Andrew Stevens

aktor i reżyser amerykański

Herman Andrew Stephens[1][2], lepiej znany jako Andrew Stevens (ur. 10 czerwca 1955 w Memphis) – amerykański, reżyser, scenarzysta, producent i aktor[3].

Andrew Stevens
ilustracja
Imię i nazwisko Herman Andrew Stephens
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1955
Memphis, Tennessee
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek

Kate Jackson
(1978-1982; rozwód)
Robyn Stevens
(1995-2010; rozwód)
Diana Stevens
(2016-2018; rozwód)

Lata aktywności od 1973
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Memphis[4] w Tennessee jako syn aktorki Stelli Stevens i jej pierwszego męża Noble Hermana Stephensa[5]. Jego rodzice pobrali się 1 września 1954[6].

W latach 1973-1974 uczęszczał do Immaculate Heart College w Los Angeles, a w latach 1974-75 był uczniem West Los Angeles College i Los Angeles Valley College. W 1987 studiował psychologię na prywatnym Uniwersytecie Antioch w Yellow Springs[7], w stanie Ohio. Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Lee Strasberga, Davida Craiga, Vincenta Chase i Roberta Eastona.

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na dużym ekranie wystąpił w wieku 8 lat ze swoją matką w filmie Zaloty ojca Eddiego (The Courtship of Eddie's Father, 1963)[8]. W grudniu 1973 pojawił się w jednym z odcinków serialu Adam-12[9].

Po ukończeniu liceum, latem został odkryty przez hollywoodzkiego agenta i mając okrągłe 20 lat powrócił przed kamery kinowe w takich filmach jak: komedia romantyczna Szampon (Shampoo, 1975) z Warrenem Beatty, Julie Christie i Goldie Hawn oraz dramat kryminalny Las Vegas Lady (1975) u boku swojej matki.

W grudniu 1975 był przesłuchiwany do roli Luke’a Skywalkera w Gwiezdnych wojnach (Star Wars Episode IV: A New Hope)[10], lecz ostatecznie postać tę zagrał Mark Hamill. Status młodego i zdolnego aktora zyskał po udziale w horrorze Masakra w ogólniaku (Massacre at Central High, 1976)[11].

Pierwszą główną rolą była postać Billy’ego Raya Pikewa w dramacie wojennym Chłopcy w kompanii C (The Boys in Company C, 1978), a za swój właściwy debiut otrzymał nominację do nagrody Złotego Globu[12]. Wcielając się w rolę syna ex-agenta CIA ze zdolnościami telekinetycznymi w dreszczowcu Briana De Palmy Furia (The Fury, 1978), zaimponował ogromną siłą wyrazu i nastrojowością[13].

Karierę telewizyjną kontynuował w serialach CBS: Emerald Point N.A.S. (1983-84)[14] w roli porucznika Glenna Matthews oraz operze mydlanej Dallas (1987-89)[15] jako Casey Denault. Jego kolejne filmy, np. kryminał Za dziesięć minut północ (Ten To Midnight, 1983)[16] jako detektyw Paul McAnn, który pomaga w prowadzeniu śledztwa porucznikowi Kesslerowi (Charles Bronson), świadczą o poszukiwaniach na oślep. Bowiem role, które grywał były pozbawione wewnętrznej dynamiki, jakby podczas realizacji tracił do nich serce. Za to grał z zapałem na małym ekranie; m.in. w sitcomie ABC Statek miłości (Love Boat, 1984), w podwójnej roli jako aktor/żigolo Buddy Hudson i tajemniczy syn Sadie LaSalle w miniserialu ABC Żony Hollywoodu (Hollywood Wives, 1985), będącym adaptacją powieści Jackie Collins.

Emanował witalizmem i zmysłowością, elektryzował spojrzeniem małych ale wyrazistych oczu, niepokoił pojawiającym się czasem uśmiechem drapieżnika jako uwikłany w pożądliwości ciała ochroniarz w cyklu erotycznych dreszczowców klasy C Nocne oczy – w roku 1990 z Tanyą Roberts, 1992, 1993 (także jako reżyser, producent i scenarzysta) i 1996 – oraz Chemia ciała 3 (Point of Seduction: Body Chemistry III, 1994) z Morgan Fairchild. Pojawił się z Shannon Tweed w pięciu filmach: Nocne oczy II (Night Eyes II, 1991), Nocna straż III (Night Eyes Three, 1993), Kobieta odrzucona (Scorned, 1994), Zakazane sny (Illicit Dreams, 1994) i Chemia ciała 4 (Body Chemistry 4: Full Exposure, 1995)[17].

Był założycielem i prezesem Franchise Pictures. Był reżyserem m.in. filmu Biały Kruk (The White Raven, 1998) z Joanną Pacułą, a zdjęcia kręcono również w Polsce. Jako producent może się pochwalić obrazami, które odniosły duży sukces, m.in. Jak ugryźć 10 milionów (The Whole Nine Yards, 2000) i sequel Jak ugryźć 10 milionów 2 (The Whole Ten Yards, 2004) z Bruce’em Willisem, Obietnica (The Pledge, 2001) z Jackiem Nicholsonem i Teściowie (The In-Laws, 2003) z Michaelem Douglasem. Firma Franchise Pictures, po przegranej sprawie oszustwa o wartości wielu milionów dolarów w Los Angeles, ogłosiła upadłość na podstawie rozdziału 11 w dniu 19 sierpnia 2004, a następnie przestała istnieć[18].

W 2017 opublikował podręcznik do pisania scenariuszy, Screenwriting for Profit: Writing for the Global Marketplace. Książka omawia, w jaki sposób autorzy mogą wykorzystać lepsze zrozumienie krajowych i międzynarodowych rynków filmowych, aby pomóc w ich scenariuszach[19].

Życie prywatneEdytuj

23 sierpnia 1978 ożenił się z aktorką Kate Jackson, z którą zagrał w telewizyjnym remake'u Cylinder (Topper, 1979). 4 stycznia 1980 doszło do rozwodu. Związany był z Kim Darby (1976), Heather Locklear (1980-1981), Terri Garber (1981), Britt Ekland (1981), Morgan Fairchild (1981), BarBarą Luną (1981), Kelly Harmon (1981-82) i Heather Thomas (1989-1990)[20]. W 1995 poślubił Robyn, z którą ma troje dzieci. W 2010 Robyn i Andrew Stevens rozwiedli się.

Jest zdeklarowanym demokratą.

FilmografiaEdytuj

Obsada aktorskaEdytuj

Filmy fabularneEdytuj

  • 1963: Zaloty ojca Eddiego (The Courtship of Eddie's Father)
  • 1975: Szampon (Shampoo) jako chłopiec #2
  • 1975: Las Vegas Lady jako Denny
  • 1976: Siła Vigilante (Vigilante Force) jako Paul Sinton
  • 1976: Zesłaniec (Deportee) jako Mac
  • 1976: Masakra w ogólniaku (Massacre at Central High) jako Mark
  • 1977: Dzień zwierząt (Day of the Animals) jako Bob Denning
  • 1978: Furia (The Fury) jako Robin
  • 1978: Chłopcy w kompanii C (The Boys in Company C) jako szeregowy Billy Ray Pike
  • 1982: Uwiedzenie (The Seduction) jako Derek
  • 1983: Za dziesięć minut północ (10 to Midnight) jako Paul McAnn
  • 1989: Przerażenie w obrębie (The Terror Within) jako David
  • 1990: W kanale (Down the Drain) jako Victor Scalia
  • 1990: Nocne oczy (Night Eyes) jako Will Griffith
  • 1990: Kły (Tusks) jako Mark Smith
  • 1990: W dół rynsztoka (Down the Drain) Victor Scalia
  • 1990: Red Blooded American Girl jako Owen Augustus Urban III
  • 1991: Lolita al desnudo
  • 1991: Śmiertelnie Niewinne (Deadly Innocents) jako Bob Appling
  • 1992: Nocne oczy II (Night Eyes II) jako Will Griffith
  • 1992: Maximum Force jako Tommy
  • 1992: Mój kumpel Munchie (Munchie) jako Narzeczony
  • 1993: Śmiertelni wrogowie (Deadly Rivals) jako Kevin Fitzgerald
  • 1993: Nocna straż III (Night Eyes Three) jako Will Griffith
  • 1993: Dublerka (Double Threat) jako Eric Cline
  • 1994: Kobieta odrzucona (Scorned) jako Alex Weston
  • 1994: Chemia ciała III (Point of Seduction: Body Chemistry III) jako Alan Clay
  • 1994: Munchie kontratakuje (Munchie Strikes Back) jako Shelby Carlisle
  • 1995: Latająca deska 2/Król deskorolki (The Skateboard Kid 2) jako Ken Fields
  • 1995: Zakazane sny (Illicit Dreams) jako Nick Richardson
  • 1995: Chemia ciała IV (Body Chemistry 4: Full Exposure) jako Alan Clay
  • 1997: Rewolwerowiec (The Shooter) jako Jacob
  • 1997: Kobieta odrzucona 2 (Scorned 2) jako Alex Weston
  • 1999: Dzieciak z X-ray Eyes (The Kid with X-ray Eyes) jako Drake Berfield
  • 1999: Tajna broń (Active Stealth) jako kapitan Stevens
  • 2000: Agent Red jako sierżant lotnictwa
  • 2001: Granice ryzyka (Mach 2) jako kapitan Stevens
  • 2001: Stacja kosmiczna 'Avna' (Stranded) jako Phil Andrews
  • 2002: Grzechotniki (Venomous) jako Daniel Andrews
  • 2004: Łowca głów (Pursued) jako szef Palmer's
  • 2005: Czarny świt (Black Dawn) jako strażnik Harold
  • 2005: Gwiazda popu (Popstar) jako profesor Stevens
  • 2005: Strzelec wyborowy (The Marksman) jako kpt. Jack Stevens
  • 2007: Z podniesionym czołem 3: W imię sprawiedliwości (Walking Tall: Lone Justice) jako Andrew Davis
  • 2007: Misjonarz (Missionary Man) jako Smuggler
  • 2009: Fire from Below jako Todd Moiyer

Filmy TVEdytuj

  • 1975: Ostatni pozostawieni przy życiu (The Last Survivors) jako Checkerman
  • 1975: Wilkołak na Woodstock (The Werewolf of Woodstock) jako Dave
  • 1976: Proces Oregon (The Oregon Trail) jako Andrew Thorpe
  • 1977: Tajemnice (Secrets) jako Joel Corcoran
  • 1978: Bękart (The Bastard) jako Phillipe Charboneau/Philip Kent
  • 1979: Nędznik, złodziej (Beggarman, Thief) jako Billy Abbott
  • 1979: Cylinder (Topper) jako George Kirby
  • 1979: Rebelianci (The Rebels) jako Philip Kent
  • 1979: Kobieta przy West Point (Women at West Point) jako Doug Davidson
  • 1981: Code Red jako Ted Rorchek
  • 1981: Cud na lodzie (Miracle on Ice) jako Mike Eruzione
  • 1982: Forbidden Love jako Casey Wagner
  • 1983: Journey's End jako porucznik Raleigh
  • 1990: Columbo: Morderstwo w Malibu (Columbo: Murder in Malibu) jako Wayne Jennings
  • 1991: Detektyw Extralarge: Yo Yo (Extralarge: Jo-Jo) jako Burt
  • 1992: Kobieta odrzucona: Historia Betty Broderick (A Woman Scorned: The Betty Broderick Story)
  • 1996: Pranie mózgów (Subliminal Seduction) jako Tom Moore
  • 1996: Zmiana Warty 4 (Night Eyes 4) jako Will Griffith
  • 2010: Mongolian Death Worm jako Jackson

Seriale TVEdytuj

  • 1973: Adam-12 jako Rod Foreman
  • 1974: Apple's Way jako Richard Graham
  • 1975: Policyjna opowieść (Police Story) jako Danny Boy
  • 1976: Pytanie (The Quest) jako Minter
  • 1976: Kiedyś pewien orzeł (Once an Eagle) jako Donny Damon
  • 1976: Shazam! jako Jim
  • 1977: Proces Oregon (The Oregon Trail) jako Andrew Thorpe
  • 1977: Westside Medical jako Tom
  • 1981: Code Red jako Ted Rorchek
  • 1983-84: Emerald Point N.A.S. jako porucznik Glenn Matthews
  • 1984-89: Napisała: Morderstwo (Murder, She Wrote) jako David Tolliver
  • 1985: Statek miłości (The Love Boat) jako Curtis
  • 1985: Żony Hollywood (Hollywood Wives) jako Buddy Hudson
  • 1985-87: Hotel jako Cliff Palmer
  • 1987-89: Dallas jako Casey Denault
  • 1991: Legenda księcia Valianta (The Legend of Prince Valiant) jako nadprogramowe głosy
  • 1992: Potwór z bagien (Swamp Thing) jako Bartok
  • 1993: Jedwabne pończoszki (Silk Stalkings) jako dr Richard Wyman

EkipaEdytuj

ReżyseriaEdytuj

ProdukcjaEdytuj

Producent wykonawczyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Personalidade: Andrew Stevens (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-10-22].
  2. Andrew Stevens (ang.). Listal. [dostęp 2015-08-03].
  3. Michele Willens: 'A Very Legitimate Form of Employment': The Stars of DTV (ang.). „Los Angeles Times”, 28 listopada 1993. [dostęp 2015-08-03].
  4. Andrew Stevens Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2021-07-03].
  5. Andrew Stevens Biography (1955-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-08-03].
  6. Who is Andrew Stevens (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-08-03].
  7. Andrew Stevens Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-03].
  8. Andrew Stevens (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-08-03].
  9. Andrew Stevens Biography (ang.). Brian's Drive-In Theater. [dostęp 2015-08-03].
  10. Fernanda Furquim: Por onde andam os galãs da década de 1980? (port.). Veja, 24 czerwca 2012. [dostęp 2021-07-03].
  11. Hal Erickson: Andrew Stevens Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2015-08-03].
  12. Andrew Stevens Awards (ang.). AllMovie. [dostęp 2015-08-03].
  13. Andrew Stevens Biography (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-08-03].
  14. Andrew Stevens (ang.). TV.com. [dostęp 2015-08-03].
  15. Andrew Stevens (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2015-08-03].
  16. Andrew Stevens (10 de Junho de 1955) (port.). Filmow. [dostęp 2017-10-22].
  17. Andrew Stevens (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-08-03].
  18. Janet Shprintz, Dana Harris: Elie’s new chapter (ang.). „Variety”. [dostęp 2015-08-03].
  19. Screenwriting for Profit (ang.). Routledge. [dostęp 2019-08-03].
  20. Andrew Stevens Relationships (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-03].

BibliografiaEdytuj