Otwórz menu główne

Anastazja Barnimówna

Anastazja Barnimówna (ur. w okr. 12391245, zm. 15 marca 1317 w Rybnicy[1]) – żona Henryka I Pielgrzyma, księcia meklemburskiego na Wyszomierzu, córka Barnima I Dobrego, księcia szczecińskiego i pomorskiego oraz Marianny.

Anastazja Barnimówna
księżniczka szczecińska i pomorska;
księżna meklemburska na Wyszomierzu
Jako żona Henryka I Pielgrzyma
Dane biograficzne
Dynastia Gryfici
Data urodzenia w okr. 12391245
Data i miejsce śmierci 15 marca 1317
w Rybnicy
Miejsce spoczynku w kościele franciszkańskim w Wyszomierzu
Ojciec Barnim I
Matka Marianna
Mąż Henryk I Pielgrzym
Dzieci Ludgarda,
Henryk II Lew,
Jan III

ŻyciorysEdytuj

Anastazja występuje w meklemburskich dokumentach źródłowych od 29 sierpnia 1273. Najpóźniej w 1260 wyszła za mąż za Henryka I Pielgrzyma. W latach 12721287 sprawowała regencję w imieniu małoletnich synów, na skutek pielgrzymki do Ziemi Świętej jej męża oraz okresu niewoli saraceńskiej, w jakiej pozostawał w Kairze i Babilonie[1].

Oprawa wdowia Anastazji opiewała ziemie położone na wyspie Pöl. Zmarłą 15 marca 1317 pochowano bez sarkofagu, w kościele franciszkańskim w Wyszomierzu[potrzebny przypis].

RodzinaEdytuj

Ze związku małżeńskiego z Henrykiem I Pielgrzymem pochodziło troje znanych dzieci:

GenealogiaEdytuj

Bogusław II
ur. w okr. 1178–1184
zm. 23 lub 24 I 1220 lub 1221
Mirosława
ur. w okr. 1190–1195
zm. p. przed 2 II 1237
Eryk X Knutsson
ur. ok. 1180
zm. 10 IV 1216
Rycheza duńska
ur. ?
zm. ?
         
     
  Barnim I Dobry
ur. zap. ok. 1210
zm. 13 lub 14 XI 1278
Marianna
ur. 1215
zm. 27 VI 1252
     
   
Henryk I Pielgrzym
ur. po 1230
zm. 2 I 1302
OO   najp. 1260
Anastazja Barnimówna
 (ur. w okr. 1239–1245,
zm. 15 III 1317)
                   
                   
         
Jan III
ur. po 1266
zm. 27 V 1289
Henryk II Lew
ur. po 14 IV 1266
zm. 21 lub 22 I 1329
Ludgarda
ur. 1261
zm. 12 XII 1283


PrzypisyEdytuj

  1. a b c E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 155-156.

BibliografiaEdytuj