Otwórz menu główne

Andrzej Żabiński

polski polityk, działacz partyjny

Andrzej Żabiński (ur. 28 maja 1938 w Katowicach, zm. 17 marca 1988) – polski polityk, działacz partyjny, socjolog.

Andrzej Żabiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1938
Katowice
Data śmierci 17 marca 1988
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 22 maja 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka im. Janka Krasickiego Srebrna Odznaka im. Janka Krasickiego

ŻyciorysEdytuj

W 1956 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Ukończył studia w Wyższej Szkole Nauk Społecznych oraz na Uniwersytecie Warszawskim. Z zawodu był technikiem przemysłu drzewnego i socjologiem. Od 1962 pełnił funkcje w organizacjach młodzieżowych. Był przewodniczącym zarządów wojewódzkich Związku Młodzieży Wiejskiej i Związku Młodzieży Socjalistycznej. Od 1967 do 1972 przewodniczył zarządowi głównemu ZMS[1].

W latach 1965–1985 był posłem na Sejm IV, V, VI, VII i VIII kadencji.

Od 1973 do lutego 1980 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Opolu, a od września 1980 do 1982 – I sekretarzem KW PZPR w Katowicach. W okresie od lutego 1980 do października 1980 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, od 24 sierpnia 1980 do 6 września 1980 był zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR, a następnie – do 19 lipca 1981 – był członkiem Biura Politycznego KC PZPR.

W latach 1982–1987 był radcą ministrem pełnomocnym ambasady PRL w Węgierskiej Republice Ludowej[1].

Został pochowany na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj