Otwórz menu główne

Andrea Anastasi

włoski siatkarz, trener siatkówki

Andrea Anastasi (ur. 8 października 1960 w Poggio Rusco) – włoski siatkarz i trener siatkarski, w latach 2011–2013 selekcjoner polskiej reprezentacji siatkarzy. Obecnie trener Onico Warszawa.

Andrea Anastasi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 października 1960
Poggio Rusco
Wzrost 183 cm
Pozycja I trener
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
1977–1980 Pallavolo Parma
1980–1983 Panini Modena
1983–1987 Pallavolo Falconara
1987–1991 Sisley Treviso
1991–1992 Schio Sport
1992–1993 Gioia del Colle
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
Włochy Włochy A 141
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1994–1995 Pallavolo Brescia
1995–1999 Montichiari
1999–2003 Włochy
2003–2005 Piemonte Volley
2005–2007 Hiszpania
2007–2010 Włochy
2011–2013 Polska
2014–2019 Trefl Gdańsk
2018 Belgia
2019– Projekt Warszawa

Kariera zawodniczaEdytuj

W latach 1981–1991 rozegrał 141 spotkań w reprezentacji Włoch, grając na pozycji przyjmującego. Karierę sportową zakończył w 1993.

W 1989 wygrał z Włochami mistrzostwa Europy, a w 1990 mistrzostwa świata.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu czynnego uprawiania siatkówki w 1993 zaczął pracować jako trener. Jest uczniem argentyńskiego trenera Julio Velasco. Z sukcesami prowadził kilka klubów włoskich i w latach 1999–2003 reprezentację Włoch, z którą zdobył mistrzostwo Europy w 1999 roku, wicemistrzostwo Europy w 2001 roku, brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney oraz dwukrotnie wygrywając Ligę Światową w 1999 i 2000 roku.

Na mistrzostwach Europy w 2007 roku z reprezentacją Hiszpanii zdobył tytuł mistrzów Europy. Po tym sukcesie wrócił do pracy z reprezentacją Włoch. Jednak tym razem bez większych sukcesów (4. miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie, 10. miejsce na mistrzostwach Europy w Turcji oraz 4. miejsce na mistrzostwach świata we Włoszech). Po MŚ 2010 przestał być trenerem reprezentacji Włoch. Jego następcą został Mauro Berruto[1].

Anastasi wyraził następnie gotowość poprowadzenia reprezentacji Polski. 3 lutego 2011 decyzją Zarządu PZPS został wybrany na trenera męskiej siatkarskiej reprezentacji Polski. 23 lutego podpisał kontrakt. Pierwszy rok pracy z reprezentacją Polski przyniósł trzy medale na wszystkich możliwych imprezach międzynarodowych w 2011 roku (brąz Ligi Światowej, brąz mistrzostw Europy i srebro w Pucharze Świata). W następnym roku zdobył z reprezentacją złoty medal Ligi Światowej oraz dotarł z nią do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Londynie, gdzie przegrał z Rosją 0:3. Tym samym pierwszy raz od objęcia przez jego funkcji trenera reprezentacji Polski zespół nie zdobył medalu na turnieju międzynarodowym. Rok później polscy siatkarze zawiedli w Lidze Światowej, zajmując dopiero 11. miejsce, co było najgorszą lokatą w historii występów w Lidze Światowej. Słabo również Polacy spisali się na mistrzostwach Europy, gdzie reprezentacja odpadła w barażach o wejście do ćwierćfinału z Bułgarią 2:3. 24 października 2013 roku został zwolniony z funkcji selekcjonera reprezentacji Polski.

Od 2014 roku trener Trefla Gdańsk, z którym zdobył Puchar Polski 2015 i wicemistrzostwo Polski 2015. W 2018 zdobył z Treflem Puchar Polski.

BiografiaEdytuj

Z polskim dziennikarzam Kamilem Składowskim jest autorem swojej biografii „Andrea Anastasi. Licencja na trenowanie”[2]

Największe sukcesy jako zawodnikEdytuj

  • Mistrzostwo świata:
  • Liga Światowa:
  • Mistrzostwo Europy:
  • Puchar CEV:
    •   1983, 1986, 1991

Największe sukcesy trenerskieEdytuj

Liga Światowa:

Mistrzostwa Europy:

Liga Światowa:

Igrzyska olimpijskie:

Liga Światowa:

Mistrzostwa Europy:

Liga Światowa:

Mistrzostwa Europy:

Mistrzostwa Europy:

Liga Światowa:

Liga Światowa:

Mistrzostwa Europy:

Puchar Świata:

Mistrzostwa Polski:

Puchar Polski:

Superpuchar Polski:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mariella Caruso: Italvolley: Ufficiale, Berruto è il nuovo CT (wł.). volleyball.it, 2010-12-15. [dostęp 2011-01-13].
  2. Redakcja, Były trener reprezentacji Polski Andrea Anastasi i tomaszowski dziennikarz Kamil Składowski promowali wspólnie napisaną książkę (FOTO), Tomaszów Mazowiecki Nasze Miasto, 19 września 2019 [dostęp 2019-09-19] (pol.).

BibliografiaEdytuj