Anže Lanišek

słoweński skoczek narciarski

Anže Lanišek (ur. 20 kwietnia 1996 w Lublanie[1]) – słoweński skoczek narciarski, reprezentant klubu SSK Mengeš. Drugi zawodnik Letniego Grand Prix 2017. Złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012, medalista Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2013.

Anže Lanišek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1996
Lublana, Słowenia
Klub SSK Mengeš
Debiut w PŚ 21 marca 2014 w Planicy (34. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 23 listopada 2014 w Klingenthal (21. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 24 listopada 2019 w Wiśle (2. miejsce)
Rekord życiowy 225,0 m na Kulm w Bad Mitterndorf (16 lutego 2020)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Innsbruck 2012 indywidualnie
srebro Innsbruck 2012 drużynowo
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Râșnov 2013 drużynowo
srebro Râșnov 2013 indywidualnie
srebro Râșnov 2013 druż. miesz.
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017
Letni Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2020
Alpen Cup
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2011/2012

Przebieg karieryEdytuj

W FIS Cup zadebiutował jako czternastolatek. W zawodach w Szczyrbskim Jeziorze, rozgrywanych w lipcu 2010, zajął 16. i 13. miejsce[2]. 3 lipca 2011 w Kranju zdobył pierwszy punkt Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując 30. pozycję[3]. 14 stycznia 2012 został zwycięzcą indywidualnego konkursu w ramach Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012, ustanawiając w pierwszej serii zawodów rekord skoczni w Seefeld, wynoszący 81 metrów[4]. Tydzień później w rywalizacji zespołowej w ramach igrzysk zdobył srebrny medal. 29 stycznia 2012 wygrał konkurs Pucharu Kontynentalnego w Bischofshofen[3], dzięki czemu został najmłodszym zwycięzcą zawodów tej rangi[5]. W konkursie indywidualnym Mistrzostw Świata Juniorów 2012 uplasował się na 9. miejscu, a w drużynie zajął 4. miejsce[3]. Zwyciężył w Alpen Cup w sezonie 2011/2012[6].

Wziął udział w Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2013. Indywidualnie zdobył srebrny medal, a drużynowo był pierwszy w konkursie męskim i drugi w konkursie mieszanym[7]. W sezonie 2013/2014 raz zajął miejsce na podium w Letnim Pucharze Kontynentalnym, a dwa razy – w zimowej części cyklu; w lutym 2014 w konkursie w Iron Mountain odniósł zwycięstwo. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2014 zajął 12. miejsce indywidualnie i 6. w drużynie. 21 marca 2014 w zawodach w Planicy zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 34. miejsce[8].

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2014 trzy razy zajął miejsce na podium, w tym dwukrotnie zwyciężył. W otwierającym sezon 2014/2015 Pucharu Świata konkursie w Klingenthal zajął 21. miejsce, tym samym zdobywając pierwsze punkty zawodów tej rangi. W kolejnych tygodniach jeszcze czterokrotnie zdobywał punkty cyklu. W Pucharze Kontynentalnym 2014/2015 trzykrotnie stawał na podium, w tym dwa razy – w styczniu 2015 w Planicy i w lutym w Lahti – na najwyższym stopniu. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2015 zajął 11. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[9].

Dwukrotnie zajął miejsce w najlepszej trójce zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. W Letnim Grand Prix najwyżej klasyfikowany był na 8. miejscu, w zawodach w Ałmaty. W zimowej części sezonu regularnie startował w Pucharze Świata. Najwyżej sklasyfikowany został na 4. lokacie, 13 grudnia 2015 w Niżnym Tagile. Łącznie trzykrotnie kończył indywidualne zawody cyklu w pierwszej dziesiątce[10]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 zakończył sezon na 25. miejscu z 232 punktami[11]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, gdzie zajął 12. pozycję indywidualnie i 4. w drużynie, a także na Mistrzostwach Świata Juniorów 2016, gdzie był 16. indywidualnie i 5. w drużynie[10].

W sezonie 2016/2017 początkowo startował w Pucharze Świata, zajmując miejsca poza najlepszą trzydziestką. Po przesunięciu do zawodów Pucharu Kontynentalnego w styczniu 2017 czterokrotnie zajął miejsca na podium tego cyklu, raz, w zawodach w Garmisch-Partenkirchen, odnosząc zwycięstwo. Po powrocie do startów w Pucharze Świata kilkukrotnie zdobył punkty. W najlepszym występie, 15 lutego 2017 w Pjongczangu, zajął 4. pozycję. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie zajął 36. miejsce na skoczni dużej, zaś konkursy drużynowe ukończył na 4. (zespół mieszany) i 5. (zespół męski) lokacie[12].

W ramach Letniego Grand Prix 2017 dwukrotnie zwyciężył w zawodach w Czajkowskim, a także zajął 3. miejsce w Hakubie[13]. Cały cykl zakończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej z 353 punktami[14]. W zimowej części sezonu notował gorsze wyniki. Nie zdobył żadnych punktów Pucharu Świata. Startował w Pucharze Kontynentalnym 2017/2018. W ramach tego cyklu trzykrotnie zajął pierwsze, raz drugie i dwa razy trzecie miejsce[13].

W sezonie 2018/2019 powrócił do regularnych startów w Pucharze Świata. Najlepszy wynik w cyklu osiągnął w listopadzie 2018, zajmując 10. miejsce w zawodach w Ruce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, gdzie zajął 35. pozycję indywidualnie na skoczni dużej oraz 6. w drużynie męskiej[15]. Sezon 2018/2019 Pucharu Świata zakończył na 30. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 177 punktami[11].

W ramach Letniego Grand Prix 2019 zwyciężył w zawodach w Klingenthal. 24 listopada 2019 w otwierających sezon 2019/2020 Pucharu Świata zawodach w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. W następnych zawodach, 30 listopada w Ruce zajął 3. pozycję. W dalszej części sezonu regularnie zdobywał punkty cyklu, najczęściej zajmując miejsca w drugiej dziesiątce[16]. Puchar Świata 2019/2020 ukończył na 15. lokacie w klasyfikacji generalnej z 543 punktami[11].

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Lahti 36. miejsce (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 35. miejsce (K-120)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[a], 5. miejsce (K-116)[b]
2019   Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-120)[c]

Starty A. Laniška na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[a] 93,5 m 96,5 m 961,4 pkt (252,6 pkt) 74,1 pkt Niemcy
36. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 110,0 m 99,7 pkt 179,6 pkt Stefan Kraft
5. 4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 121,0 m 112,0 m 941,6 pkt (236,7 pkt) 162,6 pkt Polska
35. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 114,5 m 100,8 pkt 178,6 pkt Markus Eisenbichler
6. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 117,0 m 118,0 m 858,7 pkt (213,1 pkt) 128,8 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 12. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz 4. miejsce[d]

Starty A. Laniška na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
12. 15-16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 215,0 m 207,0 m 204,5 m [e] 523,5 pkt 116,6 pkt Peter Prevc
4. 17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[d] 180,5 m 157,5 m 1272,7 pkt (250,7 pkt) 195,0 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2012   Erzurum 9. miejsce
2014   Val di Fiemme/Predazzo 12. miejsce
2015   Ałmaty 11. miejsce
2016   Râșnov 16. miejsce

DrużynowoEdytuj

2012   Erzurum 4. miejsce[f]
2014   Val di Fiemme/Predazzo 6. miejsce[g]
2015   Ałmaty 5. miejsce[h]
2016   Râșnov 5. miejsce[i]

Starty A. Laniška na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
9. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 103,5 m 103,0 m 259,0 pkt 27,5 pkt Nejc Dežman
4. 25 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[f] 95,5 m 101,0 m 954,5 pkt (240,0 pkt) 34,0 pkt Norwegia
12. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 85,0 m 95,5 m 212,9 pkt 18,6 pkt Jakub Wolny
6. 1 lutego 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 101,0 m 97,0 m 981,0 pkt (263,2 pkt) 46,0 pkt Polska
11. 5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 96,5 m 248,3 pkt 21,6 pkt Johann André Forfang
5. 7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[h] 95,0 m 95,5 m 815,3 pkt (211,0 pkt) 78,0 pkt Norwegia
16. 23 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 89,0 m 90,0 m 218,0 pkt 31,0 pkt David Siegel
5. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[i] 81,5 m 92,0 m 808,0 pkt (199,2 pkt) 58,7 pkt Niemcy

Igrzyska olimpijskie młodzieżyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2012   Innsbruck/Seefeld złoty medal

DrużynowoEdytuj

2012   Innsbruck/Seefeld srebrny medal (drużyna mieszana)[j]

Starty A. Laniška na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1.  14 stycznia 2012   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-68 HS-75 indywid. 81,0 m 79,0 m 286,1 pkt
2.  21 stycznia 2012   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-68 HS-75 druż. mix.[j] 65,0 m 77,0 m 610,5 pkt (238,4 pkt) 29,6 pkt Niemcy

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży EuropyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Râșnov srebrny medal

DrużynowoEdytuj

2013   Râșnov złoty medal[k], srebrny medal (drużyna mieszana)[l]

Starty A. Laniška na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  18 lutego 2013   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 96,0 m 97,5 m 256,0 pkt 5,0 pkt Cene Prevc
1.  20 lutego 2013   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[k] 98,5 m 90,5 m 987,5 pkt (246,0 pkt)
2.  22 lutego 2013   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-65 HS-72 druż. mix.[l] 64,0 m 67,0 m 860,7 pkt (230,7 pkt) 27,8 pkt Niemcy

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 62.
2015/2016 25.
2016/2017 33.
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 30.
2019/2020 15.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 24 listopada 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 126,0 m 225,6 pkt 2. 15,8 pkt Daniel-André Tande
2. 30 listopada 2019   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 136,5 m 135,0 m 272,4 pkt 3. 10,1 pkt Daniel-André Tande

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 29 listopada 2020

Sezon 2013/2014
                                                        punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 34 40 0
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
21 25 30 - - 39 27 q 29 49 q - - - - - - - - - - - - - - - - - - 33 - 23
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
35 19 31 7 4 24 40 16 23 44 20 42 24 6 15 19 52 21 33 25 34 - - - 40 - 35 35 29 232
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
42 q 48 47 37 q q - - - - - - - 34 21 32 24 34 4 14 q 32 24 q 25 98
Sezon 2017/2018
                                            punkty
q 36 32 q q - - - - - - - - - - 40 39 q 34 35 38 - 0
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
20 10 21 25 q 36 34 - - 12 39 18 17 13 16 11 24 34 36 24 - - 37 44 37 q q 29 177
Sezon 2019/2020
                                                      punkty
2 3 14 28 13 24 14 17 21 11 31 10 9 14 6 29 17 10 19 17 31 - - 4 10 11 23 543
Sezon 2020/2021
                                                    punkty
6 39 10 66
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 65.
2015/2016 22.
2018/2019 41.
2019/2020 21.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 30.
2018 45.
2019 41.
2020 21.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020 20.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 53.
2019 37.

Titisee-Neustadt FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020 9.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 niesklasyfikowany
2015/2016 37.
2016/2017 31.
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 37.
2019/2020 27.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014 niesklasyfikowany
2015 32.
2016 52.
2017 2.
2018 37.
2019 16.
2020 16.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 września 2017   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 129,0 m 143,0 m 265,6 pkt
2. 10 września 2017   Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-102 109,5 m [e] 129,2 pkt
3. 5 października 2019   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 139,5 m [e] 137,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 sierpnia 2017   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 125,0 m 126,5 m 233,1 pkt 3. 11,7 pkt Junshirō Kobayashi
2. 9 września 2017   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 129,0 m 143,0 m 265,6 pkt 1.
3. 10 września 2017   Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-102 109,5 m [e] 129,2 pkt 1.
4. 5 października 2019   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 139,5 m [e] 137,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2020

2014
                  punkty
- - - - - - - - - 0
2015
                      punkty
- - - - - - 21 12 8 12 25 92
2016
                    punkty
38 q - - 33 31 34 13 19 q 32
2017
                  punkty
20 - 16 5 3 1 1 12 39 353
2018
                  punkty
30 31 - 12 - - 30 - 11 48
2019
                punkty
36 - 36 43 - - 9 1 129
2020
    punkty
19 13 32
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 28.
2012/2013 70.
2013/2014 8.
2014/2015 9.
2016/2017 21.
2017/2018 5.
2018/2019 46.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 29 stycznia 2012   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 140,5 m 128,5 m 259,7 pkt
2. 8 lutego 2014   Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 132,5 m 133,0 m 275,8 pkt
3. 24 stycznia 2015   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,0 m 137,5 m 278,5 pkt
4. 15 lutego 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 132,5 m 128,5 m 287,2 pkt
5. 14 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,0 m 131,5 m 274,8 pkt
6. 20 stycznia 2018   Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 132,5 m 140,0 m 288,2 pkt
7. 3 lutego 2018   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 135,0 m 135,5 m 264,5 pkt
8. 4 lutego 2018   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 134,0 m 130,0 m 267,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 stycznia 2012   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 140,5 m 128,5 m 259,7 pkt 1.
2. 8 lutego 2014   Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 132,5 m 133,0 m 275,8 pkt 1.
3. 9 marca 2014   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 121,0 m 134,5 m 250,0 pkt 2. 0,1 pkt Bjørn Einar Romøren
4. 24 stycznia 2015   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,0 m 137,5 m 278,5 pkt 1.
5. 14 lutego 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 123,5 m 124,0 m 264,1 pkt 2. 3,3 pkt Halvor Egner Granerud
6. 15 lutego 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 132,5 m 128,5 m 287,2 pkt 1.
7. 14 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,0 m 131,5 m 274,8 pkt 1.
8. 15 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 128,5 m 127,0 m 245,8 pkt 2. 11,7 pkt Miran Zupančič
9. 20 stycznia 2017   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 98,5 m 93,0 m 247,4 pkt 3. 6,3 pkt Miran Zupančič
10. 21 stycznia 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 133,0 m 138,5 m 231,8 pkt 2. 6,6 pkt Clemens Aigner
11. 20 stycznia 2018   Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 132,5 m 140,0 m 288,2 pkt 1.
12. 3 lutego 2018   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 135,0 m 135,5 m 264,5 pkt 1.
13. 4 lutego 2018   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 134,0 m 130,0 m 267,5 pkt 1.
14. 11 lutego 2018   Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 141,5 m 127,0 m 256,7 pkt 2. 7,1 pkt Halvor Egner Granerud
15. 18 lutego 2018   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 114,0 m 266,3 pkt 3. 3,6 pkt David Siegel
16. 25 lutego 2018   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 132,5 m 134,0 m 255,1 pkt 3. 27,5 pkt Marius Lindvik
17. 28 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 123,5 m 131,5 m 273,9 pkt 2. 10,5 pkt Philipp Aschenwald

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - 5 1 - - - - - - - - - - 4 8 227
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
- - - - - - - - - 4 29 31 25 23 60 - - - - - - - 35 - - - - - 66
Sezon 2013/2014
                                                punkty
10 4 4 4 10 10 - - - - - - 7 1 22 11 42 64 64 - - 4 2 - 527
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - - - 12 54 17 1 8 8 - - 2 1 4 30 26 10 30 - - - - 463
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
- - - - - - - - - 1 2 3 2 6 - - - - - - - - - - - - - - - - 360
Sezon 2017/2018
                                                        punkty
- - - - 43 33 6 8 29 38 4 1 34 4 14 1 1 5 2 7 3 12 3 - - - - - 795
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - - - 5 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 125
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011 98.
2012 niesklasyfikowany
2013 24.
2014 6.
2015 4.
2016 84.
2018 59.
2019 67.
2020 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 13 września 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 144,0 m 132,0 m 259,1 pkt
2. 27 września 2014   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 136,5 m 137,0 m 267,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 września 2013   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 130,0 m [e] 126,6 pkt 3. 5,1 pkt Marinus Kraus
2. 13 września 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 144,0 m 132,0 m 259,1 pkt 1.
3. 21 września 2014   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,5 m 113,5 m 249,5 pkt 2. 1,0 pkt Jakub Wolny
4. 27 września 2014   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 136,5 m 137,0 m 267,7 pkt 1.
5. 5 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 105,0 m 105,5 m 237,4 pkt 3. 8,9 pkt Dawid Kubacki
6. 22 sierpnia 2015   Kuopio Puijo K-120 HS-127 121,5 m 119,5 m 228,9 pkt 2. 5,7 pkt Florian Altenburger
7. 18 września 2020   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 129,0 m 250,0 pkt 3. 4,9 pkt Martin Hamann

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2020

2011
                    punkty
37 30 - - - - - - - - 1
2012
                            punkty
- - 47 - - - - - - - - - - - 0
2013
                    punkty
- - - - - - 7 3 40 60 96
2014
                            punkty
- - - - - - - - 1 9 7 2 1 30 346
2015
                            punkty
- 3 11 7 2 4 6 5 - - - - - - 335
2016
                            punkty
21 29 - - - - - - - - - - - - 12
2018
                          punkty
12 15 - - - - - - - - - - - 38
2019
                                punkty
17 10 - - - - - - - - - - - - - - 40
2020
    punkty
3 6 100
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Anže Lanišek, Ema Klinec, Peter Prevc
  2. a b Skład zespołu: Jurij Tepeš, Anže Lanišek, Jernej Damjan, Peter Prevc
  3. a b Skład zespołu: Anže Lanišek, Peter Prevc, Žiga Jelar, Timi Zajc
  4. a b Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Anže Lanišek, Peter Prevc
  5. a b c d e f Seria konkursowa została odwołana.
  6. a b Skład zespołu: Rok Justin, Anže Lanišek, Jaka Hvala, Nejc Dežman
  7. a b Skład zespołu: Cene Prevc, Tomaž Verbajs, Andraž Modic, Anže Lanišek
  8. a b Skład zespołu: Cene Prevc, Domen Prevc, Andraž Modic, Anže Lanišek
  9. a b Skład zespołu: Anže Lanišek, Tilen Bartol, Bor Pavlovčič, Domen Prevc
  10. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Luka Pintarič, Anže Lanišek
  11. a b Skład zespołu: Nejc Seretinek, Cene Prevc, Florjan Jelovčan, Anže Lanišek
  12. a b Skład zespołu: Anja Javoršek, Julija Sršen, Anže Lanišek, Cene Prevc

PrzypisyEdytuj

  1. Wisla (POL) Men's HS134 Extended Start List (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-09-17].
  2. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  3. a b c LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  4. Mikołaj Szuszkiewicz: Skoki Narciarskie: YOG: Anze Lanisek młodzieżowym mistrzem olimpijskim. skijumping.pl, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-29].
  5. Oldest / Youngest Winner (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-25].
  6. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Anze Lanisek wygrywa Alpen Cup (pol.). skokinarciarskie.pl, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-10].
  7. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  8. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  9. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  10. a b LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  11. a b c LANISEK Anze - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-10-09].
  12. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  13. a b LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  14. LANISEK Anze - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  15. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-15].
  16. LANISEK Anze - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-10-09].

BibliografiaEdytuj