst przetłumaczony na język włoski), Keil został uznany za twórcę portugalskiej opery narodowej[2][3].

Jego skłonność do manifestowania uczuć patriotycznych i nacjonalistycznych obrazują takie kompozycje jak kantata Patria (1884)[2], Marcha de Gualdim Pais (1895)[3], pieśni napisane z okazji 500. rocznicy urodzin Henryka Żeglarza (1894)[3], a przede wszystkim hymn Portuguesa (1890) do słów Henrique Lopesa de Mendonçy, który już w 1891 był powszechnie śpiewany, a po ukonstytuowaniu się w 1911 nowej republiki stał się portugalskim hymnem narodowym[b][2][3].

UwagiEdytuj

  1. Według Macieja Negreya kolekcja ta uległa rozproszeniu po śmierci Keila[2].
  2. Portuguesa faktycznie była hymnem państwowym od 5 października 1910, a formalnie od 19 lipca 1911[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f   Dennis Libby, Luisa Cymbron: Keil, Alfredo (ang.). W: Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)]. via Oxford University Press.
  2. a b c d e f g h i j k l m Negrey 1997 ↓.
  3. a b c d Libby 2004 ↓.
  4. Paulo Ferreira de Castro: A Portuguesa (port.). W: Teatro Nacional de São Carlos [on-line]. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)].

BibliografiaEdytuj

  • Maciej Negrey: Keil Alfredo. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 5: KLŁ część biograficzna. Kraków: PWM, 1997. ISBN 83-224-3303-4. OCLC 164821167. (pol.)
  • Dennis Libby: Keil, Alfredo. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. K. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj