Alina Ratkowska

polska klawesynistka, pedagog

Alina Ratkowska (ur. 1976 w Gdyni) – polska klawesynistka, profesor sztuk muzycznych, pedagog Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, dyrygentka zespołu wokalno-instru­men­tal­ne­go Musica Maxima, członkini zespołu muzyki dawnej Esperanto, współzałożycielka wytwórni płytowej Sarton, dyrektor naczelna i artystyczna Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica im. Wojciecha Kilara w Słupsku (od 2022)[1].

Alina Ratkowska
Data i miejsce urodzenia

1976
Gdynia

Instrumenty

klawesyn, dyrygentura symfoniczno-operowa

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

klawesynistka, pedagog, dyrygentka, producentka

Wydawnictwo

Sarton

Pomysłodawczyni i dyrektorka Festiwalu Goldbergowskiego w Gdańsku – jednego z najważniejszych festiwali muzyki dawnej w Polsce. Wyróżniona dwukrotnie przez czytelników Gazety Wyborczej nagrodą „Sztorm Roku” (2009, 2013). Laureatka m.in. I nagrody Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego im. Paoli Bernardi w Bolonii w 2005 roku. Zadebiutowała jako solistka w 2010 r. płytą J.S. Bach: Goldberg Variations. Nominowana (wielokrotnie) i uhonorowana nagrodą Akademii Fonograficznej Fryderyk 2020[2][3]. Autorka książki poświęconej trzem koncertom klawesynowym Johanna Jeremiasa du Graina[4] oraz pierwszej polskiej monografii o najsłynniejszym uczniu Bacha – Johannie Gottliebie Goldbergu[5], którego utwory zarejestrowała na płytach CD[6] oraz przygotowała krytyczne wydanie partytur z dwoma koncertami klawesynowymi tego kompozytora (wydane przez Chopin University Press)[7]. Za publikacje poświęcone Goldbergowi nagrodzona prestiżową nagrodą kulturalną miasta Gdańska Splendor Gedanensis[8].

Artystka jest również aktywną popularyzatorką współczesnej muzyki pisanej na klawesyn. Prawykonała utwory takich kompozytorów jak Krzysztof Baculewski, Weronika Ratusińska-Zamuszko, Anna Ignatowicz-Glińska, Paweł Łukaszewski, Edward Sielicki, Tadeusz Dixy, Bartosz Kowalski, Marcin Łukaszewski, Dariusz Przybylski, Mikołaj Hertel, Leszek Możdżer. Zainicjowała serię płytową Le clavecin moderne plus..., która ukazuje klawesyn – kojarzony głównie z muzyką dawną – w zestawieniu z różnymi instrumentami w repertuarze współczesnym[9]. Pierwsza część łączy klawesyn z perkusją (Leszek Lorent), druga, uhonorowana Fryderykiem 2024 – z saksofonem (Paweł Gusnar)[10].

Dyskografia

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Polska Filharmonia Sinfonia Baltica im Wojciecha Kilara, Dyrektor / Filharmonia [online], www.filharmonia.sinfoniabaltica.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  2. dr hab. Alina Ratkowska, prof. UMFC « UMFC [online], www.chopin.edu.pl [dostęp 2020-02-03] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-01] (pol.).
  3. Fryderyk [online], fryderyki.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  4. Koncerty klawesynowe Johanna Jeremiasa du Graina (?-1756) : kontekst historyczny, budowa i wybrane zagadnienia [online], Chopin University Press / eFryderyk.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  5. l, Śladami Goldberga - pierwsza na świecie monografia poświęcona kompozytorowi z Gdańska [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  6. Gdańskie Centrum Multimedialne, Gdańszczanka nagrała pierwszą na świecie płytę z wszystkimi kompozycjami Goldberga. WYWIAD [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  7. Concerto per il Cembalo in Mi bemolle maggiore / Johann Gottlieb Goldberg [online], Chopin University Press / eFryderyk.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  8. Gdańskie Centrum Multimedialne, 47. Splendor Gedanensis. Wyróżnieni: Ch. Niedenthal, A. Ratkowska, K. Józefowicz i Ziaja [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  9. Le Clavecin Moderne plus Percussion vol. 1 (Hertel, McLachlan, Karałow / Alina Ratkowska) [online], Chopin University Press / eFryderyk.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.).
  10. Polskie Radio [online], Rozmowa Jakuba Kukli z Aliną Ratkowską i Pawłem Gusnarem o albumie Le Clavecin Moderne plus Saxophone, www.polskieradio.pl [dostęp 2024-03-28] (pol.), (od 24'57").