Otwórz menu główne

Andreas Alamommo

fiński skoczek narciarski

Andreas Alamommo (ur. 23 grudnia 1998 w Rovaniemi) – fiński skoczek narciarski. Srebrny medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy w 2015 w konkursie drużynowym. Uczestnik Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016. Medalista zimowych i letnich mistrzostw kraju.

Andreas Alamommo
Andreas Alamommo
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1998
Rovaniemi, Finlandia[1]
Klub Ounasvaaran Hiihtoseura
Debiut w PŚ 19 listopada 2017 w Wiśle (43. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 10 lutego 2019 w Lahti (29. miejsce)
Rekord życiowy 221,5 m na Letalnicy w Planicy (22 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Srebro Vorarlberg 2015 drużynowo

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

W oficjalnych zawodach rozgrywanych przez FIS zadebiutował w sierpniu 2013 roku podczas konkursów FIS Cup w Kuopio, gdzie w pierwszym konkursie został zdyskwalifikowany, a w drugim był 41. Punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu po raz pierwszy zdobył w tym samym miejscu rok później. Dzięki nim sezon 2014/2015 zakończył z dorobkiem 19 punktów, zajmując 159. miejsce w klasyfikacji indywidualnej tego cyklu. We wrześniu 2015 roku zajął najwyższe dotąd miejsca w zawodach tego cyklu, plasując się w rumuńskim Râșnovie na 4. i 5. pozycji[2].

Niedługo po zdobyciu pierwszych punktów w FIS Cup zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym. W tym samym mieście w sierpniu 2015 zdobył pierwsze punkty tego cyklu, w sumie gromadząc ich 26 i plasując się na 67. pozycji w klasyfikacji generalnej. Wcześniej, w grudniu 2014, zdobył także pierwsze punkty zimowego cyklu Pucharu Kontynentalnego, zdobywając w Renie 3 punkty, które pozwoliły mu zająć 133. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 2014/2015. W kolejnym sezonie (2015/2016) w zawodach tego cyklu zgromadził 46 punktów, zajmując 98. pozycję w klasyfikacji generalnej[2].

W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 2015/2016[2]. Początkowo miał wystartować w konkursie w Kuusamo[3], jednak po jego odwołaniu w zawodach najwyższej rangi zadebiutował w ostatniej części 64. Turnieju Czterech Skoczni[4], odpadając w kwalifikacjach w Bischofshofen. W sezonie 2015/2016 wystartował jeszcze w Lahti, gdzie także odpadł w kwalifikacjach[2]

Kilkukrotnie startował w juniorskich zawodach międzynarodowych rangi mistrzowskiej. W 2015 w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy zajął 6. pozycję w rywalizacji indywidualnej, a drużynowo zdobył srebrny medal, wraz z reprezentacją Finlandii, w której oprócz niego startowali Niko Kytösaho, Joni Markkanen i Niko Löytäinen. Rok później zajął 6. miejsce w konkursie indywidualnym skoczków podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016[2].

Ponadto dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów – w 2015 indywidualnie zajął 31. miejsce, a drużynowo uplasował się na 8. pozycji, a rok później powtórzył wynik w rywalizacji drużynowej, a indywidualnie został sklasyfikowany na 25. miejscu[2].

19 listopada 2017 w Wiśle zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 43. miejsce[5].

10 lutego 2019 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 29. pozycję w zawodach w Lahti[6].

Dwukrotnie zdobywał medale letnich mistrzostw Finlandii w konkursach drużynowych seniorów – w 2014 złoty (oprócz niego w drużynie Ounasvaaran Hiihtoseura skakali Juuso Heikkinen, Harri Olli i Sami Niemi)[7], a rok później srebrny (w drużynie skakali z nim Heikkinen, Olli i Anselmi Ilola)[8]. W styczniu 2016 zdobył także brązowy medal Mistrzostw Finlandii w Skokach Narciarskich 2016 w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[9].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 38. miejsce (K-98), 34. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang 8. miejsce[a]

Starty A. Alamommo na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 94,0 m 91,3 pkt 168,0 pkt Andreas Wellinger
34. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 120,0 m 107,6 pkt 178,1 pkt Kamil Stoch
8. 19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 117,0 m 115,5 m 790,4 pkt (192,1 pkt) 308,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck nie zakwalifikował się (K-120), 31. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck 10. miejsce (K-120)[b]

Starty A. Alamommo na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 109,0 m 90,6 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[b] 106,5 m 354,1 pkt (76,5 pkt) 633,4 pkt Niemcy
31. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 88,0 m 84,2 pkt 134,1 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2015   Ałmaty 31. miejsce
2016   Râșnov 25. miejsce
2017   Park City 12. miejsce
2018   Kandersteg 7. miejsce

DrużynowoEdytuj

2015   Ałmaty 8. miejsce[c]
2016   Râșnov 8. miejsce[d]
2017   Park City 6. miejsce[e]
2018   Kandersteg 6. miejsce[f]

Starty A. Alamommo na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 113,5 pkt 156,4 pkt Johann André Forfang
8. 7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[c] 94,0 m 93,5 m 769,5 pkt (201,4 pkt) 123,8 pkt Norwegia
25. 23 lutego 2016   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 88,5 m 208,5 pkt 40,5 pkt David Siegel
8. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[d] 87,5 m 78,5 m 707,9 pkt (181,4 pkt) 158,8 pkt Niemcy
12. 1 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 92,0 m 91,5 m 242,1 pkt 21,1 pkt Viktor Polášek
6. 3 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[e] 85,5 m 87,5 m 802,1 pkt (221,3 pkt) 130,2 pkt Słowenia
7. 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 93,5 m 257,8 pkt 33,6 pkt Marius Lindvik
6. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[f] 96,5 m 99,0 m 921,8 pkt (262,0 pkt) 146,7 pkt Niemcy

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017/2018 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
                                                          punkty
- - - - - - - - - - q - - - - - - - - q - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
                                            punkty
43 q q 32 35 q 49 - - - - - - - - 48 q - - - q - 0
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
q 62 q - - - - - - 46 49 43 43 q - - q q q 29 47 49 q q q q q - 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018/2019 59.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 77.
2019 57.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2019 46.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 59.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016 niesklasyfikowany
2017 48.
2018 79.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2016
                    punkty
- - - 36 - - 33 37 - - 0
2017
                  punkty
- - - - - 11 26 46 27 33
2018
                  punkty
q - - - 32 29 - - - 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 133.
2015/2016 93.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 56.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2014/2015
                                                    punkty
45 37 28 - - 51 36 - - - - - - - - 32 42 - - - - - - - - - 3
Sezon 2015/2016
                                                      punkty
- - - 22 27 31 24 46 46 37 34 - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
- - - 44 - - - - - 45 - - - - - - - - - - 52 54 - - - - 43 46 - - 0
Sezon 2017/2018
                                                        punkty
- - - - 56 14 17 22 10 28 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 70
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - 48 42 18 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 63
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Janne Ahonen, Andreas Alamommo, Jarkko Määttä, Antti Aalto
  2. a b Skład zespołu: Jarkko Määttä, Andreas Alamommo, Eetu Nousiainen, Antti Aalto
  3. a b Skład zespołu: Andreas Alamommo, Antti Aalto, Eetu Nousiainen, Juho Ojala
  4. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Aapo Lehtinen, Eetu Nousiainen, Andreas Alamommo
  5. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Eetu Nousiainen, Kalle Heikkinen, Andreas Alamommo
  6. a b Skład zespołu: Niko Löytäinen, Kalle Heikkinen, Jonne Veteläinen, Andreas Alamommo

PrzypisyEdytuj

  1. Bischofshofen (AUT) Men's HS142 Extend start list (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-01-05].
  2. a b c d e f Adam Kwieciński: ALAMOMMO Andreas 1998.12.23 FIN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2015-11-27].
  3. Dominik Formela: 10 Finów wystąpi w Ruce. skijumping.pl, 2015-11-23. [dostęp 2016-04-22].
  4. Daniel Ludwiński: Dwaj fińscy skoczkowie wracają do domu. Debiutant zastąpi doświadczonych kolegów. sportowefakty.wp.pl, 2016-01-01. [dostęp 2016-04-22].
  5. ALAMOMMO Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-19].
  6. ALAMOMMO Andreas - Athlete Information (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-02-10].
  7. Aleksandra Kruc: Sami Niemi i Ounasvaaran Hiihtoseura triumfują w mistrzostwach Finlandii. skokinarciarskie.pl, 2014-09-15. [dostęp 2015-11-27].
  8. Mäkihyppy Muovimäen Joukkue SM. vuokattievents.fi, 2015-09-19. [dostęp 2015-11-28].
  9. Adam Bucholz: Kytoesaho mistrzem Finlandii na normalnej skoczni, powrót Nieminena. skijumping.pl, 2016-01-30. [dostęp 2016-04-22].

BibliografiaEdytuj