Otwórz menu główne

Alojzy Bąk (ur. 22 grudnia 1897, zm. kwiecień 1940) – działacz niepodległościowy, major doktor weterynarii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Alojzy Bąk
major major
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1897
Kobyla Góra
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego,
Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svgArmia Wielkopolska,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 8 Pułk Strzelców Wielkopolskich,
64 Grudziądzki Pułk Piechoty
Stanowiska kierownik Centrum Wyszkolenia i Badań Weterynaryjnych w Warszawie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, Powstanie wielkopolskie, wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Alojzy Bąk był synem Augustyna i Marii z domu Czekała. Ukończył gimnazjum w Kępnie. W 1916 roku został wcielony do armii niemieckiej, w której służył do zakończenia wojny. W styczniu 1919 r. wstąpił do 8 pułku Strzelców Wielkopolskich (późniejszy 62 pp). Mianowany podporucznikiem, objął dowództwo kompanii. Brał udział w walkach pułku na Froncie Południowym powstania wielkopolskiego, był dwukrotnie ranny. Po powstaniu został przeniesiony do 16 DP i uczestniczył w formowaniu 64 pp w Grudziądzu. Skierowany na front bolszewicki, walczył nad Berezyną, Dnieprem, Bugiem i w czasie ofensywy 1920 r.

Po przejściu do rezerwy wstąpił do Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, którą ukończył w 1927 roku. W czasie studiów aktywnie działał w Korporacji Studentów Akademii Medycyny Weterynaryjnej Lutyko-Venedya. W 1927 roku ponownie wstąpił do Wojska Polskiego i jako lekarz weterynarii służył w Wojskowej Pracowni Weterynarii w Warszawie. W 1929 obrobił pracę doktorską pt. „Przyczynek do badań nad wpływem temperatury na zjawisko aglutynacji pałeczek grupy paratyfusowej”.

Przed wybuchem II wojny światowej był kierownikiem Centrum Wyszkolenia i Badań Weterynaryjnych w Warszawie. W 1939 walczył w kampanii wrześniowej, a po jej upadku dostał się do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Alojzy Bąk w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej. Obecnie jego szczątki spoczywają w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika[1]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

BibliografiaEdytuj