Otwórz menu główne

Andrij Wiktorowycz Połunin, ukr. Андрій Вікторович Полунін, ros. Андрей Викторович Полунин, Andriej Wiktorowicz Połunin (ur. 5 marca 1971 w Dniepropetrowsku, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Andrij Połunin
Андрій Полунін
Pełne imię i nazwisko Andrij Wiktorowycz Połunin
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1971
Dniepropetrowsk
Wzrost 174 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1981–1985 Dnipro-75 Dniepropetrowsk
1985–1989 SportInternat Dniepropetrowsk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989 Szachtar Pawłohrad 1 (0)
1990–1996 Dnipro Dniepropetrowsk 152 (23)
1997 CSKA Kijów 14 (0)
1997 Krywbas Krzywy Róg 9 (2)
1998 Karpaty Lwów 14 (1)
1998–1999 1. FC Nürnberg 16 (2)
1999–2000 FC St. Pauli 29 (4)
2000–2002 Rot-Weiss Essen 28 (1)
2002–2003 Dnipro Dniepropetrowsk 6 (0)
2003–2004 Krywbas Krzywy Róg 1 (0)
W sumie: 270 (33)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1995  Ukraina 9 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2007–2012 Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka (dyrektor sportowy)
2012 Arsenał Kijów (dyrektor wykonawczy)
2013– Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka (dyrektor sportowy)

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej Dnipro-75 Dniepropetrowsk, a potem Internatu Sportowego w Dniepropetrowsku. Pierwszy trener Witrohonow[1]. W 1989 rozpoczął karierę piłkarską w w drużynie rezerwowej Dnipra Dniepropetrowsk. Również grał w farm-klubie Szachtar Pawłohrad. W 1991 debiutował w podstawowym składzie Dnipra. W latach 1997-1998 występował w zespołach CSKA Kijów, Krywbas Krzywy Róg i Karpaty Lwów. Latem 1998 wyjechał do Niemiec, gdzie bronił barw klubów 1. FC Nürnberg, FC St. Pauli i Rot-Weiss Essen. W 2002 powrócił do Ukrainy, gdzie został piłkarzem Dnipra. W następnym sezonie przeniósł się do Krywbasa, w którym zakończył karierę piłkarską[2].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

28 października 1992 debiutował w drużynie narodowej Ukrainy w zremisowanym 1:1 meczu towarzyskim z Białorusią. Łącznie rozegrał 9 gier reprezentacyjnych i strzelił 1 gola do bramki Włoch[3].

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery piłkarskiej przez pewien czas odpoczywał od piłki nożnej. Dopiero od 2007 pełnił funkcje dyrektora sportowego klubu Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka. We wrześniu 2012 został zaproszony na stanowisko dyrektora wykonawczego Arsenału Kijów[4], w którym pracował do grudnia 2012[5]. Po tym powrócił do poprzedniego stanowiska w ochtyrskim klubie[6].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj