Alicja Bobrowska

pierwsza powojenna Miss Polonia 1957

Alicja Bobrowska (ur. 8 stycznia 1936 we Włodzimierzu Wołyńskim) – polska aktorka, prezenterka telewizyjna, pielęgniarka, malarka, rzeźbiarka, Miss Polonia 1957.

Alicja Bobrowska
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1936
Włodzimierz Wołyński
Narodowość polska
Miejsce zamieszkania Stany Zjednoczone
Tytuły Miss Polonia 1957
Kolor włosów blond
Kolor oczu niebieskie
Kolor skóry biały
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

DzieciństwoEdytuj

Urodziła się we Włodzimierzu Wołyńskim. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkała z rodzicami w Gdańsku. W 1959 ukończyła naukę na Wydziale Lalkarskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie[1].

KarieraEdytuj

W 1957 zdobyła tytuł I Wicemiss Wybrzeża, otrzymując ponad 2 tys. głosów. Wcześniej wygrała plebiscyt organizowany przez „Dziennik Bałtycki”. W sierpniu 1957 wzięła udział w konkursie Miss Polonia, który wygrała, zostając pierwszą powojenną laureatką tego konkursu piękności. Podczas konkursu piękności Miss Universe 1958, organizowanego w Stanach Zjednoczonych, zajęła 5. miejsce i zdobyła wyróżnienie za najlepsze przemówienie o swoim kraju. Po udziale w konkursie otrzymała wiele propozycji zawodowych, w tym m.in. możliwość podpisania rocznego kontraktu reklamowego z marką Max Factor(ang.) czy szansę trzyletniej współpracy na planie filmowym u boku aktora Marlona Brando. Bobrowska odrzuciła obie oferty i powróciła do Polski[1][2].

W kolejnych latach pracowała jako aktorka teatralna. Swój debiut zaliczyła na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Grała też w Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim w Warszawie. Przez pół roku była również spikerką Telewizji Polskiej[1][2].

W 2004 była gościem gali finałowej Miss Polonia[1].

Życie prywatneEdytuj

Z pochodzenia jest Kaszubką. Wyszła za mąż za aktora Stanisława Zaczyka, z którym ma syna Macieja. Wraz z mężem mieszkała w wybudowanym przez parę domu na warszawskim Żoliborzu[2]. Po rozstaniu z Zaczykiem, wyemigrowała na stałe do Kalifornii w 1981, gdzie przez 17 lat pracowała jako pielęgniarka[1][2]. Była również wolontariuszką na oddziale intensywnej terapii[2]. Po przejściu na emeryturę realizuje się jako artystka sztuki współczesnej – jest malarką i rzeźbiarką, m.in. w stylu 3D-Art[1][2]. Wielokrotnie wystawiała swoje prace w Kalifornii, Chicago i Nowym Jorku[1][2]. Obecnie posługuje się nazwiskiem Schilder.

FilmografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Aneta Mazurek: Taki cud zdarza się tylko raz w życiu!. onet.pl, 2011-09-02. [dostęp 2016-11-15].
  2. a b c d e f g Dorota Salus: Żeby lecieć do USA na wybory Miss Universe '58, napisała do Cyrankiewicza. "Dałam słowo, że wrócę do Polski". gazeta.pl, 2019-12-22. [dostęp 2019-12-22].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj